19.1.19

നിഴൽ വീണ വഴികൾ - ഭാഗം 5

രുട്ടിനെ കീറിമുറിച്ചുകൊണ്ട് ആ ലോറി അതിവേഗം പാഞ്ഞു. അതിനുള്ളിൽ ഭയപ്പാടോടെ ഹമീദും കുടുംബവും. ഒരുവിധം അവർ കേരളാതിർത്തിയായ ചപ്രയിൽ എത്തി. എവിടെ താമസിക്കും. തന്നെപോലെ ഒരുപാട് കുടുംബങ്ങൾ ബദ്ക്കൽ നിന്ന് പ്രാണരക്ഷാർത്ഥം ഇവിടെ എത്തിയിട്ടുണ്ട്. അവർക്ക് പലവീട്ടുകാരും അഭയം കൊടുത്തിരിക്കാം.

ഹമീദ് വിറയാർന്ന ഓർമകളിൽ ഹൃദയം പിടഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു ... ആര് തങ്ങൾക്ക് അഭയം തരും. തന്റെ സുഹൃത്ത് തലശ്ശേരി മമ്മദിന്റെ വീട് ഇവിടെ അടുത്താണല്ലൊ. അപ്പോഴാണ് ഹമീദിന് ഒാർമ വന്നത്. അനിവിടെ വലിയ വീടും സാമ്പത്തിക ശേഷിയുമൊക്കെയുണ്ടെന്ന് കേട്ടിരുന്നു . വേറെ എന്തെങ്കിലും ആവുന്നത് വരെ അവിടെ താമസക്കാം . പണ്ടെങ്ങോ വന്ന നേരിയ ഒാർമ്മ വെച്ച് ഡ്രൈവർ ശെൽവത്തിന് ഹമീദ് വഴി പറഞ്ഞ് കൊടുത്തു. ”അതാ അത് തന്നെ വീട്... അവിടെ  അടുപ്പിച്ച് നിർത്തിക്കൊ.” ലോറി റോഡ്സൈഡിലേയ്ക്ക് ഒതുക്കി നിർത്തി. അതിൽ നിന്ന് ഹമീദ് പതിയെ ഇറങ്ങി കൂടെ ദാസനും ശെൽവവും മറ്റു തമിഴരും നേരം വെളുത്ത് വരുന്നതേയുള്ളൂ. ”ദാസാ...ങ്ങളിവിടെ നിൽക്കിം. ഞാൻ മമ്മദിനെ ഒന്ന് വിളിക്കട്ടെ എല്ലാവരെയും കണ്ട് അവൻ ബേജാറാവണ്ട ”. ഹമീദ് വീടിന് മുൻപിലെ വാതിലിനടുത്തേക്ക നടന്നു.

ഹമീദ് മമ്മദിന്റെ  വാതിലിൽ മുട്ടി. “മമ്മദേ ...എടാ മമ്മദേ .....“ മമ്മദ്  ഉറക്കിൽ നിന്ന് ഞെട്ടി ഉണർന്നു. ആരൊ വിളിക്കണണ്ടല്ലോഏയ്‌ തോന്നിയതായിരിക്കും പുലർകാല തണുപ്പിൻ സുഖാലസ്യത്തിൽ പുതപ്പിനടിയിൽ ഭാര്യയെ ഒന്നൂടെ പുണർന്ന് ഉറക്കിലേക്ക് പതിയെ കണ്ണുകളടഞ്ഞതെ ഒള്ളൂ വിളി വീണ്ടും കതി ലടിച്ചു . ഇൗ പുലർച്ചക്ക് ആരാപ്പത്. “എടീ ഖദീജാ... ഖദീജാ...” തൊട്ടടുത്ത് കിടന്ന  ഭാര്യയെ തട്ടിവിളിച്ച് പറഞ്ഞു. “ആരോ വിളിക്ക്ണണ്ടല്ലൊ”. ഹമീദ് വീണ്ടും വിളിച്ചു. “മമ്മദേ .... മമ്മദേ ...“. “എവിടെയോ കേട്ട് പരിചയമുള്ള ശബ്ദം. ബദ്ക്കൽ ആണെങ്കി മാപ്ലാരെ [മുസ്ലിങ്ങളെ] കണ്ണികണ്ടാ വെട്ടികൊല്ലാന്നാ കേട്ടത്. വാ നമുക്ക് വാതിൽ തുറന്നോക്കാപാതി നഷ്ടപെട്ട ഉറക്കച്ചടവോടെ ...“ വാതിലന്റെ അടുത്തെത്തിയ മമ്മദും ഭാര്യയും ഒരു നിമിഷം നിശബ്ദരായി നിന്നു. പതിയെ ഭാര്യയോട് പറഞ്ഞു... ”പെട്ടന്ന് വാതിൽ തുറക്കുന്നത് ശരിയല്ല, നമുക്ക് ഒന്നൂടെ പുറത്തേക്ക് വിളിച്ച് ചോദിയ്ക്കാ നല്ലത്.“

“മമ്മദ് വാതിലിൽ മുട്ടി പുറത്തേക്ക് ചോദിച്ചു പുറത്താരാ...”. “മമ്മദേ  ഇത് ഞാനാ ബദ്ക്കൽ ഉള്ള ഹമീദ് ”. മമ്മദ് പെട്ടന്ന് വാതിൽ തുറന്നു. “ന്റെ  റമ്പേ.... ഹമീദൊ അന്റെ പെണ്ണുങ്ങളും കുട്ടികളൊക്കെ എവിടെ”? മമ്മദ്ചോദിച്ചു. “അവരൊക്കെ വണ്ടിയിലുണ്ട്. ലോറി വിളിച്ചാ വന്നത്. കിട്ടിയ സാധനങ്ങളുമെടുത്ത് ഞങ്ങൾ പ്രാണരക്ഷാർത്ഥം ഓടുകയായിരുന്നു. അവിടെ നിക്കാബയ്യാ... മാപ്ലാരെ വെട്ടിക്കൊല്ലാ....എല്ലാവരും ങ്ങട്ട് പോന്ന്ക്ക്ണ്. ന്നലെ ഞങ്ങള് തമിഴരെ പാടിയിലാ നിന്നത്.“ ഒറ്റ ശ്വാസത്തിൽ ഹമീദ് കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകുന്നതിനിടയിൽ കാര്യംപറഞ്ഞു. മമ്മദ് പറഞ്ഞു “കാര്യോക്കെ ഇനി പിന്നെപറയാം.. ജ്ജ് നോക്കിനിക്കാതെ സാധനങ്ങളൊക്കെ ലോറീന്ന് ഇറക്കിയേ...”

എല്ലാരുംകൂടി ലോറിയിൽനിന്ന് സാധനങ്ങളൊക്കെ ഇറക്കി. ലോറിക്കൂലി കൊടുക്കാൻ ഹമീദ് ട്രൗസറിന്റെ പോക്കറ്റിൽ കയ്യിട്ടപ്പൊഴേക്ക് മമ്മദ് തടഞ്ഞു. മമ്മദ് കൈയ്യിൽ കരുതിയ കാശെടുത്തു കൊടുത്തു. അവർ എത്ര നിർബന്ധിച്ചിട്ടും പൈസ വാങ്ങിയില്ല. ദാസനും ശെൽവനും കൂടെയുള്ളവരും ഒരേ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു. “ഞങ്ങൾ ഹമീദ്ക്കാന്റെ അടുത്ത് നിന്ന് പൈസ വാങ്ങില്ല” കലങ്ങിയ കണ്ണുകളുമായി അവർ യാത്രപറഞ്ഞു. “ഇനി ദൈവം വിധിക്കാണെങ്കി എന്നെങ്കിലും നമുക്ക് കാണാം” എന്ന് പറഞ്ഞ് അവർ യാത്രയായി. കണ്ട് നിന്ന മമ്മദിന്റെയും ഭാര്യയുടേയും കണ്ണുകൾ ഇൗറനണിഞ്ഞു.

ഇതിനിടയ്ക്ക് കേരളത്തിൽ നിന്നും വിദേശത്ത് നിന്നുമെല്ലാം ചപ്രയിലേക്ക് സഹായം എത്തികൊണ്ടിരുന്നു. അപ്പോഴേക്ക് ബദ്ക്കലെ വർഗ്ഗീയ കലാപം ലോകമൊട്ടാകെ ചർച്ചാവിഷയമായി. മുസ്ലിംങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കുന്നതിന് പല സംഘടനകളും രുപംകൊണ്ടു. അവരിലൂടെ സഹായ ഹസ്തങ്ങൾ എത്തികൊണ്ടിരുന്നു. ബദ്ക്കൽനിന്ന് വന്ന തൊണ്ണൂറോളം കുടുംബങ്ങളെ എത്രയാന്ന്വെച്ചാ മറ്റുള്ളവർ സഹായിക്കാ....

ആയിടക്കാണ് വയനാട് ജില്ലയിലെ തോട്ടിൻകര എന്ന സ്ഥലത്തെ മുസ്ലിം പ്രമാണിമാർ ബദ്ക്കൽനിന്നും എല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ടു വന്നവർക്ക് പത്ത് സെന്റ് സ്ഥലം വീതം കൊടുക്കാം എന്ന് പറഞ്ഞ്  മുന്നോട്ട് വന്നത്. തൊണ്ണൂറോളം കുടുംബങ്ങൾക്ക് അത് വല്ലാത്തൊരു ആശ്വാസമായി. ഏത് നിമിഷവും മരണം തട്ടിയെടുക്കുമെന്ന് ഭയന്ന് കരകാണാതെ കടലിൽ പെട്ട് ഉലയുന്ന കപ്പലിലുള്ളവർക്ക് പെട്ടെന്ന് കാറ്റും കോളും അടങ്ങി അങ്ങകലെ  കരകാണുമ്പോഴുള്ള അവസ്ഥയായിരുന്നു അവർക്ക്. കേട്ടപാടെ പല കുടുംബങ്ങളും വയനാട്ടിലെ തോട്ടിൻകരയിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു. കൂടെ ഹമീദും കുടുംബവും. മമ്മദ്ക്കയോട് യാത്രപറയുമ്പോൾ ഹമീദിന്റെ ശബ്ദമിടറി. ”വിധിയുണ്ടെങ്കിൽ വീണ്ടും കാണാം മമ്മദ്ക്കാ... നിങ്ങൾ ഞങ്ങൾക്കുവേണ്ടി പ്രാർത്ഥിക്കണേ...“ ഈറനണിഞ്ഞ മിഴികളോടെ ഹമീദും കുടുംബവും ഇതുവരെ കാണാത്ത, കേൾക്കാത്ത തോട്ടിൻകര എന്ന ഗ്രാമത്തിലേക്ക് പ്രതീക്ഷയോടെ യാത്രയായി.

പ്രകൃതി രമണീയമായ തോട്ടിൻകരഗ്രാമം പേര് പോലെ തന്നെ മനോഹരമായ പുഴ കടന്ന് വേണം ഇൗ ഗ്രാമത്തിലെത്താൻ. അതിന് വേണ്ട പാലവും പുഴയുടെ മുകളിൽ പണിതിട്ടുണ്ട്. അതിലൂടെയാണ് തോട്ടിൻകരയിലേക്ക് വാഹനങ്ങളൊക്കെ പോകാറ്. മഴക്കാലമായാൽ ഇൗ പുഴ ജനങ്ങളെ ചതിക്കും. പാലം മൂടി പുഴ നിറഞ്ഞ്കവിഞ്ഞൊഴുകും. അപ്പോൾ ചെറുതോണികളെ ആശ്രയിക്കേണ്ടിവരും. കൃഷിയിലൂടെ സമ്പന്നരായവരാണ് അവിടെയുള്ളവരെങ്കിലും ഇൗ പുഴകടന്ന് വേണം പട്ടണമായ പുളിവക്കിലെത്താൻ. വീട്ട്സാധനങ്ങളൊക്കെ വാങ്ങാൻ കടകളും, സ്കൂളുകളും കോളേജുകളും ആശുപത്രികളും എന്തിനേറെ റേഷൻകടവരെ പുളിവക്കിലെ  ഉള്ളൂ. തോട്ടിൻകരയിൽ വളരെ അത്യാവശ്യ സാധനങ്ങൾ കിട്ടുന്ന കടകളേയുള്ളൂ.

അഭയാർത്ഥികളായെത്തിയ തൊണ്ണൂറോളം കുടുംബങ്ങൾക്ക്തോട്ടിൻകരയിലെ മുതലാളിമാർ അവർ പറഞ്ഞ പോലെ 10 സെന്റ് സ്ഥലം വീതം കൊടുത്തു. എല്ലാവരും താൽക്കാലിക ഷെഡ് കെട്ടി അവിടെ താമസമാക്കി. ഹമീദും ഷെഡ്കെട്ടാനുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ നടത്തികൊണ്ടിരിക്കെ അവർക്ക് സ്ഥലം കൊടുത്ത പോക്കർ ഹാജി വന്നു പറഞ്ഞു “നിങ്ങളെയും കുടുംബത്തേയു ഇൗ ഷെഡിൽ കിടത്താൻ മനസ്സനുവദിക്ക്ണില്ല്യ. ഒരു വീട് വെക്കുന്നത് വരെ ഞമ്മക്ക് ഒരു കുടുംബത്തെപോലെ ഞങ്ങളെ വീട്ടിൽ താമസിക്കാം”. “വേണ്ട ഹാജിക്കാ... ഞങ്ങളും മറ്റുള്ളവരെ പോലെ ഇൗ സ്ഥലം തന്നതിനു നിങ്ങളൊടു എന്നും തീർത്താതീരാത്ത കടപ്പാടുള്ളവരാ”. പക്ഷെ പോക്കൽ ഹാജിയുടെയും കുടുംബത്തിന്റെയും സ്നേഹപൂർണ്ണമായ നിർബന്ധത്തിന് വഴങ്ങേണ്ടിവന്നു ഹമീദിനും കുടുംബത്തിനും. മാസങ്ങൾക്കകം പോക്കർ ഹാജി ഹമീദിന് നല്ലൊരു ഒാലമേഞ്ഞ വീട് വച്ച് കൊടുത്തു. അതിന് പുറമെ അവരുടെ തോട്ടത്തിൽ ഹമീദിനും കുടുംബത്തിനും ജോലിയും കൊടുത്തു.

