1.5.21

നിഴൽവീണവഴികൾ ഭാഗം 124


ഫസൽ വിഷ്ണുവിനെ അവിടെ നിർത്തി പുറത്തേയ്ക്കിറങ്ങി.. ബൂത്തിലെത്തി ഐ.എസ്.ഡി കാൾ ചെയ്തു. റഷീദിനോട് വിവരം പറഞ്ഞു.. അൻവർ മാമയോട് കാര്യം പറയാൻ പറഞ്ഞു.. റഷീദ് വളരെ ടെൻഷനിലായി..

“ഫസലേ.. ഞാൻ അടുത്ത ഫ്ലൈറ്റിൽ നാട്ടിലേയ്ക്ക് വരാം..“

“അതു വേണ്ട മാമാ..“

“അതു കുഴപ്പമില്ല.. ഇവിടെ വലിയ തിരക്കൊന്നുമില്ല..“

“മാമാ അതിനുംവേണ്ടിയുള്ള പ്രശ്നങ്ങളില്ല.. എനിക്ക് മാനേജ് ചെയ്യാവുന്നതേയുള്ളൂ..“

“ശരി... ഞാൻ ഡോക്ടറുമായി സംസാരിക്കട്ടെ..“ റഷീദ് ഫോൺ വച്ചു..

അവൻ തിരിച്ച് ഐസിയുവിന് മുന്നിലെത്തി... സഫിയയുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്നും കണ്ണുനിർ വീഴുന്നു.. അവൻ അടുത്തെത്തി...


മണിക്കൂറുകൾ കടന്നുപോയതറിഞ്ഞില്ല.. നോമ്പു തുറക്കേണ്ട സമയമായി.. പക്ഷേ ഇതിനിടയിൽ അതിനുള്ള സമയവും ലഭിച്ചില്ല... എല്ലാവരും ആ മനുഷ്യനുവേണ്ടി പ്രാർത്ഥിക്കുകാണ്.


നിശ്ശബ്ദമായ ഐ.സി.യു. വിന് മുന്നിൽ നിന്നും ഡോർ തുറന്ന്ഡോക്ടർ പുറത്തേയ്ക്കു വന്നു... ഫസലിനെ അടുത്തു വിളിച്ചു. സഫിയയും കൂടെ എത്തി... ഫസലിന്റെ തോളിൽ കൈയ്യിട്ടുകൊണ്ട് ഡോക്ടർ പറഞ്ഞു.


“ഫസലേ. ഞങ്ങൾ കഴിവിന്റെ പരമാവധി ശ്രമിക്കുന്നു. ബാക്കിയെല്ലാം പടച്ചോന്റെ കൈകളിലാണ്. ഈ പുണ്യമാസത്തിൽ അദ്ദേഹത്തെ പടച്ചോൻ സംരക്ഷിച്ചുകൊള്ളും.. നമ്മുടെ കൈകളിലല്ലല്ലോ ഇതൊക്കെ... സയൻസ് പഠിച്ച് ഡോക്ടറായാലും ആയുസു നീട്ടിക്കൊടുക്കാൻ പടച്ചോൻതന്നെ വിചാരിക്കണം. ഇപ്പോൾ ചെറിയ പുരോഗതി കാണുന്നു. അതു നിങ്ങളുടെ പ്രാർത്ഥനയുടെ ഫലമാണ്. എല്ലാം നേരേയാകും. പടച്ചോനെ വിളിച്ചു പ്രാർത്ഥിക്കുക..“


“ഡോക്ടർ ഒന്നു കാണാനാകുമോ...“


“കാണിക്കാം. കുറച്ചു മണിക്കൂറുകൾ കഴിയട്ടെ.. എവിടെ ഉമ്മ..“


“അതാ അവിടിരിക്കുന്നു.“


“നിങ്ങൾ ഇവിടെ നിൽക്കണമെന്നില്ല... റൂമിലേയ്ക്കുപോകാം.. അതിനു മുന്നേ നിങ്ങൾ എന്നോടൊപ്പം പോന്നോള്ളൂ...“


അവർ നടന്ന് ഡോക്ടറുടെ റൂമിലെത്തി.. അപ്പോൾ നോമ്പു തുറക്കാനുള്ള സമയമായിരിക്കുന്നു... അവർ മൂവരും ഡോക്ടറുടെ റൂമിൽ കയറി.. കൺസൾട്ടേഷൻ ഏരിയയ്ക്ക് അപ്പുറത്തായി ഒരു വലിയ ഹാൾ അവിടെ ടേബിളിൽ നോമ്പുവിഭവങ്ങൾ ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നു.


ഈ പുണ്യമാസത്തിൽ നോമ്പു പിടിക്കുകയെന്നുള്ളത് ഓരോ മുസൽമാന്റെയും ഉത്തരവാദിത്വമാണ്.. അത് തുറക്കേണ്ട  സമയത്ത് ആ കടമ ചെയ്യുകയും വേണം... എന്തായാലും ഹമീദിന്റെ കാര്യം എനിക്കു വിട്ടേരേ.. നമുക്ക് ഒരുമിച്ച് നോമ്പു തുറക്കാം... മനസ്സില്ലാ മനസ്സോടെ അവർ ഡേബിളിനു ചുറ്റുമിരുന്നു. ആർക്കും ഒന്നും സംസാരിക്കാനായില്ല.. ഡോക്ടർ എല്ലാവർക്കും ഭക്ഷണം വിളമ്പി... നാരങ്ങാവെള്ളവും ഈത്തപ്പഴവും കഴിച്ച് അവർ നോമ്പുതുറന്നു . കൂടാതെ... മറ്റുള്ളവരെ ഡോക്ടർ തന്നെ നിർബന്ധിച്ചു കഴിപ്പിച്ചു.


ഹമീദ് ഒഴിച്ച് ബാക്കിയെല്ലാവർക്കും നോമ്പായിരുന്നു. ഇന്നത്തെ ഓട്ടംകൊണ്ട് എല്ലാവരും ക്ഷീണിതരുമായിരുന്നു. അവർക്ക് അവിടെ ഒരു റൂം ഡോക്ടറ്‍ അറൈ‍ഞ്ച് ചെയ്തിരുന്നു.


“റഷീദ് വിളിച്ചിരുന്നു. റഷീദിനോട് ഞാൻ കാര്യങ്ങൾ വിശദമായി സംസാരിച്ചിരുന്നു. വരാൻ തയ്യാറായിരുന്നു. ഞാൻ പറഞ്ഞു അതിന്റെ ആവശ്യമില്ല.. ഇവിടെ നമ്മളെല്ലാമുണ്ടല്ലോ... നിങ്ങളുടെ റൂമിലേയ്ക്ക് വിളിക്കും. അവിടത്തെ എക്സ്റ്റൻഷൻ നമ്പർ അവന് ഞാൻ നൽകിയിട്ടുണ്ട്. കൂടെ വന്ന ഡ്രൈവറോ..“


“ഞങ്ങൾക്ക് കുറച്ച് ഡ്രസ്സ് എടുക്കണമായിരുന്നു. അതിനാൽ വീട്ടിലേയ്ക്ക് പറഞ്ഞയച്ചു.“


“ശരി.. അതു നന്നായി... എന്തായാലും സന്തോഷമായിരിക്കുക.. എല്ലാം അള്ളാഹുവിന്റെ പരീക്ഷണങ്ങളാണ്.. ആരും ടെൻഷനടിക്കേണ്ട... സന്തോഷമായി റൂമിലേയ്ക്കു പോയി ഫ്രഷാവുക.. കാന്റീനിൽ ഞാൻ ഭക്ഷണ കാര്യം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. സമയാസമയത്ത് അതവിടെ എത്തിക്കും. എന്തേലും അധികം വേണമെങ്കിൽ അവിടെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞാൽ മതി..“


ഡോക്ടർ  അടുത്തറിയാവുന്ന ആളായതിനാൽ ഒരു ബുദ്ധിമുട്ടുമുണ്ടായില്ല.. എല്ലാം അദ്ദേഹം തന്നെ ഇടപാട് ചെയ്തിരുന്നു. റൂമിലേക്ക് പോയി ഫ്രഷായി. പ്രാർത്ഥനയും നടത്തി... അല്പംകഴിഞ്ഞപ്പോൾ വിഷ്ണു പറഞ്ഞയച്ച സാധനങ്ങളുമായെത്തി...


“എങ്ങനുണ്ട് ഹമീദിക്കയ്ക്ക്.“


“ഡോക്ടർ പറഞ്ഞു കുഴപ്പമൊന്നുമില്ലെന്ന്... എന്തായാലും ജീവനോടെ തിരികെക്കിട്ടാനാണ് പ്രാർത്ഥന...“


മണിക്കൂറുകൾ കടന്നുപൊയ്ക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഇതിനിടയിൽ റഷീദ് വിളിച്ച് കാര്യങ്ങൾ അന്വേഷിച്ചു. ഡോക്ടറുമായി സംസാരിച്ച കാര്യങ്ങൾ അവരെ ധരിപ്പിച്ചു. രാത്രി 9 മണിയോടെ ഡ്യൂട്ടി നഴ്സ് വിളിച്ചിരുന്നു. ഡോക്ടർ കാണണമെന്ന് പറഞ്ഞതിനാൽ ഫസൽ നേരേ ഡോക്ടറുടെ മുറിയിലേയ്ക്ക് പോയി.


“എന്താ ഡോക്ടർ.. എങ്ങനുണ്ട്..“


“ഇപ്പോൾ സ്റ്റേബിളായിട്ടുണ്ട്. നല്ല മയക്കത്തിലാണ്. എല്ലാം നോർമലാണ്... ആസ്ത്മയുടെ പ്രശ്നമുള്ളതിനാൽ ഉണ്ടാകുന്ന ശ്വാസംമുട്ടാണ്. അത് സാധാരണ സ്പ്രേയിൽ നിൽക്കുന്നില്ല... നമുക്ക് മരുന്നുകളും മാറ്റാം...“


“ഇപ്പോൾ കാണാനാകുമോ..“


“ഇല്ലില്ല.. ഇനി നമുക്കു നാളെ കാണാം. അദ്ദേഹത്തിന് സംസാരിക്കാനുള്ള കഴിവായിട്ടില്ല. നല്ല ക്ഷീണിതനാണ്. 24 മണിക്കൂറുകൾ കഴിയണം.. എല്ലാം നേരെയാകും.. ഇപ്പോൾ ശുഭപ്രതീക്ഷതന്നെയാണ്... എന്തായാലും നാളെ രാവിലെ എം.ആർ.ഐ എടുക്കും.. അതിനു ശേഷം വേണ്ട ട്രീറ്റുമെന്റുകളിൽ തീരുമാനമാകും... ഓക്സിജന്റെ കുറവുണ്ടായത് തലച്ചോറിൽ എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചോ എന്നറിയേണ്ടേ... ഇന്നെടുത്ത എം.ആർ.ഐ. കുഴപ്പമില്ലായിരുന്നു. നാളെ വീണ്ടുമൊരെണ്ണം എടുക്കണം. വേറേ പ്രശ്നങ്ങൾ ഒന്നുമില്ലെങ്കിൽ നമുക്കു രണ്ടുമൂന്നു ദിവസങ്ങൾക്കകം റൂമിലേയ്ക്കു കൊണ്ടുവരാം.. ഇപ്പോൾ വെന്റിലേറ്ററിൽ നിന്നും മാറ്റാറായിട്ടില്ല...ഇതൊന്നും അവരോട് പറയേണ്ട... ഡോക്ടർമാർക്ക് എല്ലാ കാര്യങ്ങളും ബൈസ്റ്റാന്ററോട് പറയാനാവില്ലല്ലോ...“


“എന്തായാലും ഇപ്പോൾ സ്റ്റേബിളായല്ലോ ഡോക്ടർ..“


“എസ്. ഷുവർ.. ഓക്കെയാണ്... പ്രതീക്ഷയുണ്ട്...“


“അതു മതി ഡോക്ടർ...“


അപ്പോഴേയ്ക്കും സഫിയയും അവിടെ എത്തിയിരുന്നു. ഡോക്ടർ അവളോടും നല്ല കാര്യങ്ങൾ തന്നെയാണ്. പറഞ്ഞത്.. നാളെ രാവിലെ ബാപ്പാനെ കാണിക്കാമെന്നും പറഞ്ഞു.


