ശരീരത്തിലേറ്റ മുറിവുകൾ കാലം മായ്ച്ചുകളയും, എന്നാൽ വാക്കുകൾ തീർത്ത മുറിവുകൾ ഓർമ്മകളുടെ ചുവരുകളിൽ ഒരിക്കലും ഉണങ്ങാത്ത കറുത്ത പാടുകളായി അവശേഷിക്കും."
ചില മനുഷ്യരുണ്ട്; വാക്കുകൾകൊണ്ട് കൂരമ്പുകൾ തൊടുക്കുന്നതിൽ അവർക്ക് വല്ലാത്തൊരു ഉന്മാദമുണ്ട്. മറ്റൊരാളുടെ കണ്ണീരിൽ, അല്ലെങ്കിൽ അവരുടെ തകർച്ചയിൽ അവർ തങ്ങളുടെ അപകർഷതാബോധത്തിന്റെ നിഴലുകൾ മായ്ച്ചുകളയാൻ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ടാകാം. മറ്റുള്ളവരെ വേദനിപ്പിക്കുമ്പോൾ തങ്ങൾ എത്രമാത്രം ശക്തരാണെന്ന് സ്വയം ബോധ്യപ്പെടുത്താനുള്ള ഒരു കുട്ടിക്കളിയാകാം അത്.
എന്നാൽ, ആ നിമിഷം അവർ ഓർക്കാറില്ല—തങ്ങൾ എറിയുന്ന ഓരോ വാക്കും മറ്റൊരാളുടെ ഉറക്കമില്ലാത്ത രാത്രികളിലേക്കാണ് വീഴുന്നതെന്ന്. മറ്റുള്ളവരുടെ ദൗർബല്യങ്ങളെയും വേദനകളെയും നോക്കി പുഞ്ചിരിക്കുമ്പോൾ, സ്വന്തം ആത്മാവിലാണ് അവർ യഥാർത്ഥത്തിൽ ഇരുട്ടുകയറ്റുന്നത് എന്ന സത്യം അവർ തിരിച്ചറിയാതെ പോകുന്നു.
ഓരോ മനുഷ്യനും അവന്റേതായ ഏടുകളിലൂടെയും പോരാട്ടങ്ങളിലൂടെയുമാണ് ജീവിതം മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകുന്നത്. അതിനിടയിലേക്ക് യാതൊരു ദാക്ഷിണ്യവുമില്ലാതെ എറിഞ്ഞിടുന്ന ചില വാക്കുകളുണ്ട്. "ഇവനൊക്കെ എന്ത് നടക്കാനാണ്?", "നിന്നെയൊക്കെക്കൊണ്ട് ഇതിന് കഴിയുമോ?" തുടങ്ങിയ ആട്ടിപ്പായിക്കലുകൾ... അല്ലെങ്കിൽ മറ്റുള്ളവരുടെ മുന്നിൽ വെച്ച് അപമാനിക്കുന്ന ആ പുച്ഛഭാവമുള്ള നോട്ടങ്ങൾ. ആ നിമിഷത്തിൽ അവർക്ക് അതൊരു തമാശയോ അല്ലെങ്കിൽ മാനസികമായ ഒരു മേൽക്കോയ്മയോ ആയിരിക്കാം. പക്ഷേ, ആ വാക്കുകൾ കേട്ടുനിൽക്കുന്നവന്റെ നെഞ്ചകം എത്രമാത്രം നീറുന്നുണ്ടാകും!
വാക്കുകൾക്ക് ജീവനുണ്ട്. അത് അമൃതുപോലെ ഹൃദയത്തെ തണുപ്പിക്കാനും, കനൽപോലെ എരിച്ചുകളയാനും കഴിയും. ആഴത്തിലുള്ള മുറിവുകൾ ശരീരത്തിലുണ്ടായാൽ മരുന്നിട്ട് കാലം അതൊക്കെ മായ്ച്ചുകളയും. എന്നാൽ, വാക്കുകൾ തീർത്ത മുറിവുകളോ? വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞാലും, ആരെങ്കിലും ആ പഴയ ഓർമ്മകളിലേക്ക് തൊട്ടാൽ പോലും പുതുരക്തം പൊടിയുന്ന വേദനയായി അത് മനസ്സിൽ ബാക്കിനിൽക്കും.
മറ്റുള്ളവരെ വേദനിപ്പിച്ച് ലഭിക്കുന്ന ആ താൽക്കാലിക ആനന്ദം, യഥാർത്ഥത്തിൽ അവരുടെ തന്നെ ശൂന്യതയുടെയും ദയനീയതയുടെയും പ്രതിഫലനമാണ്. സ്നേഹംകൊണ്ടുമാത്രം അളക്കേണ്ട ഈ ഭൂമിയിൽ, വിഷം തുപ്പുന്ന വാക്കുകൾ ബാക്കിവെച്ചുപോകുന്നവർ ഓർക്കുക—കാലം ആ ആനന്ദത്തെയും ഒരുനാൾ കണക്കുപറഞ്ഞുതീർക്കും.
കാരണം, സ്നേഹംകൊണ്ട് പൊതിയേണ്ട ഹൃദയങ്ങളിൽ കൂരമ്പുകൾ എറിയുന്നവർ ഒടുവിൽ ഏകാന്തതയുടെ വലിയൊരു കൊടുംകാറ്റിൽ ഒറ്റപ്പെട്ടുപോകും എന്നുള്ളതാണ് പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ നിയമം.
അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