പുതിയ നാടും നാട്ടുകാരും.... അല്ലലില്ലാതെ പഴയ നഷ്ടപ്പെടലിന്റെ വേദനകൾ മറന്ന് ജീവിതം മുന്നോട്ട് പോയിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഇടയ്ക്കിടക്ക് നാട്ടുകാരുടേയും തെരഞ്ഞെടുപ്പ് സമയത്ത് രാഷ്ട്രീയക്കാരുടേയും “അഭയാർത്ഥികൾ... അഭയാർത്ഥികൾ”എന്ന വിളികേൾക്കുമ്പൊൾ മറ്റുള്ളവരെക്കാൾ ഹമീദിന്റെ നെഞ്ചെത്തൊരു എരിച്ചിലാണ്. അന്യനാടായ ബദ്ക്കലിൽപോലും അവിടത്തെ ജനങ്ങൾ മറുനാട്ടുകരെ വേറൊരു കണ്ണ്കൊണ്ട് കണ്ടിട്ടില്ല. പക്ഷെ തങ്ങളുടെ സ്വന്തം നാടായ കേരളത്തിൽ പലരുടെയും സ്വാർത്ഥ താൽപര്യങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കുന്നതിന്  വേണ്ടി  ”അഭയാർത്ഥികളെ”ന്ന് മുദ്രകുത്തപ്പെടുന്നു. വിളിക്കുന്നവർക്ക് അതൊരു രാഷ്ട്രീയ ലാഭമായിരിക്കാം. പക്ഷെ കേൾക്കുന്നവർക്കൊ അതൊരു തീരാവേദന. അഭയാർത്ഥികളെന്ന പേര് പറഞ്ഞ് പലരും ധാരാളം പണമുണ്ടക്കിയത് മിച്ചവും.

ഒരിക്കൽ തൊട്ടത്തിൽ പണിയെടുത്ത് കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ ഹമീദിന് വല്ലാത്ത ശ്വാസം മുട്ടൽ. ശ്വാസം കിട്ടുന്നില്ല. ഹമീദ് പതിയെ താഴെ ഇരുന്നു തൊട്ടപ്പുറത്ത് പണിയെടുക്കുന്ന മോളെ വിളിക്കാൻ കൈപൊക്കി. വിളിക്കാൻ വാക്കുകൾ കിട്ടുന്നില്ല. അവൾ പണിത്തിരക്കിലാണ്. ശ്രദ്ധിച്ചതുമില്ല. പണിക്കിടെ ഇടയ്ക്കിടക്ക് തമാശ പറയുന്ന ബാപ്പയുടെ സംസാരം കേൾക്കാതെ വന്നപ്പോൾ തല ഉയർത്തി നോക്കിയ സീനത്ത് ഒരു നിമിഷം ഞെട്ടി. ബാപ്പ അതാ നിലത്ത് കിടന്നു ഇഴയുന്നു. സീനത്ത് ബാപ്പാന്റെ അടുത്തേക്ക് ഒാടി. അവൾ ബാപ്പാന്റെ തല മടിയിലേക്ക് പൊക്കി വെച്ച് കിടത്തി.”ബാപ്പാ....ബാപ്പാ...എന്ത് പറ്റി ബാപ്പാ... ബാപ്പാ...” സീനത്തിന്റെ കരച്ചിൽ കേട്ട് സൈനബയും സമീപത്ത് പണിയെടുക്കുന്നവരും ഒാടിവന്നു.

തുടർന്നു വായിക്കുക അടുത്ത ഞായറാഴ്ച്ച - 27 01 2018

ഷംസുദ്ധീൻ തോപ്പിൽ
 20 01 2018

12.1.19

നിഴൽ വീണ വഴികൾ - ഭാഗം 4

ന്ന് ഹമീദിന്റെ വീട്ടിൽ ഒരുപാട് ആളുകളുണ്ട്. അയൽവാസികളെല്ലാം പണിക്കുപോവാതെ ഹമീദിന്റെ വീട്ടിലേക്ക് വരികയാണ്. ഹമീദിന്റെ വീട്ടിൽ ഒരു യാത്രയയപ്പിന്റെ പ്രതീതി. വീടിന്റെ അകത്തുനിന്നും ഇടയ്ക്ക് ഇടയ്ക്ക് കരച്ചിൽ പുറത്തേക്കു കേൾക്കാം. ഹംസയും സഫിയയും കുഞ്ഞും ഇന്ന് മലബാറിലേക്ക് പോവുകയാണ്. ഹംസയുടെ നാട്ടിലേക്ക്. അവിടെ ഹംസയുടെ കുടുംബാംഗങ്ങൾ ഉണ്ടുപോലും. അവൻ ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് പണി സ്ഥലത്ത് നിന്നും നീണ്ട ലീവ് എടുത്തു പോയിരുന്നത് ഇപ്പോഴാണ് എല്ലാവർക്കും മനസ്സിലായത്. സഫിയയെ വിവാഹം കഴിക്കുന്നതിനു മുൻപും ഹംസയോടു പലരും ചോദിച്ചതാണ് നിന്റെ കുടുംബാംഗങ്ങളൊക്കെ എവിടെ? അന്ന് ഹംസയുടെ മറുപടി എനിക്കാരുമില്ലാ ഞാൻ അനാഥനാണെന്നാണ്.

അടുത്ത വീട്ടുകാർ ഹംസയോടു പറഞ്ഞു. ''നിനക്കും സഫിയക്കും നല്ല ജോലി ഉണ്ട്. അതുകളഞ്ഞ് നിങ്ങൾ പോവണ്ട ജോലിയിൽ നിന്ന് വിരമിക്കുമ്പോൾ നിങ്ങൾക്ക് നല്ല ഒരു തുക കിട്ടില്ലേ. [തോട്ടം തൊഴിലാളികൾക്ക് അവർ ജോലിയിൽ നിന്നും വിരമിക്കുന്ന സമയത്ത് നല്ല ഒരു തുക കിട്ടും സർവീസ് വാങ്ങുക എന്നാണ് പറയുക ]. തൊഴിലാളികൾക്ക് അവരുടെ വേതനത്തിൽ നിന്നും പിടിക്കുന്ന നിശ്ചിത തുകയുടെ സ്വരൂപണമാണ് അത്. തൊഴിലാളികളുടെ ഏകസമ്പാദ്യം. അന്നാന്ന് കിട്ടുന്നത് ചിലവായി പോയാലും സ്ഥിരം തൊഴിലാളികൾക്ക് കിട്ടുന്ന സർവ്വീസ് വാങ്ങുക എന്ന് പറഞ്ഞ ഈ  പണം പലപ്പോഴും തൊഴിലാളികൾക്ക് ഉപകാരപ്രദമാണ്.) അതിനുശേഷം നിങ്ങൾക്ക് എവിടെക്കാണെന്നു വെച്ചാ പോയിക്കൂടെ''. ഹംസയ്ക്ക് ഒറ്റ വാശിയായിരുന്നു പോവണം. പോയെ തീരു. ''എന്നാ ഹംസേ നീ പോയിക്കോ സഫിയയും മോനും ഇവിടെ നിന്നോട്ടെ'' ഹംസയ്ക്ക് വാശി ഒന്നൂടെ കൂടി അവൻ പറഞ്ഞു ''ഞാൻ പോയാ ഇനി ഇങ്ങോട്ടില്ല. മോന് ബാപ്പ വേണ്ടെങ്കിൽ സഫിയാനെയും മോനെയും ഇവിടെ നിർത്തിക്കോളീ...'' ദേഷ്യത്തോടെ അവൻ മുഖം തിരിച്ചു.

ഹമീദ് ധർമ്മസങ്കടത്തിലായി താൻ എത്ര പിടിച്ചു നിർത്തിയാലും ഹംസ പോവും. പിന്നെ വിവാഹം കഴിഞ്ഞ പെൺമക്കളെ തനിക്കു കിട്ടില്ലല്ലോ. ഭർത്താവ് എങ്ങോട്ടാണോ പോവുന്നത് അങ്ങോട്ട് വിട്ടല്ലേ പറ്റൂ. അല്ലെങ്കിൽ അവരുടെ  ഭാവി. സ്നേഹസമ്പന്നനായ ആ പിതൃഹൃദയം തേങ്ങി. മനമില്ലാ മനസ്സോടെ അവരെ പോവാൻ അനുവദിച്ചു. ഹമീദും സൈനബയും സഫിയയോടു പറഞ്ഞു. ''നീ ഇപ്പോ സർവ്വീസ് വാങ്ങണ്ട അത് നിങ്ങൾക്ക് കാലാവധി കഴിഞ്ഞു വാങ്ങാം. മോന്റെ പേരിൽ അങ്ങനെയെങ്കിലും ഒരു സമ്പാദ്യം ഇവിടെ ഉണ്ടായിക്കോട്ടെ''. ''ഉമ്മാ ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യാനാ അതാണ് എനിക്കും ഇഷ്ടം. പക്ഷെ ഹംസക്ക സമ്മതിക്കണ്ടേ. അതുകിട്ടിയേ പറ്റൂ. അതില്ലാതെ നീ എന്റെ കൂടെ പോരണ്ടാന്നാ പറഞ്ഞത്. നാട്ടിൽ ചെന്നിട്ടു പുതിയൊരു വീട് വെക്കാനാന്നാ പറഞ്ഞത്''. സഫിയയും ഹംസയും പോവാനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പിലാണ്. അപ്പോഴാണ് സഫിയ മോനെ തിരഞ്ഞത്. ''ഉമ്മാ ഫസവെലവിടെ? അവനെ കാണാനില്ലല്ലോ?''. അപ്പോഴാണ് എല്ലാവരും ഫസലിനെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നത്. അവനുവേണ്ടി തിരച്ചിൽ തുടങ്ങി ഹമീദിന്റെ നെഞ്ചൊന്നു പിടച്ചു. ''മോനെവിടെ പോയി. മോനേ... മോനേ...''

ആരോ വീടിന്റെ പിന്നിൽ നിന്ന് വിളിച്ചുപറഞ്ഞു ''ഹമീദ്ക്കാ...... ഫസലിതാ കാപ്പിമരത്തിന്റെ മുകളിൽ...”. എല്ലാവരും അങ്ങോട്ട് ചെന്നു. സഫിയ വിളിച്ചു. ''ഇറങ്ങിവാ മോനേ. ഞമ്മക്ക് പോണ്ടെ''. ''ഞാനില്ല. ങ്ങള് പൊയ്ക്കോ. ന്റെ വലിയുപ്പാനെം വലിയുമ്മാനെം വിട്ട് ഞാനെവിടെക്കുമില്ല''. കരച്ചിലിനിടയിൽ ഫസൽ തേങ്ങി തേങ്ങി പറഞ്ഞു. ഹമീദിന്റെയും സൈനബയുടെയും അവിടെ കൂടി നിന്നവരുടേയും മറ്റും കണ്ണുകൾ ഈറനണിഞ്ഞു. അത്രയ്ക്ക് ഹൃദയസ്പർശിയായിരുന്നു ആ രംഗം. സ്നേഹസമ്പന്നരായ വലിയുപ്പാനെയും വലിയുമ്മാനെയും വിട്ട് പോവാൻ ആ പിഞ്ച്കുഞ്ഞിന് കഴിയുന്നില്ല. ചെറുപ്പംമുതലേ അവരുടെ ലാളനയിലാണല്ലൊ ഫസൽ വളർന്നത്. വാശികൊണ്ട്  കഠിനഹൃദയനായ ഹംസക്ക് ദേശ്യം പിടിച്ചു. ''മര്യാദയ്ക്ക് താഴെ ഇറങ്ങുന്നതാ അനക്ക് നല്ലത്. ഞാനങ്ങോട്ട്  കയറിയാ അന്റെ ചന്തീന്റ തോല് ഞാൻ പൊളിക്കും”. “വേണ്ട ഹംസെ ഓനെ ഞാനിറക്കിത്തരാം.” “മോനെ മോൻ താഴെ ഇറങ്ങ്. വലിയുപ്പ അന്നെ ആർക്കും കൊടുക്കില്ല. പോവും മാണ്ട” ഹമീദ് വാൽസല്യത്തോടെ പറഞ്ഞു. താഴെ ഇറങ്ങിയ ഫസലിനെ അനുനയിപ്പിച്ച് ഒരു വിധം ഹമീദ് വീട്ടിൽകൊണ്ടുവന്നു. അയൽക്കാരെയും വീട്ടുകാരെയും വേദനിപ്പിച്ച് നിഷ്കളങ്കനായ ആ പിഞ്ച്കുഞ്ഞ് സഫിയയുടെയും ഹംസയുടെയും കൂടെ യാത്രയായി. താനിത് വരെ കാണാത്ത മലബാറിലേക്ക്.

ഹമീദിന്റെ ഓര്മ്മകള് വര്ഷങ്ങള്ക്കു പിന്നിലേക്ക് പോയി. താൻ ബദ്ക്കൽ  വന്നിട്ട് വർഷങ്ങൾ പലത് കഴിഞ്ഞു. ഇന്നിതാ താനും തന്റെ കുടുംബവും ചോരനീരാക്കി അദ്ധ്വാനിച്ച വീടുംപുരയിടവും നല്ലൊരു ജോലിയും കളഞ്ഞ് എന്നെന്നേക്കുമായി ഈ നാട്ടിൽനിന്ന് പോവേണ്ടിവന്നിരിക്കുന്നു . വർഷങ്ങളോളമുള്ള തന്റെ പ്രയത്‌നം എല്ലാം... എല്ലാം... വെറുതെയായി ഹമീദിന്കണ്ണുനീർ നിയന്ത്രണാതീതമായി   . കണ്ണിൽ കാണുന്ന മുസ്ലിം വീടുകളൊക്കെ കത്തിക്കുകയാണ്. ഇന്ന് രാത്രി ഏതായാലും പാർക്കാനൊരിടം കണ്ടെത്തണം. ''കേരളാതിർത്തിയായ ചപ്രയിൽ ആക്രമികളില്ലെന്നാ പറഞ്ഞ്കേൾക്കണത് അവിടെ മുസ്ലിംങ്ങൾ കൂടുതൽ ഉള്ള പ്രദേശമാണ്. ഇനി എന്ത്? എങ്ങോട്ട്? പടച്ചറമ്പേ നീയാണ് തുണ''.