അവർ കുറച്ചു സന്തോഷത്തിലാണ് തിരികെ റൂമിലെത്തിയത്. ഉമ്മയോട് വിവരം പറഞ്ഞു. ഉമ്മ പടച്ചോന് നന്ദി പറഞ്ഞു... അവർ വളരെ ക്ഷീണിതരായിരുന്നു. അറിയാതെ ഉറങ്ങിപ്പോയി.. ഇടയ്ക്ക് റഷീദ് വിളിച്ചിരുന്നു. വിവരം റഷീദിനോട് പറഞ്ഞു. എന്തായാലും അവർക്ക് പ്രതീക്ഷയുടെ നല്ലൊരു നാളെയാകട്ടെയന്നു പ്രാർത്ഥിച്ച് ഉറങ്ങാൻ കിടന്നു. ഫസലിന് ഉറക്കം വരുന്നില്ലായിരുന്നു. അവൻ തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും കിടന്നു. കണ്ണടയ്ക്കുമ്പോഴും ഉപ്പയുടെ മുഖം ഓർമ്മകളിൽ ഓടിവരുന്നു.


പലയിടത്തുനിന്നും ആട്ടിയിറക്കിയപ്പോഴും കൈത്താങ്ങായി നിന്ന മനുഷ്യനായിരുന്നു ആ തണുത്ത മുറിയിൽ കിടക്കുന്നത്... ഉപ്പയ്ക്ക ഒന്നും വരാതിരിക്കട്ടെ എന്നാണവന്റെ പ്രാർത്ഥന... ജനിച്ച അന്നുമുതൽ കാണുന്ന മനുഷ്യനാണ്. വാപ്പാന്റെ സ്നേഹം കിട്ടിയിട്ടില്ല.. എല്ലാം തനിക്ക് ഉപ്പയായിരുന്നു. ആ മനുഷ്യന്റെ ആഗ്രഹം സാധിച്ചുകൊടുക്കാനാണ് താനീ കഷ്ടപ്പെട്ട് പഠിച്ചതുപോലും... തന്നെ ഒരു ഡോക്ടറായി കണ്ടതിനു ശേഷം അല്ലാഹുവിനടുത്തേയ്ക്ക് പൊയ്ക്കോട്ടെ.. അതുവരെയെങ്കിലും ഉപ്പാനെ കൂടെ തന്നുകൂടെ.. അവന്റെ മനസ്സ് പ്രാർത്ഥനകളാൽ മുഖരിതമായിരുന്നു. തീരെ ഉറക്കം വരാതായപ്പോൾ അവൻ പതുക്കെ റൂം തുറന്ന് പുറത്തു നിന്നും ചാരി... ഉമ്മയും.. ഉമ്മൂമ്മയും നല്ല ഉറക്കത്തിലാണ്. നേരേ ഐ.സി.യുവിന്റെ മുന്നിലെത്തി.. അവിടെ പലരും കസേരയിൽ ഇരുന്നു ഉറങ്ങുന്നു. അകത്തു ജീവനുവേണ്ടി തുടിക്കുമ്പോൾ ഇവിടെ അവരുടെ ജീവനായി പ്രാർത്ഥിക്കുന്നവർ.. അവർ തളർന്നുറങ്ങുകയായിരിക്കും. അവനും ഒരു കസേരയിൽ ഇടം പിടിച്ചു...


അവന്റെ തൊട്ടടുത്തായി പ്രായം തോന്നിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ...  അവനെ നോക്കി ചിരിച്ചു... അവനും ചിരിച്ചു...


“ആരാ ഇവിടെ കിടക്കുന്നേ...“ അദ്ദേഹം അവനോട് ചോദിച്ചു..


“ഉപ്പയാ... ഉമ്മയുടെ വാപ്പാ...“


“എന്താ.. അസുഖം..“


“ശ്വാസംമുട്ടാണ്..“


“അങ്കിളെന്താ ഇവിടെ..“


“എന്റെ മകനൊരു ആക്സിഡന്റ് പറ്റിയതാ...“


“എങ്ങനെ...“


“അവന്റെ നിർബന്ധം സഹിക്കവയ്യാതെ ഒരു സ്കൂട്ടറെടുത്തു കൊടുത്തു... അതിലായിരുന്നു അവന്റെ അഭ്യാസമൊക്കെ.. രണ്ടു ദിവസം മുന്നേ.. അവൻ മറ്റൊരു വണ്ടിയുമായി കൂട്ടിയിടിച്ചു... കാലും കയ്യുമൊക്കെ ഒടിവുണ്ട്... രണ്ടു ദിവസമായി ഇവിടെ ഐ.സി.യുവിലാണ്... ഇതുവരെ ബോധം തെളിഞ്ഞിട്ടില്ല.. “


“കൂടെയാരുമില്ലേ..“


“ഇല്ല.. അവന്റെ അമ്മ നേരത്തെ മരിച്ചതാ... എന്റെ ബന്ധുക്കൾക്കൊപ്പമാണ് കഴിയുന്നത്.. എല്ലാവരും കുറച്ചു ലാളിച്ചു വളർത്തി...“ ആ ഇരുണ്ട വെളിച്ചത്തിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കണ്ണു നിറയുന്നതും ആ കണ്ണുനീർ കൈകൾകൊണ്ടു തുടയ്ക്കുന്നതും അവൻ കണ്ടു...


“ആരേയും കൂടെ നിർത്തിയില്ല... എന്തായാലും ഞാനിവിടെ ഉണ്ടല്ലോ... മറ്റുള്ളവർക്ക് ഒരു ബുദ്ധിമുട്ടാകേണ്ടെന്നു കരുതി... മോൻ വണ്ടി ഓടിക്കാറുണ്ടോ.“


“ഉണ്ട്..“


“വളരെ സൂക്ഷിക്കണം... വാഹനം അറിഞ്ഞു വേണം ഓടിക്കാൻ... അതിനെ മെരുക്കാനറിഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ അപകടമാണ്... അവനും അതാ സംഭവിച്ചത്.. നാട്ടുകാർ അഹങ്കാരമെന്നല്ലേ പറയൂ.. അവരുടെ വായടയ്ക്കാനാവില്ലല്ലോ..“


“ശരിയാ.. വിഷമിക്കാതിരിക്കൂ എല്ലാം ശരിയാകും..“


“ആ പ്രതീക്ഷയാ.. അവനുവേണ്ടിയാ ജീവിച്ചത്.. അവസാനകാലത്ത് തണലാകുമെന്നു കരുതിയതാ.. ഇന്നിപ്പോൾ അവനു തണലാകേണ്ട അവസ്ഥയായി... ങ്ഹാ.. എല്ലാം വിധി..“


അവർ രണ്ടാളും വളരെ അടുത്തു.. പല കാര്യങ്ങളും സംസാരിച്ചു. മകനെക്കുറിച്ചു ധാരാളം പ്രതീക്ഷയുണ്ടായിരുന്നു. പഠനത്തിൽ മിടുക്കനായിരുന്നു. പക്ഷേ ഡിഗ്രിയ്ക്ക് കോളേജിൽ ചേർത്തതോടെ അവന്റെ സ്വഭാവം മാറി.. പഠനത്തിൽ ഉഴപ്പാൻ തുടങ്ങി. ചില മോശം കൂട്ടുകെട്ടുകൾ ഉണ്ടെന്ന് അവന്റെ സുഹൃത്തുക്കളും പറയുന്നു.. എനിക്കൊന്നുമറിയില്ല മോനേ...


അദ്ദേഹത്തിന്റെ അവസ്ഥയോർത്ത് അവന് വിഷമം തോന്നി.. നാളെ ഡോക്ടറോട് അവനെക്കുറിച്ച് ചോദിക്കണമെന്നു മനസ്സിൽ വിചാരിച്ചു.. അവർ പല കാര്യങ്ങളും സംസാരിച്ചിരുന്ന് സമയം പോയതറിഞ്ഞില്ല.. ബാങ്ക് വിളികേട്ടാണ് അവൻ സമയത്തെക്കുറിച്ച് ഓർമ്മവന്നത്. നേരേ കാന്റീനിലേയ്ക്ക് പോയി... എല്ലാവർക്കും നോമ്പു തുടങ്ങുന്നതിനു മുന്നേ കഴിക്കാനുള്ള ലൈറ്റായുള്ള ഭക്ഷണം വാങ്ങി.. നേരേ റൂമിലേയ്ക്ക് അദ്ദേഹത്തെ ചായകുടിക്കാൻ വിളിച്ചിട്ട് വന്നതുമില്ല..


റൂമിലെത്തിയപ്പോഴും അവരെല്ലാം ഉറക്കമായിരുന്നു. അവൻ ലൈറ്റിട്ട് എല്ലാവരേയും വിളിച്ചുണർത്തി.. അവർ പ്രാർത്ഥന കഴിഞ്ഞ് ലഘുവായി ഭക്ഷണം കഴിച്ചു.. നോമ്പ് ഈ പുണ്യമാസത്തിൽ മുടക്കാതിരിക്കാൻ ശ്രമിക്കണം.. ഇതുവരെ മുടങ്ങിയിട്ടില്ല.. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആരോഗ്യത്തിനും വേണ്ടി എല്ലാവരും പ്രാർത്ഥിച്ചു. ഫസൽ ഒരുപോള കണ്ണടച്ചിരുന്നില്ല... ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞ് അവർ വീണ്ടുമൊരു മയക്കത്തിലേയ്ക്കു വഴുതി വീണു.. വീണ്ടും ഫസൽ വാതിൽ ചേർത്തടച്ചു പുറത്തേയ്ക്കിറങ്ങി... അവിടെ അദ്ദേഹമിരുന്ന സീറ്റിൽ നോക്കി.. അവിടാരുമില്ല. ഐ.സി.യുവിന്റെ മുന്നിലെ ചുവന്ന ലൈറ്റിൽ അദ്ദേഹത്തെ അവിടെ തിരഞ്ഞു.. കണ്ടില്ല. ചിലപ്പോൾ ചായകുടിക്കാനായി പോയതായിരിക്കും.. അവൻ ഇരുന്ന സീറ്റിൽ തന്നെ ചെന്നിരുന്നു.... പ്രതീക്ഷയോടെ കാത്തിരിക്കുന്ന രോഗികളുടെ ബന്ധുക്കൾ... അറിയാതെ ഫസൽ അവിടിരുന്ന് ഉറങ്ങിപ്പോയി...


തുടർന്നു വായിക്കുക അടുത്ത ഞായറാച്ച 09 04 2021


സസ്നേഹം ഷംസുദ്ധീൻ തോപ്പിൽ 02 04 2021

24.4.21

നിഴൽവീണവഴികൾ ഭാഗം 123

 

അവനൊന്നും മിണ്ടിയില്ല.. ശരിയാണ്. അവള് തന്നതാണ് ഏതവളെന്ന് ഉമ്മയ്ക്ക് അറിയില്ലല്ലോ... വിശുദ്ധ മാസമാണ്.. വെറുതെ കള്ളം പറയേണ്ട.. നിശ്ശബ്ധനായിരുന്നു.
“അവൻ നേരേ മുകളിലേയ്ക്ക് കയറി... ഫ്രഷായി... തന്റെ ശേഖരത്തിൽ നിന്നും ഒരു പുസ്തകമെടുത്ത് വായിക്കാനായിരുന്നു. സമയം ഉച്ചയ്ക്ക് 2 മണി കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. വായനയ്ക്കിടയിൽ അറിയാതെ ഉറങ്ങിപ്പോയി...“

താഴെ ഉമ്മയുടെ വിളികേട്ടാണ് ഉണർന്നത്. അവൻ താഴേയ്ക്കിറങ്ങിവന്നു.

“എന്താ ഉമ്മാ...“

“ഉപ്പയ്ക്ക് നല്ല സുഖമില്ല... വലിയ ശ്വാസംമുട്ടാണ്. നീയൊന്ന് വിഷ്ണുവിനെ വിളിച്ചേ..“

“സ്പ്രേ അടിച്ചില്ലേ...“

“അതിൽ നിൽക്കുന്നില്ല.. എനി എന്തായാലും ഹോസ്പിറ്റലിൽ കൊണ്ടുപോകാം...“

“അന്ന് വിഷ്ണു വണ്ടിയെടുത്തിരുന്നില്ല. ഓടി വിഷ്ണുവിന്റെ വീട്ടിലേയ്ക്ക്. വിഷ്ണു നിന്ന വേഷത്തിൽ ഫസലിന്റെ കൂടെ വീട്ടിലേയ്ക്ക്..

എല്ലാവരും കൂടി അദ്ദേഹത്തെ എടുത്ത് വണ്ടിയിൽകിടത്തി.. ഫസലും സഫിയയും ഉമ്മയും വണ്ടിയിൽകയറി. വളരെവേഗത്തിൽ വിഷ്ണു വണ്ടി ഹോസ്പിറ്റലിലിലേയ്ക്ക് പായിച്ചു.