ഹമീദിന്റെ വീടിന് കുറച്ചപ്പുറത്തെ ബോബെക്കാര് മാർവാടികളുടെ തേയിലത്തോട്ടത്തിലെ തമിഴര് ഹമീദിനോട് പറഞ്ഞു. ''ഹമീദ്ക്കാ.... ഇന്നേതായാലും ജീവൻ പണയം വെച്ച് മക്കളെയും പെണ്ണുങ്ങളെയും കൊണ്ട് എങ്ങും പോവണ്ട. ഞങ്ങടെകൂടെ പാടിയിൽ താമസിക്കാം. അങ്ങോട്ട് ആരും വരില്ല. കാണുന്ന മുസ്ലിം വീടുകളും ആരാധനാലയങ്ങളും ബദുക്കൾ  കത്തിക്കുകയാണ്. പുലർച്ചെ ശെൽവത്തിന്റെ വണ്ടിയിൽ ചപ്രയിൽ കൊണ്ടാക്കാം. ബദുക്കൾ കുടിച്ച് ലക്ക്കെട്ട് ഉറങ്ങുന്ന സമയമാണപ്പോൾ''. ഹമീദിന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞ് പോയി. പടച്ചവനെ നീ ഞങ്ങളെ കാത്തല്ലൊ. അഗാധമായ കൊക്കയിലേക്ക് പതിക്കാൻ പോവുന്ന ഒരാൾ മരണ വെപ്രാളത്തിൽ ഒരു പിടിവള്ളി പരതുമ്പോൾ രക്ഷപ്പെടാനുള്ള കൈതാങ്ങ് ലഭിക്കുമ്പോഴുള്ള അവന്റെ അവസ്ഥ എന്തായിരിക്കും. അതേ അവസ്ഥയായിരുന്നു ഹമീദിന് അപ്പോൾ. മാപ്ലമാർക്ക്[മുസ്ലിങ്ങൾക്ക്] അഭയം നൽകിയെന്ന് പിറ്റേന്ന് ബദുക്കളറിഞ്ഞാൽ എന്താവും സ്ഥിതി. അതുപോലും ചിന്തിക്കാതെ തനിക്കും കുടംബത്തിനും ഇതാ സഹായവുമായി തമിഴർ. ''പടച്ചറബ്ബേ.... ഞങ്ങളെയും അവരെയും കാക്കണേ.....''

വേദനയോടെ ഹമീദ് വീട്ടിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങുകയാണ് വീടൊന്ന് പരതി കയ്യിൽ കിട്ടിയ വീട്ടുസാധനങ്ങളെല്ലാം എടുത്തു. അടുക്കളവാതിൽ  ഒന്ന് വലിച്ച് നോക്കി. കുറച്ച് ഇളകി നിന്നതുകൊണ്ട് അത് അടർന്നുവീണു. തന്റെ ബദുക്കലെ  ജീവിത ശേഷിപ്പാവട്ടെ എന്നുകരുതി അതെടുത്ത് ലോറിയിൽ കയറ്റി. ഹമീദിന് സഹിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല തന്റെ ഇത്രയും കാലത്തെ അധ്വാനം  കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയ വീട് ഉപേക്ഷിച്ച് പോവുക അത് താങ്ങാവുന്നതിലും അപ്പുറമായിരിന്നു പക്ഷെ എന്ത് ചെയ്യാനാ പോയല്ലെ പറ്റൂ.

അർദ്ധരാത്രിയോടെ അയൽവാസികളുടെയും തമിഴരുടെയും സഹായത്തോടെ പാടിയിലെത്തി. കൂടെ ദാസനും. ''ദാസാ... വീട്ടിൽ പെണ്ണുങ്ങൾ ഒറ്റക്കല്ലെ , നീ പൊയ്ക്കൊ''. ''ഇല്ല ഹമീദ്ക്കാ ങ്ങെളെ ഒരഭയകേന്ദ്രത്തിലെത്തിച്ചാലെ എനിക്ക് ഉറങ്ങാൻ കഴിയൂ''. ''ദാസാ...'' ഹമീദ് ദാസനെ തന്നോട് ചേർത്ത് പിടിച്ചു. ''ഇതിന് മാത്രം എന്ത് നന്മയാടോ അനക്ക് ഞാന് ചെയ്തുത്തന്നത് ''. ''ഹമീദ്ക്കാ... ഇത്രയും കാലം ങ്ങളെ ഉപ്പു ചോറും തിന്ന ഞാൻ ഇപ്പൊഴല്ലാതെ എപ്പോഴാണ് സഹായിക്ക. ഇതിന്റെ പേരിൽ ബദുക്കളെന്നെ കൊല്ലാൻവന്നാൽ പോലും സന്തോഷത്തോടെ ഞാൻ തലനീട്ടികോടുക്കും...'' ഹമീദ് ഒന്നൂടെ ദാസനെ മാറോടമർത്തി സ്നേഹത്തിന്റെ തീവ്രത, അതിന്റെ ആഴം അവരിൽ കളങ്കമില്ലാതെ പ്രവഹിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

തമിഴരുടെ വീട്ടിൽ അന്ന് ആരും ഉറങ്ങിയില്ല. വലിയ ഒരു ചെമ്പിൽ വെള്ളം തിളപ്പിച്ച് കയ്യിൽകിട്ടിയ ആയുധവുമായി ഹമീദിനും കുടുംബത്തിനും അവർ കാവൽനിന്നു. ബദുക്കളുടെ എച്ചിൽ തിന്നുന്ന  ആരെങ്കിലും ഒറ്റ് കൊടുത്ത് ആക്രമികൾ ഇങ്ങോട്ട് വന്നാ തിളച്ച വെള്ളം അവരുടെ ദേഹത്ത് കോരിയൊഴിച്ചു ഹമീദിനെയും കുടുംബത്തെയും രക്ഷപ്പെടുത്താം . ഞങ്ങളെ ശവത്തിൽ ചവിട്ടിയല്ലാതെ ഹമീദക്കാനെം കുടുംബത്തിനെം വിട്ടുകൊടുക്കില്ലന്നവർ ഹൃദയത്തിലുറപ്പിച്ചു .....!

പുലർച്ചെ ചപ്രയിൽ പോവാനുള്ള ഒരുക്കത്തിലായിരുന്നു ഹമീദും കുടുംബവും. എങ്ങിനെയെങ്കിലും അവിടെവരെ എത്തിയാൽ തൽക്കാലം രക്ഷപ്പെട്ടു. അവിടെ ആരുടെയെങ്കിലും കൂടെ അന്തിയുറങ്ങാലൊ? ''വിധിയുണ്ടെങ്കിൽ നമുക്ക് ഇനിയും കാണാം... നിങ്ങൾ ചെയ്തതിന് ഒരുപാട് നന്ദിയുണ്ട്. പടച്ചോൻ ങ്ങളെ കൈവിടില്ല.'' ഹമീദ് തമിഴരോടായി പറഞ്ഞു. ''ഹമീദ്ക്കാ ങ്ങളെയും കുടുംബത്തെയും  സഹായിക്കാൻ കഴിഞ്ഞത് ഞങ്ങളൊരു പുണ്യമായിട്ടാ കാണുന്നത് . കൂടുതൽ ദിവസം നിങ്ങളെ  ഞങ്ങളെ കൂടെ നിർത്താൻ കഴിയുന്നില്ലന്നുള്ള വിഷമമേയുള്ളു. ആയ കാലത്ത് ഞങ്ങളെ നിങ്ങൾ കൈ അയഞ്ഞ് സഹായിച്ചിട്ടില്ലെ. ഞങ്ങളും കുടുംബവും  എത്ര തവണ പട്ടിണിയുടെ വക്കത്തെത്തിയ ഞങ്ങളെ കണ്ടറിഞ്ഞ് സഹായിച്ചതാ. ങ്ങള് ഞങ്ങളെ ദൈവാ... ദൈവം...”

ഹമീദിന് കണ്ണുനീർ നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ആയകാലത്ത് മറ്റുള്ളവരെ സഹായിച്ചതിന് പടച്ചോൻ വിഷമഘട്ടത്തിൽ തന്നെ കൈവിട്ടില്ല. കൂടെ വരണ്ടന്ന് പറഞ്ഞിട്ടും ദാസനും രണ്ട്മൂന്ന് തമിഴരും കുടെ വന്നു. വഴിയിൽ വെച്ചെന്തെങ്കിലും സംഭവിച്ചാലോ....?  ഇരുട്ടിലുടെ ആ ലോറി അതിവേഗം കുതിച്ചു പാഞ്ഞു അതിലുപരി ഭയപ്പാടോടെ ഹമീദും കുടുംബവും....

തുടർന്നു വായിക്കുക അടുത്ത ഞായറാഴ്ച്ച - 20  01 2018


ഷംസുദ്ധീൻ തോപ്പിൽ

 13 01 2018



5.1.19

നിഴൽ വീണ വഴികൾ - ഭാഗം-3

ഹമീദിന്റെ മനസമാധാനം നഷ്ടപ്പെടുകയാണ്. ഇളയ മകൾ സീനത്ത് പറക്കമുറ്റാത്ത മകളെയും കൊണ്ട് അപ്രതീക്ഷിതമായി കലങ്ങിയ കണ്ണുകൾ തുടച്ച് ഹമീദിന്റെ വീട്ടിലേക്ക് കയറി വന്നു. വന്നപാടെ "ഉപ്പാ ഞാനിനി അങ്ങോട്ട് പോണില്ല" ഹമീദ് ഒന്ന് പകച്ചു. മുൻവശത്തെ ഒച്ച കേട്ടിട്ടെന്നോണം അടുക്കളയിൽ നിന്ന് സൈനബ മുൻവശത്തേക്ക് വന്നു. "എന്താ മോളെ എന്ത്പറ്റി". "സമദ് എവിടെ?"

ഉമ്മ, "സമദ്ക്ക ദിവസവും കുടിച്ചും ചീട്ടുകളിച്ച് കയ്യിലുള്ള പൈസ മുഴുവനും തീർത്തു രാത്രിയിൽ കയറിവന്ന് എന്നെ തല്ലും. ഇത്ര ദിവസം ഞാൻ സഹിച്ചു സഹി കെട്ടുമ്മാ ഇനി സഹിക്കാനാവൂല ഞാനിനി പോണില്ല. ഒന്നൂല്ലേലും എനിക്കൊരു പണി ഉണ്ടല്ലോ ങ്ങളെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കാതെ ഞാനൂന്റെ കുട്ടിയും ബട കഴിഞ്ഞോളാം"

"അല്ല മോളെ നാട്ടാരെ മുമ്പിൽ"...., പറഞ്ഞു മുഴുമിപ്പിക്കും മുൻപ് സൈനബയുടെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞു കണ്ണുനീര് ധാരയായി ഒഴുകി വാക്കുകളെ വിഴുങ്ങി എങ്ങനെ തല ഉയർത്തി നടക്കും. "ന്താന്ന് ങ്ങളൊന്നും മിണ്ടാത്തത്". "ഞാനെന്തു പറയാനാ സൈനബ നമ്മൾ നിർബന്ധിച്ചു പറഞ്ഞയച്ചാൽ അവളെന്തെങ്കിലും കടുംകൈ ചെയ്താലോ? ഒക്കെ നമ്മുടെ വിധിയാണെന്നു കരുതി സമാധാനിക്കാം. അല്ലാണ്ടിപ്പോ ന്താ ചെയ്യാ". നിറഞ്ഞു വന്ന കണ്ണുകൾ ഹമീദ് പതിയെ തുടച്ചു.……

ഹമീദ് ഒാർത്തു സീനത്തിന്റെ വിവാഹത്തിന് മുൻപ് സമദ് എത്ര നല്ലവനായിരുന്നു. അവരും നമ്മളെപോലെ മലബാറിൽ നിന്നും കുടിയേറി പാർത്ത കുടുംബം. ഇപ്പോ അവനീ ബെഡക്ക് സ്വഭാവം എങ്ങനെ ഉണ്ടായി. മനസ്സിനെ എങ്ങനെ നിയന്ത്രിച്ചിട്ടും ഒരു പിടിയും കിട്ടാതെ ചിന്തകൾ മുന്നോട്ടു പോകവെ മൂത്തമകൾ സൽമയുടെ ആർപ്പു വിളി കേട്ടാണ് ഹമീദ് ചിന്തകളിൽ നിന്ന് ഞെട്ടിയത്.

"ബാപ്പാ….ബാപ്പാ… ബാപ്പാ.." ഹമീദ് വെപ്രാളത്തോടെ ഒാടി വരുന്ന സൽമയുടെ അടുത്തേക്ക് ഒാടി ഇറങ്ങി. കൂടെ സൈനബയും സീനത്തും കിതച്ചുകൊണ്ട് സൽമ "ബാപ്പ ഞമ്മളെ സഫിയ"... "സഫിയക്ക് എന്ത് പറ്റി മോളെ".. "ഒാള് അടുത്ത വീട്ടിലെ ബദുക്കളുടെ കിണറ്റിൽ ചാടി". "ന്റെ പടച്ചോനെ" കേട്ട പാതി കേൾക്കാത്ത പാതി സർവ്വ ശക്തിയുമെടുത്തു ഹമീദ് കിണറ്റിൻ കരയിലേക്ക് ഒാടി. പിന്നാലെ മറ്റുള്ളോരും. കുറച്ചകലെ എത്തിയതെയുള്ളൂ. ഹമീദിന് അടി തെറ്റി ഒരു കല്ലിൽ കാൽ തട്ടി നെഞ്ചിടിച്ചു തെറിച്ചു വീണു....