ഇതുവരെ ഇങ്ങനെ ഉണ്ടായിട്ടില്ല. ആരും പരസ്പരം സംസാരിക്കുന്നില്ല. ഹമീദിന് സംസാരിക്കാൻപോലും കഴിയുന്നില്ല.. ശ്വാസമെടുക്കാൻ വളരെ ബുദ്ധിമുട്ടുന്നുണ്ട്. ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് കണ്ണുകൾ തുറിച്ചു വരും.. വീണ്ടും കണ്ണുകളടയ്ക്കും. വല്ലാത്തൊരു പേടിപ്പെടുത്തുന്ന അവസ്ഥ...

വാഹനം വളരെ വേഗത്തിൽ പാഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു. ലക്ഷ്യം ഹോസ്പിറ്റൽ... വിചാരിച്ചതിലും നേരത്തേ ഹോസ്പിറ്റലിലെത്തി.. അവിടെ അത്യാഹിത വിഭാഗത്തിൽ വാഹനം നിർത്തി... വിഷ്ണു ഇറങ്ങി.. അപ്പോഴേയ്ക്കും സ്ട്രേക്ചർ തള്ളി ഒരാളവരിടെയെത്തി. അതിൽ കിടത്തി നേരേ അകത്തേയ്ക്ക്.. ഡ്യൂട്ടി ഡോക്ടറുണ്ടായിരുന്നു കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു... നില പന്തികേടാണെന്നു തോന്നിയതിനാൽ നേരേ ഐസിയുവിലേയ്ക്ക് കൊണ്ടുപോയി...

ശരീരത്തിൽ ഓക്സിജന്റെ അളവ് വളരെ കുറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. വളരെ ക്രിട്ടിക്കൽ സിറ്റ്യൂവേഷൻ.. അവരുടെ ഡോക്ടർ പരിശോധന തുടങ്ങിയരുന്നു. ഐസിയുവിൽ നിന്നും ഒരാൾ പുറത്തേയ്ക്കിറങ്ങി.. എല്ലാവരും പ്രാർത്ഥനയോടെ കാത്തിരുന്നു. ആർക്കും ഒന്നും സംസാരിക്കാൻ വയ്യ..

“ഹമീദിന്റെ ആരേലുമിവിടുണ്ടോ..“

“ഉണ്ട്...“

സഫിയ അടുത്തേയ്ക്കു ചെന്നു... “എന്താ സിസ്റ്ററേ.“

“ഹമീദിന് വെന്റിലേറ്റർ ഉപയോഗിക്കേണ്ടിവരും.. അതിന് ബന്ധുക്കളുടെ സമ്മതപത്രം വേണം.“ മനസ്സിലാവാതെ സഫിയ ഫസലിനെ നോക്കി..

“പേടിക്കേണ്ട ഉമ്മാ. ഒപ്പിട്ടോ.. ഉപ്പയ്ക്ക് ഓക്സിജൻ കൊടുക്കുന്നതിനുവേണ്ടിയാ..“

അവൻ പൂർണ്ണമായും കാര്യങ്ങൾ ഉമ്മയോട് പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കാൻ ശ്രമിച്ചില്ല.. ഫസലിന് ധൈര്യമൊക്കെ ചോർന്നുപോകുന്നതുപോലെ തോന്നി.. ഉപ്പയ്ക്ക് സ്വയം ശ്വസിക്കാനാവാത്ത അവസ്ഥ.. പൂർണമായും മിഷ്യനെ ആശ്രയിക്കേണ്ടിവന്നിരിക്കുന്നു. അതിനാലാവും വെന്റിലേറ്ററിലേയ്ക്ക് മാറ്റുന്നത്... അവന്റെ ഉള്ളം പിടയ്ക്കുകയായിരുന്നു. ആരോടാ ഒന്നു സമാധാനത്തിവേണ്ടി സംസാരിക്കുക. തളർന്നിരിക്കുന്ന ഉമ്മയോട് പറയാനാവില്ല.. അവിരിപ്പോൾ പൊട്ടുമെന്നുള്ള പരുവത്തിലാണ്. അവൻ അവിടെ നിന്നും പുറത്തേയ്ക്കിറങ്ങി... എന്തു വന്നാലും നേരിടുക.. സാവധാനം ഡോക്ടറുടെ റൂമിലേയ്ക്ക എത്തിനോക്കി.. ഡോക്ടറവിടില്ല.. അവിടെ ചുറ്റിപ്പറ്റി നിന്നു. എന്തു ചെയ്യണമെന്നറിയില്ല. അവൻ നേരേ ടെലിഫോൺ ബൂത്തിലേയ്ക്ക് പോയി. പെട്ടെന്ന് ഓർമ്മവന്നത് ഗോപി ഡോക്ടറെയാണ് അവൻ ഡയൽചെയ്തു. അദ്ദേഹം ക്ലീനിക്കിലില്ല എന്നു പറഞ്ഞു. പിന്നീട് അവൻ വിളിച്ചത് ഐഷുവിനെയാണ്...

“ഐഷു.. ഞാനിവിടെ ഉപ്പാനെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ അഡ്മിറ്റ് ചെയ്തു... കുറച്ചു സീരിയസാണ്..“

“ഏതു ഹോസ്പിറ്റലിലാണ്.“

അവൻ വിശദമായി പറഞ്ഞുകൊടുത്തു.

“ഓ.. ഡോക്ടർ സാമുവൽ... നമുക്കറിയാം.. വാപ്പാന്റെ ഉറ്റ ചങ്ങാതിയാ... എന്തായാലും ഞങ്ങളതുവഴി  വരാം.. വീട്ടിൽ നിന്നും ഇറങ്ങാൻ തുടങ്ങുകയായിരുന്നു. അവിടെ കയറിയിട്ട് പോകാം. .. നീ ധൈര്യമായിരിക്ക്. ഉപ്പയ്ക്ക് ഒന്നും സംഭവിക്കില്ല.. ഇതൊരു ട്രീറ്റ്മെന്റിന്റെ ഭാഗമാണ്.“

അവന്റെ സംഭാഷണത്തിൽ നിന്നും അവൾക്ക് കാര്യം പിടികിട്ടിയിരുന്നു. ഫസലിന് ഉള്ളിൽ ഭയം ഉടലെടുത്തു തുടങ്ങിയിരുന്നു. ഈ അടുത്ത കാലത്തായി ഉപ്പ വളരെയൊന്നും സംസാരിക്കാറില്ല..  പണ്ട് എന്തിനും ഏതിനും അഭിപ്രായം പറയാറുള്ള ആളായിരുന്നു ഇപ്പോൾ അതൊക്കെ നിർത്തി... എന്തിനെങ്കിലും അഭിപ്രായം പറഞ്ഞാലായി പറഞ്ഞില്ലെങ്കിലായി. ഉപ്പയെന്ന ഒരു മനുഷ്യന്റെ ചങ്കുറപ്പിലാ ഞാനും ഉമ്മയും ഇന്നിവിടെവരെ എത്തിയത്. ആ മനുഷ്യന് എന്തെങ്കിലും സംഭവിച്ചാൽ.

അവൻ ബൂത്തിൽ പണം കൊടുത്തു വീണ്ടും ഐസിയുവിനടുത്തെത്തി..

“നീയെവിടെ പോയിരുന്നു.. ഡോക്ടർ നിന്നെ തിരക്കി..“

“അങ്ങോട്ടു ചെല്ലാൻ പറഞ്ഞു..“

“റൂമിൽ കാണുമെന്നു പറഞ്ഞു..“

അവൻ വേഗത്തിൽ അങ്ങോട്ടേയ്ക്കു പോയി.. ഡോറിൽ തട്ടി...

“ഫസൽ വരൂ...“

“എന്താ ഡോക്ടർ ഉപ്പയ്ക്ക് എന്തുപറ്റി..“

“നിനക്കറിയാലോ.. മെഡിക്കൽ മേഖലയ്ക്ക് ചില പരിമിതികളുണ്ട്... വളരെ ക്രിറ്റിക്കൽ സിറ്റ്യൂവേഷനാണ്. വെന്റിലേറ്ററിന്റെ സഹായത്താലാണ് ഇപ്പോൾ അദ്ദേഹം ജീവിച്ചിരിക്കുന്നത്.“ അവന്റെ ധൈര്യമെല്ലാം വീണ്ടും ചോർന്നൊലിച്ചു... അതു മനസ്സിലാക്കി ഡോക്ടർ അവനോടു പറഞ്ഞു.

“ഭയപ്പെടേണ്ട... മുകളിലുള്ളവനാണല്ലോ... എല്ലാം തീരുമാനിക്കുന്നത്. നല്ലതേ സംഭവിക്കു എന്നു നമുക്ക് പ്രതീക്ഷിക്കാം...പ്രാർത്ഥിക്കാം“

“എന്താ യഥാർത്ഥത്തിൽ സംഭവിച്ചത്.“

“ഞാൻ അന്നേ പറഞ്ഞിരുന്നതല്ലേ... ശ്വാസകോശം അതിന്റെ വായു അറകൾ ചുരുങ്ങുന്ന ഒരസുഖമാണ് അദ്ദേഹത്തിന്.. അതിനെത്തുടർന്നുള്ള പ്രശ്നങ്ങളാണ്... മരുന്നും മറ്റുമായി കുറേനാൾ പിടിച്ചുനിൽക്കാം. സർജ്ജറി നടത്തിയാൽ ഈ പ്രായത്തിൽ ബുദ്ധിമുട്ടുമാണ്. അതുകൊണ്ടാണ് നമ്മൾ വളരെ സൂക്ഷിച്ച് വന്നത്... ഇപ്പോൾ കുറച്ചു കോംപ്ലിക്കേറ്റഡ് ആയിട്ടുണ്ട്. സാരമില്ല.. എല്ലാം നേരേയാകും...“

“ഫസൽ പേടിക്കേണ്ട. ഞാനിതൊക്കെ തുറന്നു പറഞ്ഞത് ഫസൽ ഒരു മെഡിക്കൽ സ്റ്റുഡന്റ് ആകാൻ പോകയാണ്. അവിടെ യഥാർ‌ത്ഥ്യം നമ്മൾ ഉൾക്കൊള്ളാൻ ശ്രമിക്കണം. ബന്ധത്തെക്കാളുപരി നാം കാണേണ്ടത് രോഗത്തെയാണ്... അതായിരിക്കണം ഒരു ഡോക്ടർ പ്രാധാന്യം കൽപിക്കേണ്ടത്...“

അപ്പോഴേയ്ക്കും ഐഷുവും ഉമ്മയും അവിടെ എത്തിയിരുന്നു. അവർ വന്ന പാടേ ഡോക്ടറുടെ റൂമിലേക്കെത്തി.

“ങ്ഹാ ഇതാര് ഐഷുവോ. എന്താ ഇതുവഴി..“

“ഡോക്ടർ ഫസൽ വിളിച്ച് കാര്യം പറഞ്ഞിരുന്നു.“

“ഫസലിനെ അറിയാമോ..“

“അറിയാം ഡോക്ടർ. ഞങ്ങൾ ഒരുമിച്ചാ സ്കൂളിൽ പഠിച്ചത്. അതുകൂടാതെ എൻഡ്രൻസും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു. ഞാൻ അഡ്മിഷൻ ബാംഗ്ലൂരിൽ റഡിയാക്കി..“

“ഒക്കെ...“

“എങ്ങനുണ്ട് ഇപ്പോൾ ഉപ്പയ്ക്ക്..“

“ഒന്നും പറയാറായിട്ടില്ല.. ഞങ്ങൾ അതാണ് പറ‍ഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നത്... വെന്റിലേറ്ററിലാണ്.. പൾസ് വീക്കാണ്... എച്ച്. ബി. കുറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ബ്ലഡ് കൊടുക്കാനുള്ള സംവിധാനം നോക്കുന്നു. ഞങ്ങളുടെ കഴിവിന്റെ പരമാവധി ശ്രമിക്കുന്നു..“

ഫസൽ എഴുന്നേറ്റു...

“ഡോക്ടർ ഞാനൊന്നു ഫസലിന്റെ ഉമ്മയെ കണ്ടിട്ട് വരാം..“

“ശരി... വാപ്പയ്ക്ക് സുഖമാണോ..“

“സുഖമാണ്. ഡോക്ടർ...“

അവൾ ഫസലിനേയും കൂട്ടി ഐസിയുവിനടുത്തെത്തി... സഫിയയ്ക്ക് ഐഷുവിനെ കണ്ടപ്പോൾ നിയന്ത്രണംവിട്ടപോലെ തോന്നി. അവളുടെ തോളിയേക്ക് ചാരി... സൈനബ ഇതൊന്നുമറിയാതെ കുറച്ചകലെ മാറി ഇരുന്നു തേങ്ങുകയായിരുന്നു. ഐഷു അവളെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു... കൂടെ ഫസലും...