"ഇക്കാ... "ബാപ്പാ..." ഭാര്യയും മക്കളും. വീണ ഹമീദിനെ എഴുന്നേൽപ്പിക്കാൻ വീടിനടുത്തേക്ക് ഒാടി അവരെത്തിയപ്പോഴേക്ക് മക്കളെ അതിരറ്റു സ്നേഹിക്കുന്ന സ്നേഹസമ്പന്നനായ ഹമീദ് തന്റെ വേദന മറന്നു ഒരു വിധം പിടഞ്ഞെഴുന്നേറ്റ് ഒാടി കിണറ്റിൻകരയിലെത്തി. ആളുകൾ കൂടിയിട്ടുണ്ട്. കൂട്ടത്തിൽ ഹംസയെയും അവനൊക്കത്ത് കരയുന്ന കുഞ്ഞിനേയും കണ്ടു. "ഹംസേ ന്റെ മോള് "

ഒരു വിധം എല്ലാവരും കൂടി സഫിയയെ കിണറിൽ നിന്ന് പുറത്തെത്തിച്ചു. വാടിയ ഇലപോലെ തളർന്ന സഫിയയെയും കൊണ്ട് ജീപ്പ് കുതിച്ചു. തൊട്ടടുത്ത ഹെൽത്ത് സെന്ററിലേക്ക്. ഡോക്ടർ വിശദമായ പരിശോധന നടത്തി. എവിടെയോ ജീവന്റെ ഒരു തുടിപ്പ് എത്രയും പെട്ടെന്ന് പ്രഥമ ശുശ്രൂഷ നൽകി റൂമിൽ നിന്ന് ഡോക്ടർ പുറത്തേക്ക് വന്നു. തളർന്നിരിക്കുന്ന ഹമീദ് ഡോക്ടറുടെ അടുത്തേക്ക് ഒാടിച്ചെന്ന് "ഡോക്ടർ എന്റെ മോള്..." "ഇല്ലടോ കുഴപ്പമൊന്നും ഇല്ല പെട്ടെന്ന് ഇവിടെ എത്തിച്ചതുകൊണ്ട് തൽക്കാലം രക്ഷപ്പെട്ടു". ഹമീദ് പടച്ചവനോട് നന്ദി പറഞ്ഞു. കൂടെ മോളെ ഇവിടെ എത്തിക്കാൻ സഹായിച്ച എല്ലാവരോടും. രണ്ടു ദിവസം ഹെൽത്ത് സെന്ററിൽ കിടന്ന സഫിയ കുഞ്ഞിനെയും കൊണ്ട് മൂന്നാംനാൾ വീട്ടിലേക്ക് വന്നു.

"ഹംസേ... മോളും കുട്ടിയും കുറച്ചു ദിവസം ഇവിടെ നിൽക്കട്ടെ നീ വൈകുന്നേരം ഇങ്ങോട്ടു പോന്നോളുട്ടോ..." രാത്രിയിൽ സഫിയ കിടക്കുന്നേടത്ത് വന്നിരുന്നു അവളുടെ നെറുകയിൽ സ്നേഹത്തോടെ തലോടി സൈനബ പതിയെ ചോദിച്ചു. "എന്തിനാ മോളെ നീ ഇൗ കടുംകൈ ചെയ്തത്. അതിനുമാത്രം എന്തുണ്ടായി നിങ്ങൾ തമ്മിൽ നീ പോയാ ഇൗ കുഞ്ഞിനു പിന്നെ ആരുണ്ട്." മറുപടി പറയാതെ സഫിയ കരയുകയല്ലാതെ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. "സൈനബ ജ്ജ് ഒാരോന്നും ചോദിച്ചു അവളെ മനസ്സ് വിഷമിപ്പിക്കണ്ട. സാവധാനം ചോദിച്ചു മനസ്സിലാക്കാം..."

പ്രായം തികഞ്ഞ ഏതൊരു ആണും പെണ്ണും. അവരുടെ സ്വപ്നമാണ് വിവാഹം. അത് കഴിഞ്ഞാൽ ഒരു കുഞ്ഞിക്കാലു കാണാനുള്ള തിരക്കായിരിക്കും. അതിനല്പ്പം വൈകിയാലോ നാട്ടുകാരുടെയും വീട്ടുകാരുടെയും ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരം പറയാനേ സമയം കാണൂ.. സഫിയയുടെയും ഹംസയുടെയും സന്തോഷകരമായ ജീവിതത്തിൽ ഒരാൺകുഞ്ഞു പിറന്നു. അതാണ് ഫസൽ. അവൻ വളർന്നു ഭംഗിയുള്ളൊരു കുഞ്ഞ്. ഉപ്പയുടെ ആകാരവടിവും ഉമ്മയുടെ നിറവും അവരുടെ ജീവിതത്തിൽ സന്തോഷം നിറഞ്ഞ നാളുകൾ..

ഇൗയിടെയായി ഹംസയുടെ സ്വഭാവത്തിൽ ചില മാറ്റങ്ങൾ പ്രകടമായി. വേണ്ടതിനും വേണ്ടാത്തതിനും കുറ്റങ്ങൾ. എന്തിനും ഏതിനും  സംശയങ്ങൾ. പ്രസവാനന്തര ശുശ്രൂഷാർത്ഥം സഫിയയും കുഞ്ഞും അവളുടെ വീട്ടിലായിരുന്നു. ഹംസയാണെങ്കിൽ രാവിലെ ജോലിക്ക് പോയാൽ വൈകിട്ടേ തിരികെ വരൂ. വീട്ടിൽ തനിച്ചായതിനാൽ ഹംസയും സഫിയയുടെ വീട്ടിലാണ് നിൽക്കാറ്. രാത്രിയിൽ ഹംസ വന്നാലോ സഫിയയുടെ മനസമാധാനം നഷ്ടപെടുകയായി..

"ഇവിടെ ഞാൻ ഇല്ലാത്ത നേരത്ത് ആരാടി വന്നത് . ബീഡിക്കുറ്റി കാണുന്നുണ്ടല്ലോ..." ഹംസക്ക വീടിന്റെ പിറകുവശത്തൂടെ വന്നു ആരും കാണാതെ കിടപ്പ് മുറിയിലേക്ക് ബീഡിക്കുറ്റികൾ ഇട്ടു മുൻവശത്തൂടെ കിടപ്പ് മുറിയിലേക്ക് ഒന്നുമറിയാത്തവനെപോലെ വന്നു എന്നോട് നിരന്തരം തല്ലു കൂടുക പതിവായി. അത് സഹിക്കാൻ കഴിയാതെയാണ് ഞാൻ ന്റെ പൊന്നോമനയെ മറന്നു ജീവൻ ഒടുക്കാൻ കിണറ്റിൽ ചാടിയത്. ഇവിടെയും എന്നെ പടച്ചവൻ തോല്പ്പിച്ചു കളഞ്ഞല്ലോ". സഫിയയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട സൈനബ തരിച്ചിരുന്നുപോയി. "ന്റെ റബ്ബേ.. എന്തിനാ ഞങ്ങളെ ഇങ്ങനെ പരീക്ഷിക്കുന്നത്. സീനത്തും കുഞ്ഞും ആണെങ്കിൽ ഇപ്പോ വീട്ടിൽ. സഫിയയുടെയും കുഞ്ഞിന്റെയും ഗതിയും സൈനബക്ക് ഒാർക്കാൻ പോലും കഴിഞ്ഞില്ല. കാക്കണേ റബ്ബേ..."

സഫിയ കിണറിൽ ചാടിയതിനുശേഷം ഹംസയെ വീട്ടിലേക്കോ പണിസ്ഥലത്തോ കാണാഞ്ഞു ഹമീദ് ഹംസയുടെ വീട്ടിലേക്ക് ചെന്നു. വാതിൽ അടഞ്ഞു കിടക്കുന്നുണ്ട്. ഹമീദ് വാതിലിൽ മുട്ടി വിളിച്ചു. "ഹംസേ.. ഹംസേ.." വാതിൽ തുറന്നു ഹംസ പുറത്തേക്കു വന്നു. "ഹംസേ അന്നെ പുറത്തൊന്നും കണ്ടില്ലല്ലോ. പണിക്കും വന്നു കണ്ടില്ല. എന്തുപറ്റി...". "ഒന്നൂല ബാപ്പ ഒരു കാരണവുമില്ലാണ്ടാ സഫിയ കിണറ്റിൽ ചാടിയത്. അവൾക്കിവിടെ ഒരു കുറവും ഞാൻ വരുത്തിയിട്ടില്ല.. ഞാൻ എങ്ങനെ ഇനി നാട്ടുകാരുടെ മുഖത്ത് നോക്കും". മോളുടെ എല്ലാ കാര്യവും അിറയാവുന്ന ഹമീദ് ദേഷ്യപ്പെട്ട് ഒരു വാക്കുപോലും പറഞ്ഞില്ല. തന്റെ മോളുടെയും അവളുടെ കുഞ്ഞിന്റെയും ഭാവിയോർത്തു മറുത്ത് ഒരക്ഷരം പറഞ്ഞില്ല. "കഴിഞ്ഞതൊക്കെ കഴിഞ്ഞില്ലേ ഹംസേ. നീ വന്നു അവളെയും കുഞ്ഞിനെയും കൂട്ടി ഇങ്ങട്ട് പോര്."

എത്ര പെട്ടന്നാണ് നാലഞ്ചു വർഷങ്ങൾ കടന്നു പോയത്. ഫസലിനെ അടുത്തുള്ള ബാലവാടിയിൽ ചേർത്തു. മിടുമിടുക്കനായ കുട്ടി. അവൻ ഹമീദിന്റെ വീട്ടിലാണ് താമസം. അവന് വലിയുപ്പയേയും വലിയുമ്മയേയുമാണ് കൂടുതൽ ഇഷ്ടം. കൂടെ കളിക്കാൻ സീനത്തിന്റെ മകൾ ഫസീലയും. ഫസീലയുടെ പേരിടലിന് ഒരു തമാശയുണ്ട്. സീനത്തിന്റെ ജ്യേഷ്ഠത്തി സഫിയക്ക് കുഞ്ഞ് പിറന്നപ്പോ സീനത്ത് പറഞ്ഞാണ് ഉപ്പ ഫസലെന്ന പേരിട്ടത്. അന്നവൾ പറഞ്ഞതാ എനിക്ക് ജനിക്കുന്ന കുഞ്ഞിനു ഇൗ പേരിനൊപ്പിച്ചൊരു പേരിടും. അങ്ങിനെയാണ് ഫസീലയെന്ന പേര് സീനത്ത് മോൾക്കിട്ടത്. ഫസലിനെ അയൽവാസികൾക്കും ബാലവാടിയിലെ എല്ലാവർക്കും ഇഷ്ടമാണ്. വാ തോരാതെയുള്ള സംസാരവും മനോഹരമായ പുഞ്ചിരിയും. ബാലവാടി വിട്ടു വന്നാൽ അവൻ അധികവും അയൽവീടുകളിലായിരിക്കും..

ഇന്ന് ഹമീദിന്റെ വീട്ടിൽ ഒരുപാട് ആളുകളുണ്ട്. അയൽവാസികളെല്ലാം പണിക്കുപോവാതെ ഹമീദിന്റെ വീട്ടിലേക്ക് വരികയാണ്. ഹമീദിന്റെ വീടിന്റെ അകത്തുനിന്നും ഇടയ്ക്ക് ഇടയ്ക്ക് കരച്ചിൽ പുറത്തേക്കു കേൾക്കാം...

തുടർന്നു വായിക്കുക അടുത്ത ഞായറാഴ്ച്ച- 12 01 2018

ഷംസുദ്ധീൻ തോപ്പിൽ

06 01 2018







29.12.18

നിഴൽ വീണ വഴികൾ - ഭാഗം 2

 എന്താ ദാസാ എന്തുപറ്റി നീ ആകെ കിതക്ക്ണ്ടല്ലോ? ഹമീദ്ക്കാ മുസ്ലീങ്ങളും ഹിന്ദുക്കളും തമ്മിൽ കലാപം പൊട്ടി പുറപ്പെട്ടിരിക്കയാണ്. കണ്ണിൽ കാണുന്ന മുസ്ലീങ്ങളെ വെട്ടികൊല്ലാണ്.. ന്റെ റബ്ബേ അതുകൊണ്ട് എത്രയും പെട്ടെന്ന് മക്കളെയും കൂട്ടി ഇവിടം വിടാ നല്ലത് ഞങ്ങളെ മുമ്പിൽ വെച്ച് നിങ്ങൾക്കെന്തെങ്കിലും പറ്റിയാ കാണാനുള്ള കരുത്തില്ലാഞ്ഞിട്ടാ ഹമീദ്ക്കാ.

അല്ല ദാസാ കലാപം ണ്ടാവാൻ എന്താപ്പോ കാരണണ്ടായെ. എല്ലാവരും നല്ല പോലെ ജീവിക്കയായിരുന്നില്ലേ.. ഹമീദ്ക്കാ ആളുകൾ പറയുന്നത് നെല്ലിന്റെ ലോഡുമായി മലബാറിലേക്ക് പോയ ബദുക്കളിലാരെയോ നെല്ല് വിറ്റ പണവുമായി വരുന്ന വഴിക്ക് ബദ്ക്കൽ പാലത്തിന് മുകളിൽ വെച്ച് കഴുത്ത് അറുത്ത് കൊന്നു പാലത്തിന് അടിയിൽ തള്ളി. ന്റെ പടച്ചോനെ.. അത് മുസ്ലീങ്ങളാണെന്ന് ആരോ ബദുക്കളെ ഇടയിൽ പറഞ്ഞ് പരത്തി. എന്താ ചെയ്യാ അവരുടെ നാടല്ലേ..

കർണാടകയിലെ ബദ്ക്കൽ എന്ന ഗ്രാമം. ഇൗ ഗ്രാമത്തിലെ നിയമവും കോടതിയുമെല്ലാം അവിടത്തുകാരായ ബദുക്കളുടെ കൈകളിലാണ്. സമ്പൽ സമൃദ്ധമായ നാട്. നെല്ല്, ഒാറഞ്ച്, ഇഞ്ചി, കാപ്പി, തേയില ഇവയുടെ കൃഷിയാണ് അവിടത്തുകാർക്ക് ജീവിത മാർഗ്ഗം. അതുകൊണ്ട് തന്നെ അദ്ധ്വാനശീലരായ ബദുക്കൾ കഷ്ടതകൾ എന്തെന്ന് ഇതുവരെ അറിഞ്ഞില്ല. അവിടത്തെ നിലങ്ങളില് പണി എടുക്കാൻ വേണ്ടി വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് മലബാറിൽ നിന്ന് ബദ്ക്കൽ എത്തിയ ഒരുപാട് കുടുംബങ്ങളുണ്ട്. അവരിൽ പെട്ട ഒരു കുടുംബമാണ് ഹമീദിന്റെ കുടുംബം. അദ്ധ്വാന ശീലനും വിശ്വസ്തനുമായ ഹമീദിന് ഭാര്യ സൈനബയും നാല് പെൺമ ക്കളും രണ്ട് ആൺകുട്ടികളുമാണ്. ഹമീദ് കാപ്പി തോട്ടത്തിൽ സൂപ്പർവൈസറായി ജോലി ചെയ്യുന്നു. ബദുക്കളുടെ വിശ്വസ്തനായ ഹമീദിന്റെ ജീവിതം സന്തോഷപൂർണ്ണമായിരുന്നു.