“പേടിക്കേണ്ട ഉമ്മാ.. ഞങ്ങളിപ്പോൾ ഡോക്ടറുമായി സംസാരിച്ചു.. കുഴപ്പമില്ലെന്നു പറഞ്ഞു... എല്ലാം നേരേയാകും...“

“ഐഷു ഇന്നല്ലേ പോകുന്നത്..“

“അതേ ഞങ്ങൾ പോകാനുള്ള വഴിയിലാ... നീ വിളിച്ചതുകൊണ്ടാ ഇങ്ങോട്ടു കയറിയത്...“

“എത്രമണിക്കാ ഫ്ലൈറ്റ്..“

“7 മണിക്കാണ്..“

“അപ്പോൾ തിരിക്കാനുള്ള സമയമായി ഐഷു..“

“ഫസൽ ഞാൻ വേണമെങ്കിൽ ഇവിടെ നിൽക്കാം... നിങ്ങൾക്കൊരു ധൈര്യമാവുമെങ്കിൽ..“

“വേണ്ട ഐഷു... ഇവിടെ ഞാൻ മാനേജ് ചെയ്തുകൊള്ളാം.. നീ ഉമ്മയുമായി ആ ഫ്ലൈറ്റിൽ തന്നെ പോകാൻ നോക്ക്..“

സഫിയയും അവളെ നിർബന്ധിച്ചു. അവിടെ അവൾക്കും നിൽക്കണമെന്നുണ്ട്. പക്ഷേ അന്നു തന്നെ ബാംഗ്ലൂരിൽ എത്തുകയും വേണം. അവിടെ ഇവിടെ നിന്നും കൊണ്ടുപോകുന്ന ചില പേപ്പറുകൾ നാളെത്തന്നെ അവിടെ സബ്മിറ്റ് ചെയ്യണം. അങ്ങനെ മനസ്സില്ലാ മനസ്സോടെ ഐഷു യാത്ര പറഞ്ഞിറങ്ങി. പോകുന്ന വഴിയ്ക്ക് ഡോക്ടറെ കണ്ടു.“

“ഡോക്ടർ എങ്ങനുണ്ടിപ്പോൾ..“

“ഇപ്പോൾ കുറച്ച് ബെറ്ററായിട്ടുണ്ട്. പ്രഷർ നോർമ്മലായി.. ഷുഗർ കുറച്ചു കൂടിനിൽക്കുന്നു. ചെറിയൊരു അറ്റാക്കുണ്ടായോ എന്നൊരു സംശയമുണ്ട്. എന്തായാലും പരിശോധനയ്ക്ക് അയച്ചിട്ടുണ്ട്.“ ഫസൽ അവരുടെ കൂടെ ഇല്ലാത്തതിനാൽ ഡോക്ടർ പറഞ്ഞത് അവനറിഞ്ഞുമില്ല...

അവർ ഡോക്ടറോട് യാത്ര പറഞ്ഞിറങ്ങി..

“ഡോക്ടർ ഞങ്ങളെ വളരെ വേണ്ടപ്പെട്ട ആളാണ്..“

“ഒന്നുകൊണ്ടും പേടിക്കണ്ട.. ഞാൻ നോക്കിക്കൊള്ളാം...“

അവർ യാത്രപറഞ്ഞിറങ്ങി...

ഐസിയുവിന്റെ മുന്നിൽ ഓരോ നിമിഷവും ദൈർഘ്യമേറിയതാണെന്നവർക്കു തോന്നി.. ആർക്കും  പരസ്പരം ആശ്വസിപ്പിക്കാനാവുന്നില്ല.. ഒരിടത്ത് വിഷ്ണു നിൽക്കുന്നു. ഉമ്മ കസേരയിൽ ചാരി കുനിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഉമ്മുമ്മ.. തൊട്ടപ്പുറത്ത് ഐസുവിന്റെ വാതിലിലേയ്ക്ക് നോക്കിയിരിക്കുന്നു. ആകാംക്ഷയുടെ നിമിഷങ്ങൾ.. എല്ലാവരുടെയും മനസ്സി്ൽ പ്രാർത്ഥനമാത്രം..എന്തും സംഭവിക്കാം...

ഫസൽ വിഷ്ണുവിനെ അവിടെ നിർത്തി പുറത്തേയ്ക്കിറങ്ങി.. ബൂത്തിലെത്തി ഐ.എസ്.ഡി കാൾ ചെയ്തു. റഷീദിനോട് വിവരം പറഞ്ഞു.. അൻവറ്‍ മാമയോട് കാര്യം പറയാൻ പറഞ്ഞു.. റഷീദ് വളരെ ടെൻഷനിലായി..

“ഫസലേ.. ഞാൻ അടുത്ത ഫ്ലൈറ്റിലേയ്ക്ക് നാട്ടിലേയ്ക്ക വരാം..“

“അതു വേണ്ട മാമാ..“

“അതു കുഴപ്പമില്ല.. ഇവിടെ വലിയ തിരക്കൊന്നുമില്ല..“

“മാമാ അതിനുംവേണ്ടിയുള്ള പ്രശ്നങ്ങളില്ല.. എനിക്ക് മാനേജ് ചെയ്യാവുന്നതേയുള്ളൂ..“

“ശരി... ഞാൻ ഡോക്ടറുമായി സംസാരിക്കട്ടെ..“ റഷീദ് ഫോൺ വച്ചു..

അവൻ തിരിച്ച് ഐസിയുവിന് മുന്നിലെത്തി... സഫിയയുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്നും കണ്ണുനിർ വീഴുന്നു.. അവൻ അടുത്തെത്തി...




തുടർന്നു വായിക്കുക അടുത്ത ഞായറാഴ്ച്ച 02 04 2021

സസ്നേഹം ഷംസുദ്ധീൻ തോപ്പിൽ 25 04 2021

17.4.21

നിഴൽവീണവഴികൾ ഭാഗം 122 Shadow paths

 

താൻ ക്ഷീണത്തിൽ ഉറങ്ങിപ്പോയതാണ്... ഉമ്മ അവളെ ഇരുത്തിയൊന്നു നോക്കി. ആട്ടോ ഡ്രൈവർ സാധനങ്ങളൊക്കെ ഇറക്കി വീട്ടിനകത്തുവച്ചു.  അവൾ ഓരോന്നായി എടുത്തു സ്റ്റോർറൂമിലേയ്ക്കു മാറ്റി... അവളുടെ ഭാവമാറ്റം അവർ ശ്രദ്ധിച്ചു.. ഭർത്താവ് വരാൻ പോവുകയല്ലേ.. അതുകൊണ്ടായിരിക്കാമെന്ന് അവരും കരുതി.

പുണ്ണ്യ മാസം വന്നെത്തി. ഭക്തിയുടെയും സഹനത്തിന്റെയും ഓർമ്മപുതുക്കൽ. ഓരോ മുസൽമാനും വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട മാസമാണിത്. പിറകണ്ടുകഴിഞ്ഞാൽ നോമ്പ് ആരംഭിക്കുകയായി. വെളുപ്പാൻകാലത്ത് ആരംഭിക്കുന്നത് വൈകുന്നേരം ബാങ്കുവിളിയോടുകൂടി അവസാനിക്കുന്നു.നോമ്പ് തുറന്ന് നേരേ പള്ളിയിലേയ്ക്ക് അവിടെ പ്രാർത്ഥനകൾ കഴിഞ്ഞ് വീട്ടിലെത്തും. അപ്പോഴേയ്ക്കും സ്ത്രീകളും പ്രാർത്ഥനകൾകഴിഞ്ഞ് ഭക്ഷണം തയ്യാറാക്കിയിട്ടുണ്ടാവും. വളരെ പുണ്ണ്യങ്ങളുടെ മാസമാണിത്.

ഹമീദിന് നോമ്പ് പിടിക്കണമെന്ന് വളരെ ആഗ്രഹമുണ്ടായിരുന്നു. ഡോക്ടറുടെ നിർദ്ദേശമനുസരിച്ച് കാര്യങ്ങൾ ചെയ്താൽ മതിയെന്നു റഷീദും അൻവറും പറഞ്ഞതിനാൽ ഡോക്ടറുമായി സംസാരിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഭിപ്രായം നോമ്പ് നോൽക്കുന്നത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആരോഗ്യത്തെ കാര്യമായി ബാധിക്കുമെന്നതാണ്. ഖുർആനിൽ തന്നെ പറയുന്നുണ്ട്. രോഗികൾ അത്ര മോശപ്പെട്ട അവസ്ഥയിലാണെങ്കിൽ നോമ്പ് നോൽക്കേണ്ടതില്ലെന്ന്. ഹമീദിന് വളരെ വിഷമം തോന്നി. ഇന്നുവരെ നോമ്പ് നോൽക്കാതിരുന്നിട്ടില്ല. ന്നാലും... ങ്ഹാ.. ഇതൊക്കെ പടച്ചോന്റെ ഓരോ പരീക്ഷണങ്ങളായിരിക്കാം...ഈ ഈയിടെയായിട്ടു മനസ്സെത്തുന്നിടത്ത് ശരീരമെത്തുന്നില്ല.. പലതരം അസ്വസ്ഥസ്തകളുമുണ്ട് അതിനൊരു പരിഹാരങ്ങളുമായിട്ടുമില്ല. മരുന്നുകൾ ഭക്ഷണമാക്കിയിരിക്കുന്നു. ധാരാളം ഗുളികകളുണ്ട്. ഓരോന്നും വിവിധ വർണ്ണങ്ങളിലുള്ളത്. അവയുടെ സമയം കൃത്യമായി സൈനബ മനസ്സിലാക്കി തരുന്നുണ്ട്. പഴയതുപോലെ നടക്കാനോ മറ്റോ വലിയ പാടാണ്.. പ്രായം കൂടി വരികയല്ലെ.. ന്നാലും ഇപ്പോൾ ഒരു സന്തോഷമുണ്ട്. ഇരുന്ന ഇരുപ്പിൽ മരിച്ചുപോയാലും തന്റെ മക്കളെല്ലാം പരസ്പരം സ്നേഹിക്കുന്നവരായതിനാൽ വിഷമമില്ല.. എല്ലാം അല്ലാഹുവിന്റെ അനുഗ്രഹം എന്നുമാത്രമേ പറയാനാകൂ.

ആദ്യ നോമ്പ് ദിവസത്തിനടുത്ത ദിവസം തന്നെ ഫസലിന് മൗലവിയുടെ വിളിയെത്തിയിരുന്നു. അന്നുവൈകുന്നേരം പ്രഭാഷണമുണ്ട്. അദ്ദേഹം അവനെ അവിടെ വന്നു പിക് ചെയ്തു. ഹമീദിനോട് കുശലാന്വേഷണം പറഞ്ഞാണ് അവർ രണ്ടാളുമിറങ്ങിയത്. വാഹനത്തിൽ വച്ച് ഫസലിനോട് വിഷയത്തെ ക്കുറിച്ച് സംസാരിച്ചു. വായന ഇപ്പോൾ ഒരു ശീലമാക്കിയതിനാൽ തനിക്ക് വിഷയം ഒരു പ്രശ്നമല്ലെന്നറിയാം.. എന്തു വിഷയം നൽകിയാലും അതു കൈകാര്യം ചെയ്യാനുള്ള കോൺഫിഡൻസ് ഇപ്പോൾ ഫസലിനുണ്ട്.

വിശാലമായ മൈതാനത്ത് നിരത്തിയിട്ട കസേരകളിൽ ഭക്ത്യാദരപൂർവ്വം ഇരിക്കുന്ന ജനങ്ങൾ.. അവർ കമ്മറ്റിക്കാരോടൊപ്പം നേരേ സ്റ്റേജിലേയ്ക്ക്. മൗലവി ആദ്യം ചെറിയൊരു പ്രഭാഷണം നടത്തി. ആരോഗ്യ സംരക്ഷണത്തിൽ ഇസ്ലാമിന്റെ പങ്കിനെക്കുറിച്ചാണ് പ്രതിപാദിച്ചത്. ഖുർആൻ പറയുന്ന വിഷയത്തിലൂന്നിയുള്ള പ്രഭാഷണം. എങ്ങനെയാകണം ഒരു മുസൽമാൻ അവന്റെ ഭക്ഷണമാകാൻപോകുന്ന വസ്തുവിനെ സമീപിക്കേണ്ടതെന്നും, തന്റെ ഭക്ഷണത്തിനു പാത്രമാകുന്ന ജീവിയോട് അവസാനമായി ചെയ്യേണ്ടതെന്താണെന്നും വിശദമായി പറഞ്ഞുകൊടുത്തു. ഈ ലോകം സൃഷ്ടിച്ചിരിക്കുന്നത് പരസ്പരം സഹവർത്തിത്തത്തോടെ ജീവിക്കാനാണ്. ഇതിൽ മനുഷ്യൻ അവനുവേണ്ടത് ഭൂമിയിൽ നിന്നു കണ്ടെത്തുന്നു. ചിലതിനെ അവൻ വളർത്തുന്നു. കൃഷി ചെയ്യുന്നു. എല്ലാം തന്റെ വംശം നിലനിർത്തുന്നതിനുവേണ്ടി. വിശപ്പടക്കുന്നതിനുവേണ്ടി... അങ്ങനെ ആ പ്രഭാഷണം നീണ്ടുനീണ്ടു പോയി.