മൂത്തമകൾ സൽമ വിവാഹം കഴിഞ്ഞ് ഭർത്താവായ ഖാദറും അവരുടെ മക്കളും ഹമീദിന്റെ വീടിനടുത്ത് തോട്ടം വക പാടിയിലാണ് താമസം. ഹമീദിന്റെ മേൽനോട്ടത്തിലുള്ള കാപ്പി തോട്ടത്തിലാണ് ഖാദറും സൽമയും ജോലിചെയ്യുന്നത്. രണ്ടാമത്തെ മകൾ ഫൗസിയെ വിവാഹം കഴിച്ചു ഭർത്താവ് അലവിയുമൊത്ത് മലബാറിൽ തന്നെയാണ് താമസം. അവിടെ ബേക്കറി കച്ചവടമാണ് അലവിക്ക്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഹമീദിന്റെ കൂടെ അവർ ബദ്ക്കലേക്ക് വന്നില്ല. മൂന്നാമത്തെ മകൾ സഫിയയും ഭർത്താവും ഏകമകനും ഹമീദിന്റെ വീടിന് തൊട്ടടുത്ത് തന്നെ ചെറിയൊരു വീട് വെച്ച് താമസിക്കുന്നു. നാലാമത്തെ മകൾ സീനത്തും ഭർത്താവും മകളും തോട്ടം വക പാടിയിലാണ് താമസം. (തോട്ടത്തിൽ ജോലി ഉള്ളവർക്ക് താമസിക്കാനുള്ള ലൈൻമുറികളെയാണ്  പാടി എന്നു പറയുന്നത്. താരതമ്യേന സൗകര്യങ്ങൾ കുറവാണെങ്കിലും പാവപ്പെട്ട ജോലിക്കാർക്ക് ഒന്ന് തല ചായ്ക്കാൻ അതൊരു വലിയ ആശ്വാസകേന്ദ്രമാണ്).

ഹമീദിന് രണ്ടാൺമക്കളായ റഷീദും അവന്റെ അനിയൻ അൻവറും മക്കളിൽ ഏറ്റവും ഇളയവരാണ്. രണ്ടാളും മലബാറിലെ ഒരു ബേക്കറിയിൽ ജോലി ചെയ്യുന്നു. അവർ ഇടയ്ക്കൊക്കെ ബദ്ക്കലിൽ വന്നു തിരിച്ചു പോവുന്നു.

മൂന്നാമത്തെ മകൾ സഫിയയുടെ വിവാഹത്തിന് ഹമീദിന് ഒട്ടും ഇഷ്ടമില്ലായിരുന്നു. കാരണം താനും കുടുംബവും ബദ്ക്കലിൽ വന്നകാലം മുതൽക്കെ തന്റെ മേൽനോട്ടത്തിലുള്ള കാപ്പി തോട്ടത്തിൽ പണി എടുക്കുന്നവനാണ് ഹംസ. എവിടെയാണ് അവന്റെ നാടെന്നോ അവന് കൂട്ടുകുടുംബങ്ങൾ ആരൊക്കെ ഉണ്ടെന്നോ ആർക്കുമറിയില്ല. അവനോടു ചോദിച്ചാൽ തന്നെ എനിക്ക് ആരുമില്ല ഞാൻ അനാഥനാന്നെ പറയൂ. ഇടയ്ക്ക് അവൻ നീണ്ട ലീവെടുത്ത് പോവാറുണ്ട്. എങ്ങോട്ടാണ് അവൻ പോവാറുള്ളതെന്ന് ആർക്കും അറിയില്ല. അങ്ങനെയുള്ള ഒരാളെ കൊണ്ട് സഫിയയെ വിവാഹം കഴിപ്പിക്കുക എന്ന് വച്ചാൽ.

സുന്ദരിയും ശാലീനയും ആയ തന്റെ മകൾ സഫിയക്ക് വിവാഹാലോചനകൾ പലതും വരുന്നുണ്ട്. അതൊക്കെ ഹംസ പല മുടന്തൻ ന്യായങ്ങൾ പറഞ്ഞ് മുടക്കുകയാണ്. അവൻ പലരോടും പറഞ്ഞു ഹമീദ്ക്കാ മകൾ സഫിയയെ എനിക്ക് വിവാഹം കഴിച്ചു തന്നില്ലെങ്കിൽ അവരുടെ വീടിന് മുമ്പിൽ തൂങ്ങി ചാവും ന്റെ ശവം ഞാൻ അവരെ കൊണ്ട് തീറ്റിക്കും. അത്ര കണ്ടു ഇഷ്ടമാണെനിക്ക് സഫിയയെ.

ഹമീദിന് അറിയുന്നവനാണ് ഹംസ എന്നും കാണുന്നവനും കാഴ്ചയിൽ സുന്ദരൻ എല്ലാവരേയും സഹായിക്കുന്നവനും അവനറിയാത്ത ജോലിയൊന്നും ഇല്ലാതാനും. എന്ത് ജോലി പറഞ്ഞാലും ഒരു മടിയും കൂടാതെ അവനെടുക്കും. ഇപ്പോഴാണെങ്കിലതിന്റെ കൂടെ തന്നെ നല്ലൊരു ജോലിയും ഉണ്ട്. ഇതിൽ പിടിവാശി പിടിച്ചാൽ സഫിയാന്റെ താഴെ ഒന്നൂടെ ഉള്ളതല്ലെ. അങ്ങിനെ മനമില്ലാ മനസ്സോടെ സഫിയയുടെയും ഹംസയുടെയും വിവാഹം കഴിഞ്ഞു. അവർക്ക് ഹമീദിന്റെ വീടിനടുത്ത് തന്നെ ഹമീദ് വീടും വെച്ചുകൊടുത്തു.

നാട്ടുകാർക്കൊക്കെ ഹംസയേയും സഫിയയേയും പറ്റി നല്ലതേ പറയാനുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. അത്രയ്ക്ക് സ്നേഹത്തോടെ ആയിരുന്നു അവരുടെ ജീവിതം. ദിനങ്ങൾ രാത്രങ്ങൾക്കും രാത്രങ്ങൾ ദിവസങ്ങൾക്കും ദിവസങ്ങൾ മാസങ്ങൾക്കും മാസങ്ങൾ വർഷങ്ങൾക്കും വഴി മാറി. കാലം കടന്നു പോയികൊണ്ടിരുന്നു. ഇതിനിടെ സഫിയ ഒരാൺകുഞ്ഞിന് ജന്മം നൽകി. ഭംഗിയുള്ള ഒരാൺകുഞ്ഞ്. വലിയുപ്പ തന്നെ അവന് പേര് വിളിച്ചു. ഫസൽ.!

ഹമീദിന്റെ മനസമാധാനം നഷ്ടപ്പെടുകയാണ്...


തുടർന്നു വായിക്കുക  അടുത്ത ഞായറാഴ്ച്ച- 05 12 2018


ഷംസുദ്ധീൻ തോപ്പിൽ
30 12 2018


22.12.18

-:നിഴൽ വീണ വഴികൾ:-

ആമുഖക്കുറിപ്പ്
പി.സുരേന്ദ്രൻ

ഷംസുദ്ദീൻ തോപ്പിലിന്റെ നിഴൽ വീണ വഴികൾ എന്ന നോവൽ അതിൽ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്ന പ്രമേയപരമായ ചില സവിശേഷതകളാൽ എന്നെ ആകർഷിച്ചു.
ഫസൽ എന്ന കൗമാരക്കാരന്റെ ജീവിതത്തിലാണ് നോവലിസ്റ്റ് ശ്രദ്ധിക്കുന്നത്. മറ്റു കഥാപാത്രങ്ങളൊക്കെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ നിൽക്കുന്നതേയുള്ളു.
ഫസലിന്റെ ലൈംഗീക ജീവിതം മലയാളത്തിൽ ഏറെയൊന്നും ആവിഷ്ക്കരിക്കപ്പെടാത്ത തരത്തിലുള്ളതാണ്. കൗമാര പ്രായത്തിലുള്ള പെൺകുട്ടികൾ വഴിതെറ്റിപോകുന്നതും ലൈംഗീക ചൂഷണത്തിന് വിധേയമാകുന്നതും മാധ്യമങ്ങളിൽ നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന വാർത്തയാണ്. എന്നാൽ അതേവിധം കൗമാര പ്രായക്കാരായ ആൺകുട്ടികളും ലൈംഗീക ചൂഷണത്തിന് വിധേയമാകുന്നു. പ്രകൃതി വിരുദ്ധ ലൈംഗീകതയുടെ അകത്തളങ്ങൾ മലയാളിയുടെ ലൈംഗീക ജീവിതത്തിന്റെ അറപ്പുളവാക്കുന്ന ഒരു ചിത്രം നമുക്ക് നൽകുന്നുണ്ട്. ലൈംഗീക കുറ്റകൃത്യങ്ങളുമായി മധ്യപ്പെട്ട മാധ്യമ ചർച്ചകളിൽ ഇൗ പ്രമേയത്തിന് വളരെയൊന്നും ഇടം കിട്ടുന്നില്ല.
മലയാളിയുടെ ലൈംഗീക ജീവിതം അത്രയൊന്നും സർഗാത്മകമല്ല. ആരോഗ്യപരവുമല്ല. ലൈംഗീക ഉത്തേജന മരുന്നുകളുടെ വ്യാപനം പരിശോധിക്കേണ്ടത് ഇൗ ഒരു പ്രശ്നത്തിൽനിന്നാണ്. രതി ഒരു കുറ്റവുമല്ല പാപവുമല്ല. മലിനീകരിക്കപ്പെടാത്തിടത്തോളം അത് വിശുദ്ധവുമാണ്. രതി എന്നത് അഗാധമായ പ്രണയത്തിന്റെ തുടർച്ചയാവണം.
ഒരു കൗമാരക്കാരന്റെ ജീവിതം കൈകാര്യം ചെയ്യുമ്പോൾ സാധാരണഗതിയിൽ പ്രണയാനുഭവങ്ങളുടെ ആവിഷ്കാരമായി മാറുന്നത് സ്വാഭാവികം. പക്ഷെ ഫസലിന്റെ ജീവിതത്തിൽ പ്രണയമില്ല. ശരീര തൃഷ്ണകളുടെ പേരിൽ അറപ്പുളവാക്കുന്ന ലൈംഗീക ഗർത്തങ്ങളിലേക്ക് ചതിക്കപ്പെട്ട് വീഴുകയാണ് ഫസൽ. വലിയ സുഖാനുഭവങ്ങളൊന്നും അവന് ലഭിച്ചിട്ടുമില്ല.
വർത്തമാനകാല ജീവിതത്തിന്റെ ഇരുണ്ട അകത്തളങ്ങളിലേക്ക് എത്തിനോക്കുന്ന ഇൗ നോവൽ എഴുതിയ ഷംസുദ്ദീൻതോപ്പിലിന്. ഇൗ യുവ എഴുത്തുകാരന് ആശംസകൾ.
************
ഭാഗം - 1

നേരം പരപര വെളുക്കുമ്പോ തുടങ്ങുന്ന ജോലി തീർന്നു വീട്ടില് എത്തുമ്പോഴേക്കും ഉറങ്ങാനുള്ള വെപ്രാളമായിരിക്കും. പക്ഷെ ഇന്ന് ഉറങ്ങാനേ കഴിയുന്നില്ല അള്ളാ….. ഇരുട്ടില് എന്തോ സംഭവിക്കാൻ പോകുമ്പോലെ ഒരു തോന്നല്. പെട്ടെന്നാരോ വിളിക്കുമ്പോലെ തോന്നിയതാണോ വെറുതെ ഒാരോന്ന് ചിന്തിച്ചു കിടന്നത് കൊണ്ടായിരിക്കാം. അല്ല പുറത്താരോ വിളിക്കുന്നുണ്ട്.
നോക്കീന്ന് ന്ത് നോക്കീന്ന് അടുത്ത് കിടന്ന ഭാര്യയുടെ കുലുക്കിയുള്ള വിളി ചിന്തകളിൽ നിന്നെന്നെ ഉണർത്തി അതെ പുറത്താരോ വിളിക്കുന്നു ആരായിരിക്കാം ഇൗ പാതിരാത്രി. ഒരുവിധം ഞാൻ വാതിലിനടുത്തുള്ള ജനലിനടുത്തേക്ക് നടന്നു.
ജനൽ പാളി പതിയെ തുറന്നു പുറത്തേക്കു വിളിച്ചു ആരാ? ആരാത്. ഞാനാ ഹമീദ്ക്കാ ദാസൻ. ദാസനോ? അവന്റെ ശബ്ദത്തിൽ എന്തോ ഒരു ഇടർച്ച പോലെ എടീ വാതില് തുറക്ക്. നമ്മുടെ ദാസനാ .. അപ്പോഴേക്കും ഭാര്യ തപ്പി തടഞ്ഞു ഒരു വിളക്കുമായി വന്നു വാതിൽ തുറന്നു. ചിമ്മിനി വിളക്കിന്റെ വെട്ടത്തിൽ അവന്റെ പരിഭ്രമിച്ച മുഖം..

തുടരും അടുത്ത ഞായറാഴ്ച്ച-30 12 2018

ഷംസുദ്ധീൻ തോപ്പിൽ
23 12 2018

-:നിഴൽവീണവഴികൾ:- എഴുതി തുടങ്ങുന്നു...