അടുത്തതായി പ്രസംഗിക്കാൻ ക്ഷണിച്ചത് ഫസിലനെയായിരുന്നു. വെള്ളവസ്ത്രവും വെള്ള തൊപ്പിയും ധരിച്ച ഫസൽ നേരേ മൈക്കിനടുത്തെത്തി. തന്റെ പൊക്കത്തിനനുസരിച്ച് മൈക്ക് അഡ്ജസ്റ്റുചെയ്തു വച്ചു.

“പ്രിയ സോദരരേ... നാം ഇന്നിവിടെ കൂടിയിരിക്കുന്നത് ഈ വിശുദ്ധ മാസത്തിന്റ പ്രസക്തിയെക്കുറിച്ച് മനസ്സിലാക്കാനാണ്. നിങ്ങളെല്ലാം നോമ്പ് തുറന്നു വന്നവരാണ്. റംസാൻ മാസത്തിന്റെ ആദ്യ ദിവസമാണിന്ന്.. ആരുടേയും മുഖത്ത് വലിയക്ഷീണമൊന്നും കാണാനില്ല... ഈകാലവസ്ഥയിൽ കഠിനമായ വൃതാനുഷ്ഠാനം ഏതൊരു മുസൽമാന്റെയും കടമയാണ്... കർത്തവ്യമാണ്. ജനിച്ചു വീഴുന്ന കുഞ്ഞിന്റെ കാതിൽ മുഴക്കുന്ന അല്ലാഹു അക്ബർ വിളിയോടെ അവന്റെ ഇഹലോകവാസജീവിതം ആരംഭിക്കുന്നു. പിന്നീടങ്ങോട്ട് സുഖത്തിന്റെയും ദുഃഖത്തിന്റെയും ദിവങ്ങളാണ്. വളരെ ചുരുങ്ങിയ കാലം കൊണ്ട് അവന് ചെയ്തുതീർക്കാൻ ധാരാളം ചുമതലകളുണ്ട്. ഒരു മകന്റെ അല്ലെങ്കിൽ മകളുടെ ചുമതല... അതിൽ നിന്നും സ്വന്തം പിതാവിനേയും മാതാവിനെയും സംരക്ഷിക്കേണ്ട ചുമതല, സമൂഹത്തോടുള്ള അവന്റെ ചുമതല, ഉറ്റവരോടും ഉടയവരോടുമുള്ള അവന്റെ കർത്തവ്യങ്ങൾ. ഇതെല്ലാം കൃത്യമായി പാലിക്കപ്പെടേണ്ടവനാണ് ഒരു മുസൽമാൻ.. ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ മതഗ്രന്ഥമാണ് ഇസ്ലാം മതഗ്രന്ഥം.. ഖുർആൻ.. അതിൽ ഒരു കുഞ്ഞ് ജനിച്ച് അതിന്റെ മരണംവരെയുള്ള കാര്യങ്ങൾ വിശദമായി വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു. അതിനനുസരിച്ച് എല്ലാ മനുഷ്യരും ജീവിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ എത്ര നന്നായേനേ എന്നാഗ്രഹിച്ചുപോകുന്നു.“

നിങ്ങളുടെ മനസ്സിലെ ദുഷ്ട ചിന്തകൾ. ഈ ഒരു വർഷത്തിൽ നിങ്ങൾ ചെയ്ത തെറ്റുകൾ... എല്ലാറ്റിനുമുള്ള പരിഹാരം കൂടിയാണ് ഈ സ്വയം സമർപ്പിത ജീവിതം കൊണ്ടു ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്. ഫസൽ ഇരുത്തം വന്ന ഒരുപ്രാസംഗികനായിരിക്കുന്നു മൗലവി പോലും അവന്റെ വാക്ചാതുര്യത്തിൽ വിസ്മയിച്ചുപോയി. തനിക്കറിയാത്ത ഒരുപാട് കാര്യങ്ങൾ അവനറിയാം... അദ്ദേഹം മാത്രമല്ല അവിടെ കൂടിയിരിക്കുന്ന ഓരോരുത്തരും അവന്റെ സംഭാഷണത്തിൽ മുഴുകി ഇരിക്കുകയായിരുന്നു.

വളരെ ഭംഗിയായി അവരുടെ പ്രഭാഷണം അവസാനിച്ചു. എല്ലാവരും ഫസലിനെ പുകഴ്തി സംസാരിച്ചു. മതപ്രഭാഷണ മേഖലയിലെ പുതിയ ഒരു സൂര്യോദയമായി അവനെ കണ്ടു. അവർ ലഘു ഭക്ഷണം കഴിച്ചശേഷം തിരികെ വന്നു വാഹനത്തിൽ കയറി.

“ഫസൽ നിന്റെ വാക്കുകൾ ജനഹൃദയങ്ങളിലേയ്ക്കാണ് പോകുന്നത്. നിനക്ക് ഇതിലെല്ലാം ഒരുപ്രത്യേകം കഴിവുണ്ട്.“

“അതെല്ലാം മൗലവിയുടെ മിടുക്കുതന്നെയാണ്. ഒന്നുമല്ലാതിരുന്ന എന്നെ ഈ രിതിയിൽ എത്തിച്ചത് മൗലവിയാണ്“

“അത് ശരിതന്നെ.. അറിവില്ലാത്ത ഒരാളെ എനിക്ക് ഇതുവരെ എത്തിക്കാനാവില്ലല്ലോ.“

ശരിയാണ്. അവന്റെ ഉള്ളു മനസ്സിലാക്കി അവനിതൊക്കെ സാധിക്കുമെന്നു മനസ്സിലാക്കി ധൈര്യപൂർവ്വം ഏറ്റെടുത്തത് മൗലവി തന്നെയാണ്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ സെലക്ഷൻ തെറ്റിയിട്ടില്ല... തന്നെ പല രീതിയിലിും ഉപയോഗിച്ചെങ്കിലും മെച്ചം തനിക്കുന്നെയാണെന്ന് ഫസലിനറിയാം.

റഷീദ് പതിവുപോലെ വീട്ടിൽ വിളിച്ചിരുന്നു. കാര്യങ്ങൾ അറിഞ്ഞപ്പോൾ അവനും സന്തോഷം.. വാപ്പയുടെ വിഷമം മനസ്സിലാക്കുന്നു. പക്ഷേ ഈ ഘട്ടത്തിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആരോഗ്യം സുപ്രധാനംതന്നെയാണല്ലോ. അൻവറിനും മറിച്ചൊരഭിപ്രായമില്ല. ഹമീദ് മനസ്സില്ലാ മനസ്സോടെ വൃതാനുഷ്ഠാനം വേണ്ടെന്നുവച്ചു.

ഫസലും മൗലവിയും എത്തിയയുടൻ ഹമീദ് കാര്യങ്ങൾ ചോദിച്ചു മനസ്സിലാക്കി. മൗലവി ഫസൽലിനെ നന്നായി പുകഴ്ത്തിയാണ് സംസാരിച്ചത്. തന്റെ പേരക്കുട്ടിയുടെ കാര്യത്തിൽ ഹമീദിന് വളരെയധികം സന്തോഷം തോന്നി. അവന് തങ്ങളിലാർക്കും ഇല്ലാത്തൊരു കഴിവുണ്ടെന്ന ബോധം. എന്തായാലും അവന് നല്ലൊരു ഭാവിയുണ്ടെന്നുള്ള വിചാരം അവർക്കെല്ലാവർക്കുമുണ്ട്.

അവിടെനിന്നും അത്താഴം കഴിച്ചാണ് മൗലവി പിരിഞ്ഞത്... രാത്രിയിൽ ഐഷു വിളിച്ചിരുന്നു. അവൻ നേരത്തേ അവളോടിക്കാര്യം സൂചിപ്പിച്ചിരുന്നു. വിവരങ്ങൾ അറിയുന്നതിനായാണ് അവൾ വിളിച്ചത്. അവൻ തന്റെ വീര സാഹിക കഥകളൊക്കെ അവളോട് പറഞ്ഞു. അവൾ ശ്രദ്ധാപൂർവ്വം കേട്ടിരുന്നു. പിറ്റേ ദിവസം രാവിലെ ഫ്രീയാണെങ്കിൽ കാണണമെന്ന് അവൾ പറഞ്ഞിരുന്നു. അവൻസമ്മതിച്ചു.

അവൻ രാവിലെ പത്തു മണിയോടെ വീട്ടിൽ നിന്നും പുറപ്പെട്ടു. പോകുന്ന വഴിയ്ക്ക് തന്റെ പുതിയ കൂട്ടുകാരിയുടെ വീടിനടുത്തെത്തിയപ്പോൾ ബൈക്ക് സ്ലോയാക്കി.. മതിലിൽ ഓരംചേർന്ന് ഒരു പുരുഷൻ നിൽക്കുന്നു. കൈലി മാത്രം ഉടുത്തിരിക്കുന്നു. ഏകദേശം നാൽപ്പത്തിയഞ്ചു വയസ്സു പ്രായം കാണും... ഫസലിന് മനസ്സിലായി അവളുടെ ഭർത്താവ് എത്തിയിരിക്കുന്നു. പിന്നെ ആ സൈഡിലേക്കേ നോക്കിയില്ല.. അൽപം സ്പീഡ് കൂട്ടി ബൈക്ക് പായിച്ചു. ജംഗ്ഷനും കടന്ന് ഐഷുവിന്റെ വീട്ടിലേയ്ക്ക്. അവിടെ ഐഷുവും ഉമ്മയും കൂടാതെ അവരുടെ ഒരു ബന്ധുവും ഉണ്ടായിരുന്നു. നോമ്പുകാലമായതിനാൽ വളരെ ട്രഡിഷണൽ ഡ്രസ്സ് ധരിച്ചാണ് അവർ നിന്നിരുന്നത്. അവർ ബന്ധുവിന് ഫസലിനെ പരിചയപ്പെടുത്തി. അവർ പല കാര്യങ്ങളും സംസാരിച്ചിരുന്നു. ഇതിനിടയിൽ ഐഷുവിന്റെ ഉമ്മ ചില പേപ്പറുകൾ ഫസലിനെ കാണിച്ചു.

“ഫസൽ.. ഇത് നമ്മുടെ നാട്ടിലെ പുതിയ പ്രോജക്ടിന്റെ പേപ്പറുകളാണ്. ഞങ്ങൾ നാളെ തിരികെ പോകുന്നു. നീ ഒരുപകാരം ചെയ്യണം. ഈ വരുന്ന പതിനഞ്ചാം തീയതി അതായത്. നാലു ദിവസം കഴിഞ്ഞ് വില്ലേജാഫീസിൽ എത്തിക്കണം. നമ്മളുടെ ഒരു ബന്ധുവാണ് ഓഫീസർ... അദ്ദേഹം ലീവിലാണ്.. നീയിത് അവിടെ കൊടുത്ത് ഇതിൽ അപ്രൂവൽ സിഗിനച്ചർ വാങ്ങണം. അതു കൂടാതെ ഇത് ഞങ്ങൾക്ക് കൊറിയർ അയച്ചുതരികയും വേണം.“

“അതിനെന്താ ഞാൻ ചെയ്യാമല്ലോ.“

അവർ അവനെ ഏൽപിക്കുന്ന ആദ്യത്തെ ഉദ്യമമല്ലേ.. അവൻ സന്തോഷപൂർവ്വം ഏറ്റെടുത്തു.

അവർ അൽപനേരം അവിടെ സംസാരിച്ചിരുന്നു. തങ്ങൾ നാളെ പോവുകയാണെന്നും താമസിയാതെ വീണ്ടും വരുമെന്നും പറഞ്ഞു... നാളെ രാവിലെയാണ് ഫ്ലൈറ്റ്... ഫസലിന് എത്താനാവില്ല.. കാരണം ഉപ്പയേയും കൊണ്ട് ഹോസ്പിറ്റലിൽ ചെക്കപ്പിന് പോകണം...

“അതു സാരമില്ല... നമുക്കിനിയും കാണാം.. പെരുന്നാളിന് മിക്കവാറും ഞങ്ങൾ ഇവിടെ കാണും.. ഉമ്മയും പ്രായം ആയി വരുന്നു . അവർക്കും ആഗ്രഹം ഇവിടെ പെരുന്നാൾ കൂടണമെന്നാണ്. അൽഹംദുലില്ല... എല്ലാം ശരിയാകും..“

ഫസൽ ഉച്ചയോടെ അവിടെനിന്നും യാത്രപറഞ്ഞു പിരിഞ്ഞു.. വിശുദ്ധ മാസായതിനാൽ പ്രണയം മനസ്സിലൊതുക്കി.. അവൻ തിരികെ വീട്ടിലേയ്ക്ക് നല്ല വെയിലുണ്ട്. അൽപംസ്പീഡിലാണ് വണ്ടി പായിച്ചത്. എന്നാലും തന്റെ പുതിയ കൂട്ടുകാരിയുടെ വീടിനടുത്തെത്തിയപ്പോൾ വാഹനം ചെറുതായി സ്ലോചെയ്തു... അതാ അവൾ മതിലിനരികിലുണ്ട്... അവൾ അവനെ നോക്കി ചിരിച്ചു. കൈകൊണ്ട് സിഗ്നൽ കാണിച്ചു.. അവന് മനസ്സിലായി അവൾ മാത്രമേ അവിടുള്ളൂവെന്ന്.

“പിന്നെ ഇക്കയെത്തി....“

“ഞാൻ കണ്ടു...“

“രാവിലെ വണ്ടി പോകുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു.. ഇപ്പോൾ ഉമ്മായെയും കൊണ്ട് ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോയിരിക്കുകയാണ്.“

“അവൾ കൈയ്യിൽ കരുതിയ ചെറിയൊരു പൊതി അവനെ ഏൽപ്പിച്ചു.. ഇത് കുറച്ച് മിഠായിയാ.. ഇക്കാ കൊണ്ടുവന്നതാ..“

അവൻ അത് വാങ്ങി...

“ശരി.. പൊയ്ക്കോ... പിന്നെ കാണാം... ഒരാഴ്ച ഇവിടെ കാണും. അതു കഴിഞ്ഞിട്ട് കാണണം.“

“അവൻ തലയാട്ടി... പതിയെ ബൈക്കിൽ വീട്ടിലേയ്ക്ക്.“

“നീയെന്താ നേരത്തേ എത്തിയത്..“

“ഐഷുവിന്റെ വാപ്പാന്റെ ചിലപേപ്പേഴ്സ് തരാനാണ് വിളിച്ചത്. അത് വില്ലേജാപ്പിലീസിൽ കാണിച്ച് ഒപ്പിടീക്കണം.“

“നീയിപ്പോൾ അവരുടെ കുടുംബക്കാരനായോ ഫസലേ...“

“പോ ഉമ്മാ ഒന്നു കളിയാക്കാതെ...“

“അവൻ കൊണ്ടുവന്ന പൊതി മേശപ്പുറത്തു വച്ചു. സഫിയ അതു തുറന്നുനോക്കി. നിറയെ പല വർണ്ണങ്ങളിലുള്ള ചോക്ലേറ്റുകൾ..“

“ചെക്കാ നോമ്പാണെന്നറിയില്ലേ..“

“ഇല്ലുമ്മാ.. നോമ്പുതുറ കഴിഞ്ഞിട്ട് കഴിക്കാല്ലോ..“

“അവള് തന്നതായിരിക്കും..“

അവനൊന്നും മിണ്ടിയില്ല.. ശരിയാണ്. അവള് തന്നതാണ് ഏതവളെന്ന് ഉമ്മയ്ക്ക് അറിയില്ലല്ലോ... വിശുദ്ധ മാസമാണ്.. വെറുതെ കള്ളം പറയേണ്ട.. നിശ്ശബ്ധനായിരുന്നു.

“അവൻ നേരേ മുകളിലേയ്ക്ക് കയറി... ഫ്രഷായി... തന്റെ ശേഖരത്തിൽ നിന്നും ഒരു പുസ്തകമെടുത്ത് വായിക്കാനായിരുന്നു. സമയം ഉച്ചയ്ക്ക് 2 മണി കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. വായനയ്ക്കിടയിൽ അറിയാതെ ഉറങ്ങിപ്പോയി...“


തുടർന്നു വായിക്കുക അടുത്ത ഞായറാഴ്ച്ച 25 04 2021


സസ്നേഹം നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം ഷംസുദ്ധീൻ തോപ്പിൽ 18 04 2021


10.4.21

നിഴൽവീണവഴികൾ ഭാഗം 121 Shadow paths


അവൻ ചിത്രവും സ്ക്രിപ്റ്റുമായി റൂമിലേയ്ക്ക്. അവിടെ ഒഴിഞ്ഞ ഒരു സ്ഥലമുണ്ടായിരുന്നു. ഭംഗിയായി അവിടെ ആണിയടിച്ചു വച്ചു... നല്ല ഭംഗിയുണ്ട് അത് കാണാൻ... അവൻ കുറച്ചുനേരം അതും നോക്കിയിരുന്നു. സ്ക്രിപ്റ്റ് തന്റെ മേശയിൽ ഭദ്രമായിവച്ചു... എന്തായാലും നാളെ അവിടെ പോകണം..

“ഫസലേ.. താഴേയ്ക്കു വന്നേ... നിന്നെക്കാണാൻ ഒരാളെത്തിയിരിക്കുന്നു.“

അവൻ.. ഡ്രസ്സ് ചെയ്ത് താഴേയ്ക്കിറങ്ങി...

ഐഷുവും ഉമ്മയും... അപ്രതീക്ഷിതമായ വരവ്.. അവൻ അവരെ കണ്ട് ആദ്യമൊന്നു ചൂളിപ്പോയി...

“ന്താ ഫസലേ.. തീരെ പ്രതീക്ഷിച്ചില്ലല്ലേ..“

അവൻ തല കുലുക്കി... ഹമീദ് അവരോട് കുശലം പറയുകയായിരുന്നു. സഫിയ പലപ്പോഴും അവളോടു സംസാരിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും കാണുന്നത് ആദ്യമായിട്ടായിരുന്നു. അവളുടെ സൗന്ദര്യത്തിൽ സഫിയയും മയങ്ങിയിരിക്കുകയായിരുന്നു. ചുമ്മാതല്ല ഫസൽ കറങ്ങിവീണത്.

കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞുവന്നപ്പോൾ വലിയ അമ്മാവൻ ഹസ്സനാജിയുടെ ബന്ധത്തിലുള്ളവരായിരുന്നു അവർ... തങ്ങളുടെ ബന്ധുവാണ് ഹസ്സനാജിയെന്നു അറിഞ്ഞപ്പോൾ അവളുടെ ഉമ്മയ്ക്കും സ്നേഹം കൂടി... ഹസ്സനാജിയെന്നു പറഞ്ഞാൽ കോഴിക്കോട്ടങ്ങാടിയിൽ ഇന്നും സുപരിചിതനും  പ്രിയപ്പെട്ടവനുമാണ് . മരിച്ചുപോയെങ്കിലും ആ പേര് ഇന്നും നിലനിൽക്കുന്നു. അത് അതേപേലെ നിലനിർത്താൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ബീവി നന്നേ കഷ്ടപ്പെടുന്നുമുണ്ട്. ഐഷുവിന്റെ ഉമ്മ കാഴ്ചയിൽ വലിയ സംസാരപ്രിയയല്ലെന്നു തോന്നും. പക്ഷേ അവർ വളരെ വാചാലയായാണ് സംസാരിച്ചത്. അടുത്ത ആഴ്ച അവർ തിരികെപ്പോകുന്നുവെന്നും കുറച്ചു കാര്യങ്ങൾകൂടി ചെയ്തു തീർക്കാനുണ്ടെന്നും പറഞ്ഞു. ഐഷു ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് ഫസലിനെ നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഫസലിന് എന്തു പറയണമെന്നറിയാതെ നിൽക്കുകയായിരുന്നു. സഫിയയുടെ വീടു നിർമ്മാണത്തിന്റെ പുരോഗതി അവൾ ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചുകൊടുത്തു. ഇവിടെ നിന്നാൽ കാണാമല്ലോ... ഇതിനിടയിൽ ഫസൽ പതുക്കെ പുറത്തേയ്ക്കിറങ്ങി.. അവരോടൊപ്പം കൂടി.. ഐഷു അവന്റെ ഐഡിയ മനസ്സിലാക്കി പതുക്കെ അവനടുത്തെത്തി...

“നീയെന്താ ഒന്നു വിളിച്ചു പറയാതിരുന്നത്...“

“അത്.. ഉമ്മ പറഞ്ഞു.. നിനക്കൊരു സർപ്രൈസ് ആയിക്കൊള്ളട്ടെയെന്ന്.“

“ഉം..“

“എന്തായാലും ഞാനിവിടെ വരേണ്ട ആളല്ലേ... കുറച്ചു നേരത്തേ എത്തിയെന്നു കരുതിയാൽ മതി.“

“പിന്നേ...“

“എങ്ങനെയുണ്ട് എന്റെ വീട്ടുകാർ..“

“എനിക്കിഷ്ടമായി... ഇനി അവരുടെ കാര്യങ്ങളാ അറിയേണ്ടത്..“

“നിന്നെ ആർക്കാ ഇഷ്ടപ്പെടാത്തത്.“

അഞ്ചുമണിയോടുകൂടി അവർ ചായകുടിച്ചു പിരിഞ്ഞു.. ഡ്രൈവർ വണ്ടി അകത്തുകയറ്റിയിരുന്നു. അവരേയും കയറ്റി വാഹനം പുറത്തേയ്ക്കു പോയി.. ഫസൽ ഗേറ്റുവരെ അതിനെ അനുഗമിച്ചു.. അവർ ടാറ്റ പറഞ്ഞു പിരിഞ്ഞു... എല്ലാവർക്കുമൊപ്പം ഫസലും ടാറ്റ കാണിച്ചു... ഒരു ദീർഘനിശ്വാസത്തോടെ ഫസൽ അകത്തേയ്ക്കു കയറി...

“നില്ക്കടാ അവിടെ...“

സഫിയ പുറകെ വിളിച്ചു..

“ടാ... നിന്റെ എല്ലാ കള്ളങ്ങളും പുറത്തായി...“

“എന്തുമ്മ...“

“നീയായിരിക്കും ബുദ്ധി.. അവരെ രഹസ്യമായി ഇങ്ങോട്ടു വരുത്തിയത്..“

“ഇല്ലുമ്മ.. കഴിഞ്ഞദിവസം കണ്ടപ്പോൾപോലും ഇങ്ങോട്ടു വരുന്നകാര്യം പറഞ്ഞിട്ടില്ല..“

“ഉവ്വേ.... ഞാൻ വിശ്വസിച്ചു.. ന്നാലും ഉപ്പ വിശ്വസിക്കില്ല... ഞാൻ റഷീദിക്കയോടും അൻവറിക്കയോടും കാര്യങ്ങൾ പറയാം... ഇനി കല്യാണം കൂടി കഴിഞ്ഞാൽ മതിയല്ലോ..“

“ഉമ്മാ... ഇപ്പോ ഉടനേവേണ്ട.. പഠിത്തമൊക്കെ കഴിയട്ടെ..“

“കണ്ടാ വാപ്പാ... ഇപ്പ കെട്ടിച്ചാലും കുഴപ്പമില്ലെന്നല്ലേ ഏവന്റെ സംഭാഷണത്തിന്റെ അർത്ഥം..“

“ഫസലേ... അവർക്കെല്ലാം താല്പര്യമുണ്ടോ..“

“അവൻ നാണംകൊണ്ട് ഉമ്മാന്റെ കൈ നുള്ളി..“

“വാപ്പാ.. അവർക്കെല്ലാം താൽപര്യമായിരിക്കുകയാ.. ഇവൻ എല്ലാം എന്നോടു പറയുമായിരുന്നു... ഇപ്പോള‍് കുറെയൊക്കെ ഒളിക്കുന്നുണ്ട്.“

“ഇല്ലുമ്മാ.. ഞാനൊന്നും ഒളിച്ചിട്ടില്ല..“

“എനിക്കറിയാത്തോനല്ലേ.. നീ...“

“ശരിയ്ക്കും ഉപ്പാ.. ഞാൻ സത്യം മാത്രമേ പറയൂ..“

“സഫിയാ.. അവൻ സത്യമായിരിക്കും മോളേ പറഞ്ഞത്..“

അവിടെ എല്ലാവരും കൂടി ഫസലിനെ കളിയാക്കി രസിക്കുകയായിരുന്നു. ഇതിനിടയിൽ റഷീദ് വിളിച്ചിരുന്നു. റഷീദിനോടും സഫിയ കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു.. അവർക്കും അത്ഭുതമായിരുന്നു. മിണ്ടാപ്പൂച്ചയെപ്പോലിരുന്ന ഇവൻ കാര്യം സാധിച്ചല്ലോ എന്ന അത്ഭുതം...