ഞാൻ തുടങ്ങുകയാണ് എൻറെ രചന നാളെമുതൽ സോഷ്യൽമീഡിയയിലൂടെ പ്രിയപെട്ടവരിലേക്ക്
പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു പ്രതികരണങ്ങൾ

-:നിഴൽവീണവഴികൾ:-

ഇതൊരു തുടർകഥയാണ് എല്ലാ ഞായറാഴ്ചയും നിങ്ങളുടെ മുൻപിൽ എത്തും ഈ കഥയിലെ കഥാപാത്രങ്ങൾ തികച്ചും സാങ്കൽപികമാണ് കഥാപാത്രങ്ങൾക്ക് വായനക്കാരോട് ബന്ധം തോന്നുന്നു എങ്കിൽ തികച്ചും യാദൃശ്ചികം മാത്രമാണ്.. അനുഗ്രഹിക്കണം തെറ്റുകൾ തിരുത്തി പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കണം

ഷംസുദ്ധീൻതോപ്പിൽ 

1.12.18

-:കലിഡോസ്കോപ്പ് :-



പ്രിയ എഴുത്ത് കാരിയുടെ കൂടെ ഷംസുദ്ധീൻ തോപ്പിൽ ആൻഡ് ഷഹനാസ് എം എ

 




ദുർഗ്ഗ പാർവതി ദേവിയുടെ അവതാരം ലക്‌ഷ്യം മഹിഷാസുര നിഗ്രഹം ശക്തിയുടെ സ്വരൂപി ശക്തയായ സ്ത്രീയുടെ പ്രതീകം. എഴുത്ത് തന്നപുണ്യം ഒരുപാട് നല്ല സൗഹൃദങ്ങൾ. പ്രിയ എഴുത്തുകാരി ഷഹനാസ് എം എ യുടെ "കാലിഡോസ്‌കോപ്പ് :ആദ്യ നോവൽ കയ്യിൽ കിട്ടുമ്പോൾ എന്നതിലും പോലെ അതത്ര കാര്യമായി തോന്നാതെ ഒരാവർത്തി വായിച്ചു വീട്ടിലെ കുഞ്ഞു ലൈബ്രറിയിൽ ഇടം പിടിക്കുന്നു എന്നെ കരുതിയുള്ളൂ. വായിച്ചു തുടങ്ങിയ ഞാൻ പോലുമറിയാതെ ഹൃദയ മിടിപ്പിന് വേഗത ഏറി ഇരുന്ന ഇരുപ്പിൽ വായിച്ചവസാനിക്കുമ്പോഴും നൊമ്പരമായി ദുർഗ്ഗ...

 എത്ര മനോഹരമായ എഴുത്ത് എഴുത്തുകാരി വായനക്കാരുടെ ഹൃദയത്തിലേക്കാണ് നടന്നു കയറുന്നത് ദുർഗ്ഗ എന്ന പ്രധാന കഥാപാത്രം ഓർമ്മകൾ ചുരുളലിയുമ്പോൾ ജീവിതഅനുഭവങ്ങളുടെ തീഷ്ണത ഉള്ളിൽ സ്വയം ഉൾകൊണ്ട് ശക്തയാവുന്നു നടന്നു നീങ്ങിയ വഴികൾ ദുർഘട മാണെന്നറിഞ്ഞു കൊണ്ട് തന്നെ മുന്നേറുന്ന ദുർഗ്ഗ നമ്മളോരോരുത്തരുമാണെന്ന് എഴുത്ത് കരി നമ്മെ ബോധ്യപ്പെടുത്തുന്നു 

വായന കഴിഞ്ഞപ്പൊ നോവലിനെ എഴുതണമെന്നു തോന്നി അപ്പോഴൊക്കെയും ദുർഗ്ഗ ഹൃദയത്തിൽ വേദനയുടെ മുറിപ്പാട് തീർത്തു കൊണ്ടേ ഇരുന്നു വിശകലനം ചെയ്യണമെന്ന് തോന്നിയില്ല. അത് അവതാരികയിൽ "ചിത്രദര്ശിനിയിലെ പെണ്കാഴ്ച" എന്ന ഹെഡിങ്ങിൽ വിശദമായി ഡോക്ടർ ബി ഇക്‌ബാൽ സർ മനോഹരമായി എഴുതി .

ആഗ്രഹം എഴുത്ത് കാരിയെ നേരിൽ കാണണമെന്ന് തെറ്റിയ വഴികൾ ലക്‌ഷ്യം എഴുത്തിനോടുള്ള അടങ്ങാത്ത ഇഷ്ടം വീട് തേടിപ്പിടിച്ചു വീട്ടിലെത്തി ഹൃദ്യമായ സ്വീകരണം അതിലുപരി എഴുത്തുകാരിയുടെ എഴുത്തിൻ നാൾ വഴികൾ ഹൃദയത്തിലൂടെ മനോഹരമായൊരു യാത്ര


സംസാരത്തിനിടയിൽ എഴുത്തുകാരിയോട് നേരിട്ട് ഞാൻ ചോദിച്ചു സ്ത്രീ കഥാപാത്രങ്ങൾക്ക് എത്ര നല്ല പേരുകളുണ്ട് പിന്നെ എവിടന്നു കിട്ടി ദുർഗ്ഗ എന്നപേരെന്ന് നോവലിൽ പറയുന്ന പോലെ തന്നെ അത് എഴുത്തുകാരി അറിയാതെ സംഭവിക്കയായിരുന്നു. ദുർബല അല്ല സ്ത്രീ അവൾ ശക്തയാണ് അനുഭവങ്ങളുടെ തീയ്ചൂളയിൽ അവൾ ബലപ്പെട്ടുവരുക തന്നെ ചെയ്യും

യാത്ര പറഞ്ഞിറങ്ങുമ്പോൾ എഴുത്തിൻനാൾവഴികളൂടെ ഇനിയുമിനിയും യാത്ര ചെയ്യണമെന്ന തോന്നൽ ഉള്ളിൽ ബലപ്പെട്ടു തുടങ്ങിയിരുന്നു സന്തോഷ നിർവൃതിയിൽ ഇനിയും കാണുമെന്ന പ്രതീക്ഷയിൽ യാത്ര തുടർന്നു ...

ഹൃദയത്തിൽ ദൈവത്തിൻ കയ്യൊപ്പുള്ള പ്രിയ എഴുത്തുകാരിക്ക് ഇനിയും ഇനിയും സൃഷ്ടികൾ ജനിക്കട്ടെ എന്നാശംസകളോടെ പ്രാർത്ഥനയോടെ 

 ഷംസുദ്ദീൻ തോപ്പിൽ





15.11.18

-: ദുബൈ ഡയറി:- ഔട്ട്ലറ്റ്മാൾ:-



ബ്രാൻറ്റഡ് ഡ്രസ്സുകളോടുള്ള അടങ്ങാത്ത ഭ്രമം കുറഞ്ഞ വിലയിൽ എവിടെ കിട്ടും അന്വാഷണം ആഴ്ചകൾ നീണ്ടു. ഒടുവിൽ ഒരു സുഹൃത്ത് പറഞ്ഞറിഞ്ഞു ഔട്ട്ലറ്റ് മാളിൽ പോയാൽ എല്ലാ ബ്രാൻറ്റഡ് ഹൈറ്റംസും കുറഞ്ഞ വിലയിൽ  വാങ്ങിക്കാം എന്ന് കേട്ടപാതി കേൾക്കാത്ത പാതി ഒരു വെള്ളിയാഴ്ച പള്ളികഴിഞ്ഞു നല്ല ഉറക്കിലായിരുന്ന പ്രിയ മിത്രം റാഷിദിനെ ഉറക്കപ്പായിൽ നിന്ന് പിടിച്ചെഴുന്നേല്പിച്ചു റൂമിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങി

നേരിയ പൊടിക്കറ്റുണ്ട്  വെയിൽ ചുട്ടുപൊള്ളുന്നു ബസ്സ്സ്റ്റോപ്പിൽ നിന്ന് റൂട്ട് ചോദിച്ച്‌ ലൈൻ ബസ്സിൽ കയറി അൽ ഗുബൈബ ബാസ്സ് സ്റ്റേഷനിൽ ഇറങ്ങി ചൂടിന്  കഠിനത എറിവരുന്നു ഔട്ട്ലറ്റ്മളിലേക്കുള്ള ബസ്സ്  അന്വാഷി ച്ചപ്പോ ശരിക്കും ഞെട്ടി വല്ലപ്പോഴുമേ ബസ്സുണ്ടാവൂ ഇനി ഒരു മണിക്കൂറോളം കാത്തു നിൽക്കണം

 വെയിൽ കൂടിക്കൂടി വരുന്നു എത്ര വെള്ളം കുടിച്ചിട്ടും ദാഹം കുറയുന്നില്ല വിളറിയ മുഖവുമായി നിൽക്കണ റാഷിദ്  വന്നുപെട്ടപോലെ പലതവണ ചോദിച്ചു പോവണോ നമുക്ക് .വണ്ടി എടുത്ത് പിന്നെ പോവാം ഞാനുണ്ടോ സമ്മതിക്കുന്നു ഏതായാലും ഇറങ്ങിപുറപ്പെട്ടില്ലേ പോവണം എന്ന നിർബന്ധവും കാത്തുനിൽപ്പിനൊടുവിൽ ബസ്സുവന്നു ആശ്വാസത്തോടെ ബസ്സിൽ ഓടിക്കയറി രണ്ടു ബസ്സിനുള്ള ആളുകളുണ്ട് അധികവും ലേബർ കേമ്പിലെ ജോലിക്കാർ കാലുകുത്താൻ ഇടം ഇല്ല

ഒരുവിധം ബസ്സിൽ അരികുചേർന്നു നിന്നു ബസ്സെടുക്കുമ്പോ അടുത്ത് നിന്ന ആളോട് ചോദിച്ചു ഏത്ര ദൂരമുണ്ടെന്ന് മുക്കാൽ മണിക്കൂറോളം യാത്രയുണ്ട് ദുബൈ റോഡുകൾ മുക്കാൽ മണിക്കൂർ യാത്ര  അത്ര കൂടുതലല്ല പക്ഷെ ബസ്സുകൾ കുറവായ ഏരിയ ആയത്കൊണ്ട് അടുത്തടുത്ത സ്റ്റോപ്പുകളും പലപല വഴികളും കടന്ന് വേണം ബസ്സിന് പോവാൻ. യാത്ര തുടർന്നു പുറത്തെ ചൂട് ഏസിയിൽ ചുടുകാറ്റ് ബംഗാളികളും പാകിസ്ഥാനികളും ഇന്ത്യക്കാരും പേരറിയാത്ത നാടറിയാത്ത ഭാഷയറിയാത്ത പലനാട്ടുകാർ പച്ചയായ മനുഷ്യരുടെ ഇഴചേർന്നുള്ള യാത്രകൾ ജോലിഭാരവും വേദനയും അവരുടെ മുഖത്ത് മിന്നിമറയുന്നു. ജീവിത ഭാരവും പേറി കടൽ കടന്നെത്തിയർ... ശക്തമായ എന്തോ ബസ്സ് ഗ്ലാസിൽ വന്നിടിച്ച ശബ്ദം അപ്പോഴാണ് പുറം കാഴ്ചകൾ ശ്രദ്ധയിൽവന്നത് ഓർമകളുടെ പുസ്‌തക താളുകൾ മറിക്കുന്ന തിരക്കിൽ സമയം പോയതറിഞ്ഞതേ ഇല്ല നീണ്ടുകിടക്കുന്ന മരുഭൂമി ചുഴറ്റി അടിക്കുന്ന പൊടിക്കാറ്റും ശക്തമായ മഴയും ഗൾഫ്നാടുകളിൽ അപൂർവമായി കിട്ടുന്ന മഴ ഉത്സവമാണ് പ്രതേകിച്ച്‌ ശക്തമായ ചൂട്‌കാലത്ത്

പുറത്തെ ശക്തമായ പൊടിക്കാറ്റും മഴയും കണ്ട റാഷിദ് ഞാൻ അപ്പൊഴെ പറഞ്ഞതല്ലെ നമുക്ക് പിന്നെപോകാം ഇനി എന്തുചെയ്യും പറഞ്ഞു തീരും മുൻപ് ബസ്സിൽ നെക്സ്റ്റ് സ്റ്റോപ്പ് ഔട്ട്ലെറ്റ് മാൾ എന്ന് അനൗൺസ് വന്നു ബസ്സ് നിർത്തി ഒന്ന് കയറി നില്ക്കാൻ ഇടം പ്രതീക്ഷിച്ച ഞങ്ങൾ പെരുമഴയത്ത് ഇറങ്ങേണ്ടി വന്നു ഇനി പത്ത് മിനുട്ട് നടക്കണം മാളിലേക്ക് മഴയും പൊടിക്കാറ്റും വകവെക്കാതെ ഞങ്ങൾ ഓടി മാളിലെത്തിയപ്പോഴേക്ക് നനഞുകുതിർന്നു അപ്രതീക്ഷിത മഴ കണ്ടു നിൽക്കണ  ആളുകൾക്കിടയിലേക്ക് ഞങ്ങൾ ഓടിക്കയറി ഒലിച്ചിറങ്ങുന്ന മഴവെള്ളവും ഏസിയുടെ തണുപ്പും ഞങ്ങൾ  ഒന്ന് വിറച്ചു തിരക്കിനിടയിലെ നോട്ടങ്ങളും പിറുപിറുപ്പിനുമിടയിൽ അടുത്തു കണ്ട ഷോപ്പിൽ കയറി ഞങ്ങൾ ബർമുഡയും ടീ ഷർട്ടും വാങ്ങി ഡ്രസ്സിങ് റൂമിൽ നിന്ന് നനഞ്ഞഡ്രസ്സ് മാറ്റി പുറത്തിറങ്ങിയപ്പോഴാണ് ആശ്വാസമായത്

മണിക്കൂറുകൾ മാളിൽ കറങ്ങി നടന്നു ആഗ്രഹിച്ചതൊന്നും കിട്ടിയതുമില്ല കെ എഫ്‌സി കഴിച്ച് വിശപ്പടക്കി നിരാശയോടെ മാളിന് പുറത്തിറങ്ങി പുറത്ത് ഇരുട്ടു വീണിരിക്കുന്നു വരുമ്പോൾ ഉണ്ടായിരുന്ന മഴ പെയ്ത അടയാളങ്ങൾ പോലും സൂര്യൻ നക്കി തുടച്ചിരിക്കുന്നു .നല്ല ഹുമിടിറ്റിയുണ്ട് റോഡിലിറങ്ങി ഒരുപാട് നേരം ബസ്സ് കാത്തു നിന്നു ഒരു ബസ്സ് പോലും വന്നില്ല 