“ന്തായാലും എനിക്കിഷ്ടമായി...“ ഹമീദ് പറഞ്ഞു...

“ഇവിടെ എല്ലാവർക്കും ഇഷ്ടായി വാപ്പാ... ഇവരുടെ പഠിത്തം കഴിയട്ടെ.. .ഇനി ഇവനുവേണ്ടി മൊഞ്ചത്തിമാരെ ആരേയും തിര‍ഞ്ഞു നടക്കണ്ടല്ലോ...“

വൈകിട്ട് ആറു മണികഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഫസലിനെക്കാണാൻ ഒരു സന്ദർശകൻ കൂടിയെത്തി. മൗലവി... അദ്ദേഹം കുടുംബമായിട്ടാണ് എത്തിയത്. തികച്ചും അദ്ദേഹത്തിനു രണ്ടു ഭാര്യമാരുണ്ടായിരുന്നല്ലോ.. രണ്ടാളേയും കൂട്ടിയാണ് എത്തിയിരിക്കുന്നത്. കൂടെ ഒരാളിന്റെ കൈക്കുഞ്ഞു മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു. എല്ലാവരും ആദരപൂർവ്വം അവർ സ്വീകരിച്ചു. ഫസലിന്റെ വിദ്യാഭ്യാസകാര്യങ്ങളും മറ്റും അന്വേഷിച്ചു. രണ്ടാം ഭാര്യയുടെ വീട്ടിൽ പോകുന്നവഴിക്കാണ് ഇവിടേയ്ക്ക് വന്നത്. മൗലവിയെ കണ്ടിട്ട് ഇപ്പോൾ കുറച്ചു നാളുകളായിരിക്കുന്നു. വിശുദ്ധ റംസാൻ  മാസം വരവായിരിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട് വരും ദിവസങ്ങളിൽ മൗലവി തിരക്കിലായിരിക്കും... പ്രഭാഷണങ്ങളും മറ്റും പരിപാടികളും മിക്ക ദിവസങ്ങളിലുമുണ്ടാവും... അതിനു മുമ്പു ബന്ധുവീടുകൾ സന്ദർശിക്കുന്ന ഏർപ്പാടുണ്ട്. അതിനായി ഇറങ്ങിയതാണ്.

“ഫസലേ... നോമ്പ് കാലം അടുത്തു വരുന്നു. എന്തായാലും കോളേജ് തുറക്കാൻ ഇനിയും സമയമുണ്ടല്ലോ.. ഈ നോമ്പ്കാലത്ത് കുറച്ചു പ്രോഗ്രാം ഉണ്ട്.. ഞാൻ നിന്നേയും പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു.

“അതിനെന്താ മൗലവി.. ഞാൻ വരാം..“

“നിന്റെ അനുവാദത്തേക്കാളുപരി.. വീട്ടുകാരുടെ അനുവാദം ആവശ്യമാണ്..“

“മൗലവി... ങ്ങളെ വിശ്വാസമാ... അവനെ എവിടെ വേണേങ്കിലും കൊണ്ടുപൊയ്ക്കോ...“ ഹമീദാണത് പറഞ്ഞത്...“

ഈ വിശുദ്ധറംസാൻ  മാസം മുസൽമാനെ സംബന്ധിച്ച് വളരെ പ്രധാനമാണ്. നോമ്പ് നോൽക്കുക... അത് ഇസ്ലാം അനുശാസിക്കുന്ന രീതിയിൽ തന്നെവേണം... മൗലവി ചെറുപ്പകാലംമുതൽ തുടങ്ങിയ പ്രഭാഷണമാണ്. ഇതുവരേയും മുടക്കിയിട്ടില്ല... ഫസലിനെ കേൾക്കാൻ ആളുണ്ടെന്ന് മൗലവിക്കുമറിയാം. അതാണ് ഫസലിനെയും തന്റെയൊപ്പം കൂട്ടാൻ തീരുമാനിച്ചത്... കഴിഞ്ഞതവണ പോയപ്പോൾ അവന് ചെറിയൊരു പ്രതിഫലം നൽകിയിരുന്നു. അന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞതാണ്... നീ ഇനി പ്രതിഫലത്തിന് അർഹനാണ് എന്ന്.. താൻ വേണ്ടെന്നു പറഞ്ഞിട്ടും തന്നെ നിർബന്ധിച്ച് ഏൽപ്പിക്കുകയായിരുന്നു.

അവർ ചായകുടിച്ച് കുറേനേരം സംസാരിച്ചിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ രണ്ടു ഭാര്യമാരും നല്ല യോജിപ്പിലുമാണ്... രണ്ടാളും നല്ല സുന്ദരികൾ...  നോമ്പ് തുടങ്ങുന്ന ദിവസം നാട്ടിലുള്ള പള്ളിയിലെ പ്രഭാഷണത്തിന് പങ്കെടുക്കാനുള്ള കാര്യങ്ങൾ അവനോടു സംസാരിച്ചു. വൈകുന്നേരം നോമ്പ് തുറന്നതിനു ശേഷമാണ് പ്രഭാഷണം.. വൈകിട്ട് ഇവിടെത്തി ഫസലിനെയും കൂട്ടി പോകാനാണ് തീരുമാനം... ഫസൽ അതു സമ്മതിക്കുകയും ചെയ്തു..

അവർ കുറച്ചു നേരും കൂടി അവിടെ സംസാരിച്ചിരുന്നു. അതു കഴിഞ്ഞ് യാത്ര പറഞ്ഞു പിരിഞ്ഞു.. ഹമീദിന്റെ ആരോഗ്യത്തിൽ വളരെ ശ്രദ്ധിക്കണമെന്നും ഫസലിനോട് മൗലവി പറഞ്ഞു... എല്ലാവരും സ്നേഹത്തോടെ അവരെ യാത്രയാക്കി...

“ഫസലേ നീയിപ്പോൾ വളരെ ഫേമസായല്ലോടാ..“ ഹമീദാണ് പറഞ്ഞത്..

“അതേ വാപ്പാ.. ഇവൻ നമ്മൾവിചാരിക്കുന്നതുപോലുള്ള ആളല്ല.. കെട്ടാൻ പോണ പെണ്ണുപോലും തള്ളയേയും കൂട്ടി വീടുകാണാനെത്തിയില്ലേ...“

“ഉമ്മാ...“

“ഇല്ലടാ.. ഉമ്മ തമാശക്ക് പറഞ്ഞതല്ലേ...“

അവർ തമാശകളും പരിഭവങ്ങളുമായി അത്താഴം കഴിഞ്ഞ് കിടക്കാൻ പോയി...

അടുത്ത ദിവസം അപ്രതീക്ഷിതമായി ഫസലിന് ഒരു ടെലഫോണെത്തി... അങ്ങേത്തലയ്ക്കൽ സ്മിതയായിരുന്നു. അവൾ ആസ്ട്രേലിയയിൽ നിന്നും വിളിച്ചതാണ്. വെറുതേ ഫസലിന്റെ വിശേഷങ്ങൾ അറിയാൻ... നാട്ടിലേയ്ക്കു വന്ന ഒരാളുടെ കൈയ്യിൽ അവൾ ഫസലിനായി ഒരു ഗിഫ്റ്റ് കൊടുത്തയച്ചെന്നും തന്റെ വീട്ടിൽ നിന്നും മമ്മിയോ സിസ്റ്ററോ വിളിക്കുമെന്നും അപ്പോൾ അതു പോയി കളക്ട് ചെയ്യണമെന്നും പറഞ്ഞു... ഫസലിന് തികച്ചും അത്ഭുതമായിരുന്നു അവളുടെ കാൾ.. ഒരിക്കലും പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല.. അവൾ അവനോട് വിശേഷങ്ങളൊക്കെ തിരക്കി.. അടുത്ത് ആരുമില്ലെന്ന് ഉറപ്പാക്കി അവനൊരു ഉമ്മയും നൽകിയാണ് കാൾ കട്ട് ചെയ്തത്... അവൻ 10 മണിയോടുകൂടി ബൈക്കുമെടുത്തു പുറത്തേയ്ക്കിറങ്ങി.. വെറുതെ ഒന്നു കറങ്ങിവരാമെന്ന് സഫിയയോടു പറഞ്ഞു...

ബൈക്ക് സാവധാനം മുന്നോട്ടു പായിച്ചു... അവന്റെ ബൈക്കിന്റെ ശബ്ദം കേട്ട് അടുത്ത വീട്ടിലെ കൂട്ടുകാരി  മതിലിനടുത്തേയ്ക്ക് വന്നു. അവൻ അവളോട് ആളുണ്ടോ എന്നു ചോദിച്ചു.. അവൾ ഇല്ലെന്നു മറുപടിയും പറഞ്ഞു... അവൻ ബൈക്ക് പൊന്തക്കാടിനടുത്ത് നിർത്തി സ്റ്റാന്റിട്ടു...

പതുക്കെ ഗേറ്റ് കടന്നു അകത്തേയ്ക്ക്.. അവൾക്ക് സൗന്ദര്യം കൂടിയതുപോലെ അവനുതോന്നി... അവനോട് അവൾ ഇരിയ്ക്കാൻ പറഞ്ഞു. നേരേ അകത്തേക്കു പോയി ജ്യൂസുമായി വന്നു...

“ഇത് ഇവിടുത്തെ മാങ്ങയാണ്... നല്ല രുചിയാ കുടിച്ചു നോക്കിയേ...“

അവൻ കുടിച്ചു നോക്കി.. നല്ല രുചി... അവൾ വന്ന് അടുത്തിരുന്നു. അവൻ കുടിച്ചു ഗ്ലാസ് ടേബിളിൽ വച്ചു... അവളുടെ തോളിൽ അവൻ കൈയ്യിട്ടു... അവളൊരു മാൻപേടയെപ്പോലെ അവനോട് ചേർന്നിരുന്നു... പിന്നെ അവിടെ നടന്നത് കാമത്തന്റെ പൂരമായിരുന്നു. അവസാനം രണ്ടാളും വിയർത്ത് അകന്നുമാറി... ഡ്രസ്സ് ചെയ്തു...

“പിന്നെ... ഇക്ക.. ഈഴാഴ്ച വരുന്നുണ്ട്... വിസ പുതുക്കാനാണ്... പുതിയ കമ്പനിയിലേയ്ക്ക് കയറാൻ.. വേറൊരു രാജ്യത്ത് പോയി തിരിച്ചുവരണമെന്നാണ് നിയമം... പുള്ളിക്കാരൻ ഇവിടെ വന്നിട്ട് പോകാൻ തീരുമാനിച്ചു.. ഇന്നു രാവിലെയാ വിളിച്ചത്... ഒരാഴ്ചയേ കാണൂ... ഞാൻ പുറത്തില്ലെങ്കിൽ ഇവിടെ വണ്ടി നിർത്താതെ പോയേക്കണേ.. ഇക്കയുള്ളപ്പോൾ ഞാൻ പുറത്തേക്കും വരില്ല... “

അതു ഞാനേറ്റു... അവൻ പുറത്താരുമില്ലെന്നുറപ്പുവരുത്തി പുറത്തേയ്ക്കിറങ്ങി... ഗേറ്റ് കുറ്റിയിട്ട് വണ്ടിയുമായി നേരേ സിറ്റിയിലേയ്ക്ക്... അവൾ വാതിലടച്ച് കുറ്റിയിട്ടു... ശാരീരിക ബന്ധത്തിന്റെ ആലസ്യത്തിൽ അവൾ കിടന്നു മയങ്ങിപ്പോയി... പുറത്തുനിന്നും വാതിലിൽ തട്ടുകേട്ടാണ് അവൾ ഉണർന്നത്. അവളുടെ ഭർത്താവിന്റെ ഉമ്മയായിരുന്നത്.. അവർ മാർക്കറ്റിൽ പോയ തക്കത്തിനാണ് ഫസൽ വന്നുപോയത്. ഓരോ മാസത്തേക്കുമുള്ള സാധനങ്ങൾ ഒരുമിച്ചെടുക്കും. വീട്ടിൽ ആടു വളർത്തുന്നുണ്ട്. അവയ്ക്കുള്ള തീറ്റയും മറ്റും വാങ്ങി വരും. സാധാരണ പന്ത്രണ്ടു മണിക്കാണ് വരാറുള്ളത്.. അവൾ വാച്ചിലേയ്ക്കു നോക്കി. മണി ഒന്നരയായിരിക്കുന്നു. താൻ ക്ഷീണത്തിൽ ഉറങ്ങിപ്പോയതാണ്... ഉമ്മ അവളെ ഇരുത്തിയൊന്നു നോക്കി. ആട്ടോ ഡ്രൈവർ സാധങ്ങളൊക്കെ ഇറക്കി വീട്ടിനകത്തുവച്ചു.  അവൾ ഓരോന്നായി എടുത്തു സ്റ്റോർറൂമിലേയ്ക്കു മാറ്റി... അവളുടെ ഭാവമാറ്റം അവർ ശ്രദ്ധിച്ചു.. ഭർത്താവ് വരാൻ പോവുകയല്ലേ.. അതുകൊണ്ടായിരിക്കാമെന്ന് അവരും കരുതി.