രാത്രിയിൽ ബസ്സുകൾ കുറവാണെന്നു പറഞ്ഞു അടുത്ത് നിന്നയാൾ അധിക മാളുകളുകളും വണ്ടിയുമായാണ് ഇവിടെ വരാറുള്ളതെന്ന് പറഞ്ഞു  പടച്ചവനെ പെട്ടോ.. നാളെ കാലത്ത് ഓഫീസിൽ പോവേണ്ടതാണ് ഇനിയെന്ത് ചെയ്യും ഞങ്ങൾ പരസ്പരം ടെൻഷൻ അടിച്ചു മുഖത്തോട് മുഖം നോക്കി ഞങ്ങൾക്കരികിൽ പെട്ടന്നൊരു കാർ ബ്രെക്കിട്ടു ഡ്രൈവിങ് സീറ്റിൽ സുമുഖനായൊരു ഇംഗ്ളീഷുകാരൻ ഞങ്ങളോട് പോരുന്നൊന്ന് ചോദിച്ചു ഞങ്ങളൊന്ന് മടിച്ചു ദുബൈയിൽ അപരിചിതരുടെ വണ്ടിയിൽ കയറുന്നത് കടുത്ത ശിക്ഷയാണ് മാത്രവുമല്ല മരുഭൂമിയിലൂടെയാണ് യാത്രയും വല്ല അപകടവും സംഭവിച്ചാലോ കൂടെ നിന്നയാൾ കാറിൽ കയറി പറഞ്ഞു ഇനി ഇവിടെ നിന്നാൽ വണ്ടികൾ കിട്ടില്ല സമയം ഒരുപാട് വൈകി കയറിക്കോളൂ വരുന്നിടം വെച്ച് കാണാം കാർ പുറപ്പെട്ടു ഭയപ്പാടോടെ ഞങ്ങൾ പിൻ സീറ്റിൽ ഇരുന്നു ഡ്രൈവർ വാതോരാതെ സംസാരിച്ചു നിങ്ങൾക്കെവിടെയാണ് പോവേണ്ടതെന്നും ഞാൻ അവിടെ കൊണ്ടുവിടാം കാശൊന്നും തരേണ്ട എന്നും പറഞ്ഞു ഭയത്തിനിടയിലും ഞങ്ങൾക്ക് തെല്ലൊരാശ്വാസാവും അത്ഭുതവുമായി

ഈ കാലഘട്ടത്തിലും ഇത്രയും നല്ല മനുഷ്യരോ ബർദുബൈ  ഇറക്കി തന്നാ മതി എന്നു പറഞ്ഞപ്പൊ ഞങ്ങളെ അവിടെ കൊണ്ട് വിട്ടു ദൈവദൂദനെ പോലെ ഞങ്ങളെ ലക്ഷ്യത്തിലെത്തിച്ച ആ നല്ല മനുഷ്യൻ കാറോടിച്ചു കടന്നു പോയീ റൂമിലെത്തി മാൾ വഴി പറഞ്ഞവനെ വിളിച്ചു തെറി പറയണമെന്ന് കരുതി മാളിൽ പോയ കഥ പറഞ്ഞപ്പോഴാണ് റൂംമേറ്റ് പറഞ്ഞത് തിരക്കിനിടയിൽ പറഞ്ഞു കേട്ട മാൾ മാറിപോയി എന്ന് ഇനി റാഷിദിനോട് അതെങ്ങാൻ പറഞ്ഞാലുള്ള കാര്യമോർത്തപ്പോ നെഞ്ചിൽ വെള്ളിടി വെട്ടി മാളിൽ പോയ ക്ഷീണം പൊടി കാറ്റും മഴയും കിടന്ന കിടപ്പ് എഴുന്നേൽക്കാൻ രണ്ടു നാൾ എടുത്തതെന്നത് അതിലേറെ രസകരം

ഷംസുദ്ദീൻ തോപ്പിൽ




   

12.11.18

-:നമ്മളോടാ കളി അല്ല പിന്നെ :-

കൃഷി പണിക്കിടയിൽ നിന്ന് ഒരു ചിന്ന സെൽഫി
കൃഷിയോടുള്ള അടങ്ങാത്ത പ്രണയമാണ് കൃഷിയോഫീസറെ ഒന്നു ചെന്ന് കണ്ടു അഭിപ്രായം തേടാം എന്നു കരുതിയത് കാലത്ത് തന്നെ കൃഷി ഓഫീസിൽ എത്തി ഓഫീസ് ബോയ് തുറക്കുന്നതെ ഒള്ളൂ എന്നെ കണ്ടതും ഇവനേതാടാ എന്നൊരു നോട്ടം ഞാൻ ഭവ്യതയോടെ സർ എപ്പൊഴാ വരാ ഇരിക്കൂ ഇപ്പൊ വരും അതും പറഞ്ഞയാൾ അയാളുടെ പണി തുടർന്നു പ്രതീക്ഷയോടെ ഒരുപാട് കാര്യങ്ങൾ ചോദിക്കണമെന്ന കണക്കുകൂട്ടലുമായിരുന്നു അൽപ്പം കഴിഞ്ഞ് ഒരു സ്കൂട്ടർ പാഞ്ഞു വന്നു നിന്നു അതിൽ നിന്ന് ഒരു സുന്ദരി ഇറങ്ങി ഓഫീസിലേക്ക് കയറി എന്നെ കണ്ടതും എന്ത് വേണം എന്ന ചോദ്യം കൃഷി ഓഫീസറെ കാണാൻ വന്നതാ ഞാൻ തന്നെ പറയൂ എനിക്ക് കൃഷി ചെയ്യാൻ അഡ്വൈസ് ചോദിക്കാൻ വന്നതാ അയ്യോ ഞാൻ അൽപ്പം ബിസിയാ നമ്പർ എഴുതി കൊടിത്തോളൂ വിളിക്കാം അതും പറഞ്ഞു ഓഫീസിൽ കയറി ഒപ്പിട്ട് അതെ സ്പീഡിൽ സ്കൂട്ടറിൽ കയറി ഓടിച്ചു പോയി എന്നിലെ യുവ കർഷകൻ ഒടിഞ്ഞു നുറുങ്ങി പെട്ടിയിലായി മാസങ്ങൾ പിന്നിടുന്നു ഇതുവരെ ഒരു കോൾ പോലും വന്നില്ല എന്നത് അതിലേറെ രസകരം...

SHAMSUDEEN THOPPIL

21.10.18

:-ഒരു മുട്ടൻ പണി കിട്ടിയ കഥ :-


അടുക്കള ഭാഗത്ത് കിണറിന് അരികിലായി കിണറിലേക്ക് ചാഞ്ഞു നിൽക്കണ തെങ്ങ്  പിഴുതു നടണമെന്ന് ലീവിന് വരുമ്പോഴൊക്കെ അമ്മ പറയാറുണ്ട്. ഞാൻ അതത്ര ചെവി കൊള്ളാറില്ലന്നതാണ് സത്യം. പ്രവാസം തന്ന കയ്‌പേറിയ അനുഭവമാവാം കൃഷിയോടും പെറ്റു പോറ്റിയ വീടിനോടും നാടിനോടും  ഈ ഈയിടെയായി വല്ലാതെ പ്രണയം തോന്നി തുടങ്ങിയത്. കൃഷി ചെയ്തു തുടങ്ങിയപ്പോഴാണ് നയിച്ചു തിന്നൽ അത്ര എളുപ്പമമല്ലന്ന് മനസ്സിലായത്. ഇത്തവണത്തെ വരവും പതിവില്ലാത്ത കൃഷി കമ്പവും അമ്മയെ തെല്ലന്നുമല്ല അതിശയിപ്പിച്ചത്. എല്ലാം ഉള്ളം കയ്യിലെന്നപോലെ കാലത്ത് നടക്കാനിറങ്ങിയപ്പൊ അങ്ങാടിയിൽ പോയീ നിരനിരയായി നിൽക്കണ ഒരു ബംഗാളിയെയും കൊണ്ട് വന്നു തെങ്ങിൻ തൈയുടെ അടിഭാഗം കുഴിക്കൽ തുടങ്ങിയത്. ജീവിതത്തിൽ ഒരു തെങ്ങിൻ തൈ പോലും നടാത്ത ഞാനും അന്തവും കുന്തവും ഇല്ലാത്ത ബംഗാളിയും. ഒരു വിധം തൈ തെങ്ങ് പിഴുതു താഴെയിട്ടു തലനാരിഴയ്ക്ക് ഞാനും കിണറും തെങ്ങിനടിയിൽ പെടാതെ രക്ഷപ്പെട്ടത് ഭാഗ്യം എന്നതാണ് സത്യം ജീവൻ തിരിച്ചു കിട്ടിയ ആശ്വാസത്തിൽ കലക്കി തന്ന നാരങ്ങാ വെള്ളവും കുടിച്ചു അല്പവിശ്രമം ഇനി ലക്ഷ്യം കുറച്ചു താഴെ കുത്തിയ തെങ്ങിൻ കുഴിയിൽ വീണുകിടക്കണ തൈ തെങ്ങ്  നടണം  വെരി സിമ്പിൾ ഒരു കയറെടുത്തു അടി ഭാഗത്തു കെട്ടി ഞങ്ങൾ രണ്ടു പേരും ഒന്നു വലിച്ചു അപ്പൊ ശരിക്കും കിളി പോയീ ഒരടി അനങ്ങുന്നില്ല ദൈവമേ പണി കിട്ടിയല്ലോ ഇനി എന്ത് ചെയ്യും ഞങ്ങൾ പരസ്പരം മുഖത്തോട്  മുഖം നോക്കി പെട്ടു പോയില്ലേ ഞാൻ റോഡിലിറങ്ങി കിട്ടാവുന്ന ആളുകളെ സംഘടിപ്പിച്ചു തൈ തെങ്ങ് കെട്ടിവലിച്ചു കുഴിയിലിറക്കി നട്ടു നനച്ചു അപ്പൊഴാണ് അമ്മയ്ക്കും എനിക്കും ശ്വാസം നേരെ വീണത്. ഹെൽപ്പിനെത്തിയർ പിറുപിറുത്ത് കൊണ്ട് കടന്നു പോയീ ഇവനൊന്നും വേറെ പണിയില്ലേ മനുഷ്യരെ മെനക്കെടുത്താൻ അത് നിന്നവിടെ തന്നെ നിന്നാപ്പോരേ... തളർന്നിരുന്ന എന്റെ മേൽ  ചാറ്റൽ മഴ സ്നേഹതുള്ളികളാൽ  പെയ്തിറങ്ങി കടന്നുപോയീ 

 ഷംസുദ്ധീൻ തോപ്പിൽ

9.9.18

-:പ്രാർത്ഥന സ്നേഹം കൂട്ട്:-

കൂട്ടിവെച്ച വാക്കുകൾ നഷ്ടപ്പെട്ടു തുടങ്ങിയപ്പോഴാണ് പുതിയ വാക്കുകൾ തേടി യാത്ര തുടർന്നത്. പക്ഷെ ആ യാത്ര ഞാൻ എന്ന വ്യക്തിയെ തെല്ലൊന്നുമല്ല നൊമ്പരപ്പെടുത്തിയത്.വർഷങ്ങൾ എന്നെയും കൂടെ കൂട്ടി യാത്ര തുടർന്നപ്പൊ അനുഭവം വാക്കുകൾ പെറുക്കി എടുക്കാനുള്ളൊരു വേദിയായി മാറി എന്നതാണ് സത്യം.അപ്പൊ നിങ്ങളുടെ ഈ പ്രിയപ്പെട്ടവൻ വീണ്ടും എഴുതി തുടങ്ങട്ടെ...പ്രാർത്ഥന സ്നേഹം കൂട്ട്


ഷംസുദ്ധീൻ തോപ്പിൽ


28.11.17

-:പുതു പ്രണയിനി:-


മൗനം പലപ്പോഴുമെനിക്കൊരു ഒളിച്ചോട്ടമായിരുന്നില്ല. പുതിയ തേടലുകളുടെ യാത്രയായിരുന്നു. അകൽച്ച എന്നതിനപ്പുറം എത്ര പേർ കൂടെ കാണുമെന്ന കണ്ടെത്തലും ശരീരം മാത്രമായിരുന്നു അകന്നിരുന്നത്. ഹൃദയമെപ്പൊഴും അരികിലുണ്ടായിരുന്നു.പക്ഷെ പലരുമത് മനപ്പൂർവം കണ്ടില്ലന്നു വെച്ചു ഞാൻ എന്ന വ്യക്തിയുടെ പ്രസക്തി ഒന്നുമല്ലന്നുള്ള ചിന്ത ഈ ഭൂലോകത്ത് എത്രയോ ആളുകൾ ജനിക്കുകയും മരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു അവരിൽ പലരിൽ ഒരുവനായി നിഷ്ഫല ജന്മമായി ഒതുങ്ങുക എന്നതാണോ വിധി....

ജീവിതം അർത്ഥമില്ലാത്ത പ്രഹേളിക തോന്നി തുടങ്ങി എന്നതിനപ്പുറം ഒരു നെരിപ്പോട് എന്നും നെഞ്ചിൽ പുകമറ സൃഷിക്കുന്നു .എന്തിന് അർത്ഥ മില്ലാത്ത യാത്ര തുടരണമെന്ന ചിന്ത പലപ്പൊഴും ഒരു വൃത്തമായി കറങ്ങി അതിൽ അകപ്പെടുക എന്നതിന് അപ്പുറം പുറം തോട് പിളർത്തി രക്ഷയുടെ കവചം എന്നിൽ സൃഷ്ട്ടിക്കാൻ പലപ്പൊഴും കഴിയാതെ പോകുന്നു ...

ഇതു മോരു ജീവിതമൊ ? ചോദ്യം എന്നിലേക്ക് തന്നെ ആഴത്തിൽ മുറിവേൽപ്പിക്കുന്ന നിമിഷം ഒന്നുമല്ല എന്നതോന്നൽ സംതൃപ്‌തി സന്തോഷം ആഗ്രങ്ങൾ എത്ര കിട്ടിയാലും തികയില്ലന്നുള്ളത് സഹജമായ മനുഷ്യ മനസ്സിൻ  നിർമിതി എന്ന തോന്നലിൽ കൈ ഒഴിവതോ അതോ കണ്ടെത്തലുകളുടെ പരിമിതിയിൽ ഒതുങ്ങുന്നതോ?

ജീവിത യാത്രയിൽ എവിടെയോ വെച്ച് എനിക്ക് എന്നെ തന്നെ നഷ്‌ടമായ നിമിഷം ചിന്തകൾ എന്നത് ഭയത്തോടെ കണ്ടു തുടങ്ങിയ ദിനരാത്രങ്ങൾ എന്നിൽ പുതിയ ഒരു പ്രണയം മൊട്ടിട്ടു അവൾ മറ്റാരുമല്ല ഉറക്കമായിരുന്നു. ഉറക്കിൽ ചിന്തകൾക്ക് സ്ഥാനമില്ലല്ലോ സ്വപ്നങ്ങൾക്കല്ലാതെ...

നേട്ടങ്ങളെ മറന്നു എന്നതല്ല നേടിയതൊന്നും പാഴ്വസ്തുക്കൾ ആയിരുന്നുമില്ല  എന്നതും വിസ്മൃതിഅല്ല .പിന്നിട്ട വഴികളിൽ ഓടിയ ദൂരങ്ങളുടെ കരുത്ത് മുന്നേറുമ്പോൾ എത്ര മാത്രം പിന്ബലമേകുമെന്ന ഒരു തരം വെറും വെറുതെ അല്ലാത്തോരു ചിന്താഭാരം കനം കൂടിവരുന്നപോലെ
ഇറക്കിവെക്കാവുന്ന സമയമെത്തുമ്പോഴേക്ക് ഞെട്ടറ്റുവീഴുമോ എന്നതും കൈസഹായമില്ലാത്തവൻ എന്ന തോന്നലിൽ നിന്ന് ഉടലെടുത്തു എന്ന് മാത്രം ....


ഷംസുദ്ദീൻ തോപ്പിൽ





  

10.2.17

-:BIG SALUTE TO DUBAI POLICE :-


ഇന്ന് പതിവിലും വൈകിയാണ്  ഓഫീസ് വിട്ടിറങ്ങിയത് ക്ഷീണം ശരീരത്തെ വല്ലാതെ ബാധിച്ചിരിക്കുന്നു കൂടെ വിശപ്പും ഞാൻ പതിയെ റൂമിലേക്ക് നടന്നു ഈ ഈയിടെയായി തണുപ്പ്  കൂടുതലാണ്  പൊതുവെ തിരക്കുണ്ടാവാറുള്ള കവലകൾ ശൂന്യതയിലേക്ക് വഴുതി വീണിക്കുന്നു തണുത്ത ഇളം തെന്നൽ  തണുപ്പേകി കിന്നരം പറഞ്ഞു പതിയെ കടന്നുപോയി ദുബൈ നീ പകലിനേക്കാളും സുന്ദരി രാത്രിയാണ് രാത്രി വെളിച്ചത്തിൽ മനോഹാരിയാണ് നീ നിന്നിലൂടെ ഒഴുക്കുന്ന എന്നിൽ ഹൃദയ വേദന അങ്ങ് ദൂരെയുള്ള നാട് വീട്  ഓർമ്മകൾ പതിയെ കണ്ണുകൾ ഈറനാണീച്ചു .ഓർമകളുടെ ഒഴുക്കിൽ പെട്ടത് കൊണ്ടാവാം റൂം എത്തിയത് അറിഞ്ഞില്ല.

എത്തിയവരിൽ വസിഫിനെ കണ്ടില്ല മുൻഷാദ് പറഞ്ഞറിഞ്ഞു അവൻ പുറത്ത് ഫുഡ് കഴിക്കാൻ പോയതെന്ന് വരുമ്പൊ ഫുഡ് കൊണ്ടുവരാൻ മറ്റു റൂമിലുള്ളവർ പറഞ്ഞിട്ടുട്ട് .എടാ ഞാൻ കഴിച്ചില്ല നീയോ ഇല്ലടാ എന്നാ വസിഫിനെ വിളി നമുക്കും കൊണ്ടുവരാൻ പറയൂ നന്നായി വിശക്കുന്നുണ്ട്
മുൻഷാദ് മൊബൈൽ ട്രൈ ചെയ്തു ബെൽ അടിക്കുന്നു ഫോൺ എടുക്കുന്നില്ല ഒടുവിൽ മുൻഷാദുമായി ഞങ്ങൾ ഇറങ്ങാമെന്നു വെച്ച് ഡോർ തുറന്നെ ഒള്ളൂ ഓടിക്കിതച്ചെന്നപോലെ വസിഫ് മുൻപിൽ മുഖമാകെ വിഷാദ മൂകം തമാശ പോലെ ഞാൻ പറഞ്ഞു നിന്നെ എത്ര വിളിച്ചു നീ എന്തെ ഫോൺ എടുത്തില്ല

കയ്യിലുള്ള ഭക്ഷണ പൊതി മുൻപിലെ ടേബിളിൽ വെച്ചവൻ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി ഫുഡ് കഴിച് കാഷ് കൊടുക്കാൻ പോക്കറ്റിലുള്ള മൊബൈൽ എടുത്ത് ഹോട്ടൽ റിസെപ്ഷൻ ടെബിളിൽ വെച്ചു കാഷ് കൊടുത്ത് ഫോൺ മറന്നിറങ്ങി ഒരൽപ്പം മുൻപോട്ടു നടന്നപ്പൊഴാണ് ഓർത്തത് ഫോൺ എടുത്തില്ലെന്ന്‌  തിരികെ ഹോട്ടലിലെത്തിയപ്പോഴേക്ക് ഫോൺ നഷ്ടപ്പെട്ടു
സീസി ടിവി നോക്കിയപ്പൊ രസകരം മറ്റൊന്ന് വസിഫ് ഇറങ്ങിയ ഉടനെ ഫുഡ് കഴിച്ച ഒരുവൻ ക്യാഷ് കൗഡ നടുത്ത് ചുറ്റിപറ്റി നിൽക്കുന്നതും കൗഡറിലുള്ള ആൾ ഹാലോ ഫോൺ നിങ്ങളതാണോ ചോദ്യം മുഴുവനാക്കും മുൻപ് ഫോൺ പോക്കറ്റലിട്ടവൻ പുറത്തു കടന്നു എന്ന ഉത്തരം മാത്രം ഹോട്ടലിലുള്ളവരും വസിഫും പരിസരം മൊത്തം തിരഞ്ഞു കള്ളനെ പൊടിപോലും കിട്ടിയില്ല ....

ഫോണിൽ ഉള്ള കോണ്ടാക്ടുകൾ ഫാമിലി ഫോട്ടോസ്  ബാങ്ക് ഡീറ്റെയിൽസ്
ഇനിയെന്ത് എന്ന ചോദ്യം വിശപ്പ് മറന്ന് ഞാനും വസിഫും ബർദുബൈ പോലീസ് സ്റ്റേഷനിൽ ഗേറ്റിലെ സാറിനോട് കാര്യങ്ങൾ വിശദമാക്കി എവിടന്നാണോ ഫോൺ നഷ്ടപ്പെട്ടത് അവിടന്ന് ദുബൈ പോലീസ് ടോൾ ഫ്രീ നമ്പർ  999 വിളിച്ചു സംഭവം പറയൂ പോലീസ് അവിടെ എത്തി തെളിവെടുക്കും .തിരികെ ഹോട്ടലിലെത്തി പോലീസിന് ഫോൺ ചെയ്തു നിമിഷങ്ങൾക്കകം ഞങ്ങളെ ഞെട്ടിച്ചുകൊണ്ട് പോലീസെത്തി വസിഫിനെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു ടെൻഷൻ അടിക്കേണ്ട നമുക്ക് കണ്ടെതതാം വളരെ മാന്യവും സൗമ്യവുമായ പെരുമാറ്റം സീസി ടീവി അടക്കം വിശദമായി തെളിവെടുത്ത് അവർ മടങ്ങി ഞങ്ങളോട് ബർദുബൈ സ്റ്റേഷനിലെത്തി കേസ് റെജിസ്റ്റർ ചെയ്തു മടങ്ങാൻ പറഞ്ഞു പ്രതീക്ഷ കൈവിടാതെ തിരികെ ഞങ്ങൾ റൂമിലെത്തി .

കൃത്യം എട്ടാമത്തെ ദിവസം ബർദുബൈ പോലീസിൽ നിന്ന് വാസിഫിന് ഫോൺ എത്തി നഷ്ടപ്പെട്ട ഫോൺ കണ്ടെത്തി വന്നു വാങ്ങികൊള്ളൂ എന്ന് പ്രതി അകത്തും .

ഷെയ്ഖ് മുഹമ്മദെന്ന നീതിമാനായ മഹാനായ ഭരണ കർത്താവ് ഭരണം നടത്തുന്ന ദുബൈ..

വിദേശികൾ എന്നും സുരക്ഷിതരെന്ന വിശ്വാസത്തിന് പുതു പൊൻതൂവൽ ചാർത്തികൊണ്ട് ലോകമെമ്പാടുമുള്ള നാനാ ഭാഷ വേഷ മതങ്ങൾക്കതീതമായി ലക്ഷോഭലക്ഷം ജങ്ങൾ ഇപ്പൊഴും ഈ വിസ്മയ ഭൂമിയിലേക്ക് ഒഴുകി എത്തുന്നു. അവർക്ക് സംരക്ഷണമേകി ഇരുപത്തിൽനാല് മണിക്കൂറും കർമ്മ നിരതരായി ദുബൈ പോലീസ്

ബിഗ് സല്യൂട്ട് ദുബൈ പോലീസ്... ബിഗ് സല്യൂട്ട്  ...ബിഗ് സല്യൂട്ട്
നിങ്ങളുടെ സംരക്ഷണത്തിൽ ഞങ്ങൾ സുരക്ഷിതരാണ് ......

ഷംസുദ്ധീൻ തോപ്പിൽ

4.2.17

-:തണുപ്പിൽ പൊതിഞ്ഞ ദുബൈ:-

ഫെബ്രുവരി രണ്ട് രണ്ടായിരത്തി പതിനേഴ്  ഉച്ച കഴിഞ്ഞേ ആകാശത്ത് കാർമേഘങ്ങൾ പ്രത്യക്ഷ മായിരുന്നു ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് മഴയുടെ വരവ് അറീച് തണുത്ത കാറ്റും തഴുകി തലോടി കടന്നു പോകുന്നു ദുബായിയുടെ മണ്ണിൽ അപൂർവങ്ങളിൽ അപൂർവമായി കിട്ടുന്ന മഴ സന്ധ്യയോടടുത്ത് ചാറ്റൽ മഴ തുടങ്ങി തണുപ്പിന് കഠിനതയും കാറ്റിന് വേഗതയും ഏറി വന്നു എല്ലാവർക്കും കൂടണയാനുള്ള ദൃതി. നാളെ വെള്ളി എന്ന പതിവിൽ കവിഞ്ഞ സന്തോഷം പലരുടെയും മുഖങ്ങളിൽ തത്തി കളിച്ചു വെങ്കിലും മഴയും തണുപ്പുമാണെങ്കിൽ എങ്ങിനെ പുറത്തിറങ്ങുമെന്ന് നിരാശ എവിടെയൊക്കെയോ നിഴലിക്കുന്ന പോലെ .ഒരാഴ്ചയുടെ ജോലി ഭാരം പ്രവാസികൾ ഇറക്കി വെക്കൽ പലപ്പോഴും വ്യാഴം രാത്രിയോടു തുടങ്ങി വെള്ളി രാത്രിയോട വസാനിപ്പിക്കലാണ് വലിയ കമ്പനികളിൽ ഉള്ളവർക്ക് ശനി കൂടെ സന്തോഷത്തിനായി കടന്നു വരുന്നു .ചിലർക്ക് ലീവേ കിട്ടാറില്ലെന്നുള്ളതും വസ്തുതയാണ് ഇതിൽ ഒതുങ്ങുന്നു പലപ്പോഴും പ്രവാസിയുടെ സന്തോഷം .

ഇന്ന് ഓഫീസിൽ നിന്ന് നേരത്തെ ഇറങ്ങി നേരിയ ചാറ്റൽ മഴ കൊണ്ട് റൂമിലേക്ക് നടന്നു ഇടയ്ക്ക് തണുത്ത കാറ്റുംകൂടെയായപ്പൊ കുളിരു കൊരിയിടുന്ന അനുഭൂതി.റൂമിലെത്തിയപ്പൊ കണ്ടത് എല്ലാ വ്യാഴ്ച്ചയും കറങ്ങാൻ പോകാറുള്ള റൂംമേറ്റ്‌സ്‌കളൊക്കെ നേരത്തെ ബ്ലാങ്കറ്റിനടിയിൽ സ്ഥാനം പിടിച്ചിരിക്കുന്നു .അധിക സമയം വേണ്ടിവന്നില്ല അവരിലൊരാളായി ഞാനും മാറി തണുപ്പിന് പുതപ്പിൻ ചൂ ടു നൽകി സമയം ഇഴഞ്ഞു നീങ്ങി അറിയാതെ സുഖനിദ്ര യിലേക്ക് വഴുതി വീണു .

വെള്ളിയാഴ്ച പതിവിലും വൈകിയാണ് ഉണർന്നത് അപ്പോഴും പുറത്തു തണുത്ത കാറ്റു വീശുന്നുണ്ട് .പള്ളി കഴിഞ്ഞു ഉച്ച ഭക്ഷണം കഴിച്ചു വീണ്ടും പുതപ്പിനടിയിലേക്ക് പകൽ വെളിച്ചത്തിലും മേഘമിരുണ്ട് തണുപ്പിന് കഠിനത ഏറി വന്നു ഇതുപോലൊരു തണുപ്പ് അടുത്ത കാലത്തൊന്നും കണ്ടു കാണില്ല പുറത്തിറങ്ങാത്ത ഒരു വെള്ളിയാഴ്ച രാത്രിയിലേക്ക് വഴിമാറി.   അടുത്ത ബെഡിലുള്ളവർക്കൊരു ആഗ്രഹം നമുക്ക് പുറത്തിറങ്ങി തണുപ്പൊന്ന് ആസ്വ ദിച്ചാലോ ആവുന്നത് പറഞ്ഞു നോക്കി നോ രക്ഷ അവരെന്നെയും പിടിച്ചെഴുന്നേല്പിച്ചു പുറത്തിറങ്ങി പുറത്ത് പതിവിൽ കവിഞ്ഞ തണുപ്പ് കൂടിവരുന്നുണ്ട് .പല്ലുകൾ പരസ്പ്പരം കൂട്ടിയിടിച്ചു പരസ്പ്പര സംസാരങ്ങൾ പോലും അവ്യക്തതകൾ സൃഷ്‌ടിച്ചു കുറച്ചു ദൂരം നടന്നു .പൊതുവെ തിരക്കുള്ള ഓരങ്ങളിൽ വിരലിലെണ്ണാവുന്നവർ മാത്രം തണുപ്പിലൂടെ ഒഴുകി ഞങ്ങൾ അധികം വൈകാതെ തന്നെ റൂമിലെത്തി കോരിച്ചൊരിയുന്ന തണുപ്പിന് പുത്തനാനുഭൂതിതി സമ്മാനിച്ച് ദുബൈയുടെ മണ്ണിൽ വെള്ളിയുടെ രാത്രി ശനിയുടെ പകലേക്ക് വഴി മാറി

ഷംസുദ്ധീൻ തോപ്പിൽ
www.hrdyam.blogspot.com