തുടർന്നു വായിക്കുക അടുത്ത ഞായറാഴ്ച 18 04 2021


സസ്നേഹം ഷംസുദ്ധീൻ തോപ്പിൽ 11 04 2021



3.4.21

നിഴൽവീണവഴികൾ ഭാഗം 120

 

“ഉമ്മ.. കളിയാക്കാതെ..“
“യ്യേ... ഈ ചെക്കന് നാണം വരുന്നു..“
അവൻ സഫിയയുടെ കൈ തട്ടിമാറ്റി മുകളിലത്തെ റൂമിലേയ്ക്കോടി....

അന്നത്തെ ദിവസം കടന്നുപോയി. അടുത്ത ദിവസം ഐഷു നാട്ടിലില്ല.. പഴയ പ്രൊഡ്യൂസറുടെ ഭാര്യ വിളിച്ചിട്ടുണ്ട്. പോയില്ലെങ്കിൽ അവരെന്തു വിചാരിക്കും. എന്തെങ്കിലും കള്ളം പറഞ്ഞ് വീട്ടിൽ നിന്നുമിറങ്ങണം. അവൻ കണക്കുകൂട്ടി.

രാത്രി അത്താഴസമയത്ത് സഫിയയാണ് ചോദിച്ചത്..

“ഫസലേ. നാളെ എന്താ പരിപാടി.“

“ഉമ്മാ.. നാളെ ഐഷൂന്റെ വീട്ടിൽ പോണം.. ചില സ്ഥലങ്ങളിൽ അവരോടൊപ്പം ചെല്ലാമെന്നേറ്റിരുന്നു.“

“എപ്പോഴെത്തും..“

“ഉച്ചയ്ക്കെത്തും.“

ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞ് അവൻ കിടക്കാൻ പോയി... തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും കിടന്ന് ഉറക്കം വരാത്തതിനാൽ അവൻ പുസ്തകം വായിക്കാമെന്നു കരുതി.. ഇഷ്ടപ്പെട്ട മുട്ടത്തുവർക്കിയുടെ പുസ്തകം കൈയ്യിലെടുത്തു. വായിച്ചു നിർത്തിയ ഭാഗത്തുനിന്നും വായിച്ചു തുടങ്ങി.. കിടന്നുകൊണ്ടായിരുന്നു. വായന. വായനയുടെ ഏതോ ഘട്ടത്തിൽ അവൻ അറിയാതെ ഉറങ്ങിപ്പോയി... രാവിലെ കുറച്ചു ലെറ്റായാണ് ഉണർന്നത്. എന്നാലും പെട്ടെന്ന് റഡിയായി. താഴെ എത്തി ബ്രേക്ഫാസ്റ്റ് കഴിച്ചു. ഉപ്പ ഉമ്മറത്തുണ്ട്. ഉമ്മ അടുക്കളയിലും. അവൻ ഉപ്പയോട് പോകുന്നെന്നു പറഞ്ഞു..

“ഉമ്മാ ഞാനിറങ്ങുന്നേ..“

“സൂക്ഷിച്ചുപോണേ... നേരത്തെ എത്തണം.“

“ശരി ഉമ്മ..“

അവൻ ബൈക്കിൽ കയറി യാത്രയായി. അവന്റെ ബൈക്കിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടതും തന്റെ പുതിയ ആരാധിക പുറത്തേയ്ക്കിറങ്ങി നിന്നു. അവളെ കണ്ടതും അവൻ ബൈക്ക് നിർത്തി...

“ഇന്നെവിടേയ്ക്കാ..“

“കോളേജിലൊന്നു പോകണം.“

“എന്താ വിശേഷം..“

“ചില പേപ്പറുകൾ വാങ്ങാനുണ്ട്.“

“ഉമ്മയില്ലേ..“

“ഇല്ല..“

“എവിടെപ്പോയി..“

“ബന്ധുവിന്റെ മരണത്തിന് പോയതാ...“

“ഒറ്റയ്ക്കാ..“

“അതേ...“

“അകത്തേയ്ക്ക് വിളിക്കുന്നില്ലേ..“

“വാ.. അകത്തിരുന്നിട്ട് പോകാം..“

അവൻ ബൈക്ക് റോഡിന്റെ ഇടതു സൈഡിലാക്കി വച്ചു. ആരും പെട്ടെന്ന് ശ്രദ്ധിക്കാത്തരീതിയിൽ ഇലക്ട്രിക് പോസ്റ്റിനു സൈഡിലായി കുറ്റിച്ചെടികൾ വളർന്നുനിൽക്കുന്നിടത്താണ് ബൈക്ക് വച്ചത്. അവൻ പെട്ടെന്ന് ഗേറ്റ് കടന്ന് വീടിനു മുന്നിലെത്തി. അവൾ അകത്തേയ്ക്ക് ക്ഷണിച്ചു. അവൾക്ക് ചെറിയ പരിഭ്രമം ഉണ്ടായിരുന്നു.

“എനിക്ക് പേടിയാകുന്നു.“

“എന്തിനാ പേടിക്കുന്നേ.. ഇവിടെ അടുത്തെങ്ങും ആരുമില്ലല്ലോ...“

“അല്ല ഉമ്മയെങ്ങാനും വന്നാലോ...“

“അത്... വരില്ലെന്നേ...“

അവൾ അകത്തുപോയി അവന് കുടിക്കാൻ ജ്യൂസുമായെത്തി. അവളത് അവന്റ നേരേ നീട്ടി.. അവൻ അതു വാങ്ങി കുടിച്ചു... ഭിത്തിയിൽ തൂക്കിയിരിക്കുന്ന ഫോട്ടോയിൽ അവന്റെ കണ്ണുകൾ ഉടക്കി.

“അരാണിതൊക്കെ..“

“ന്റ കെട്ടിയോന്റെ സുഹൃത്തുക്കളാ... പുള്ളിക്കാരന് സുഹൃത്തുക്കളെന്നുവച്ചാ ജീവനാ..“

അവൾ ഓരോരുത്തരെയായി അവന് ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചുകൊടുത്തു.. അവൻ അവളുടെ മുഖത്തെ ഭാവങ്ങളും സൗന്ദര്യവും ആസ്വദിച്ചു നിൽക്കുകയായിരുന്നു. അവന്റെ നോട്ടം തന്റെ ശരീരത്തിലേയ്ക്കാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കി അവൾ സംഭാഷണം നിർത്തി.. വസ്ത്രം നേരേ പിടിച്ചു വച്ചു. പെട്ടെന്നാണ് അവൻ അവളെ ചേർത്തുപിടിച്ച് ആലിംഗനം ചെയ്തത്. അവൾക്ക് തിരിച്ച് പ്രതികരിക്കാനായില്ല.. അത്ര ബലിഷ്ഠമായ കരങ്ങളായിരുന്നു അവന്റേത്.. അവളും അതാഗ്രഹിച്ചിരുന്നു. ഒരു മാൻപേടയെപ്പോലെ അവൾ അവനു വഴങ്ങിക്കൊടുക്കുകയായിരുന്നു. അവൾ അവനെ തന്റെ ബഡ്റൂമിലേയ്ക്ക് കൊണ്ടുപോയി... ഉള്ളിൽ ഭയമുണ്ടെങ്കിലും അവന്റെ സാമീപ്യം അവളിൽ വല്ലാത്തൊരു ധൈര്യം ഉണ്ടാക്കിയിരുന്നു. അവളുടെ വികാരകേന്ദ്രങ്ങളിൽ അവൻ ചിത്രംവരച്ചു.. അവൾ അവനിലേയ്ക്ക് അലിഞ്ഞു ചേരാനായി വെമ്പൽ കൊണ്ടു... പൂർണ്ണ നഗ്നരായ അവർ പാമ്പുകൾ ഇണചേരുന്നതുപോലെ ആ ബഡ്ഡിൽ കിടന്നു മറിഞ്ഞു...

സാവധാനം അവളിലേയ്ക്ക് അവൻ അമർ‌ന്നിറങ്ങി... പിന്നീട് അവിടെ നടന്നത് വർണ്ണനാതീതമായിരുന്നു. കൊടുത്തും വാങ്ങിയും അവർ ആസ്വദിക്കുകയായിരുന്നു. അതിനവസാനം രണ്ടാളും വിയർത്തു കുളിച്ച് പരസ്പരം ആലിംഗനം ചെയ്തു കിടന്നു...

“എഴുന്നേൽക്ക്.. ഉമ്മവരാറായി...“

അവൻ എഴുന്നേറ്റു.. ഡ്രസ്സുചെയ്തു. അവളും തന്റെ ‍ഡ്രസ്സുകൾ ഓരോന്നായി ധരിച്ചു.

“എനിക്കിത് ആദ്യായിട്ടാ... കെട്ടിയോൻ ഇങ്ങനെയൊന്നും ചെയ്യില്ലായിരുന്നു.“

അവനും അതു തോന്നിയിരുന്നു. അത്രയ്ക്ക് വികാരമായിരുന്നവൾക്ക്...

“അതെന്താ അങ്ങനെ...“

“അദ്ദേഹം എന്നെ വിവാഹം കഴിച്ച് മൂന്നു മാസം കൂടെയുണ്ടായിരുന്നു.. ബഡ്ഡിൽ വന്നു പൂർണ്ണ നഗ്നയാക്കി കൂടെക്കിടക്കും... ബാക്കിയൊന്നും ചെയ്യില്ല.. കുറച്ചു കഴിയുമ്പോൾ നല്ല ഉറക്കത്താലാവുകയും ചെയ്യും..“

“അതെന്താ അങ്ങനെ ചോദിച്ചിട്ടില്ലേ...“

“അദ്ദേഹം പറയുന്നത്... ഇപ്പോൾ ഇതൊന്നും വേണ്ട.. പാവമാണെന്നാ..“

“അപ്പോൾ ആദ്യ വിവാഹം മൊഴിചൊല്ലിയതും ഇതൊക്കെക്കൊണ്ടായിരിക്കുമല്ലേ..“

“ആയിരിക്കാം...“

“നീ പേടിക്കേണ്ട... വേണ്ട സുഖം ഞാൻ തരാം..“

“വേണ്ട ചെക്കാ.. നീ ഞാൻപോലുമറിയാതെ എന്നെ കീഴ്പ്പെടുത്തിക്കളഞ്ഞതാ..“

“അവൻ വീടിനു സൈഡിലുള്ള വാതിലിലൂടെ പുറത്തിറങ്ങി.. അര മതിലൂടെ ചുറ്റും നോക്കി.. ആരും വരുന്നില്ലെന്നുറപ്പാക്കി റോഡിലേയ്ക്കിറങ്ങി...

“ഇനി എന്നാ വരിക..“

“ഞാനെന്നും ഇതുവഴി പോകും.. ഇവിടെ ആളില്ലാത്തപ്പോൾ കയറാം... എന്തായാലും എന്റെ ബൈക്കിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടാൽ അറിയാമല്ലോ...“

അവളുടെ മുഖത്ത് സംതൃപ്തിയുടെ പൂക്കൾ പൂത്തതായി തോന്നി... അവനെ യാത്രയാക്കി അവൾ അകത്തേയ്ക്കു പോയി... ടോയിലറ്റിൽ പോയി... നന്നായി കഴുകി വൃത്തിയാക്കി. എവിടൊക്കെയോ നീറുന്നു... ലൈംഗിക ബന്ധം അവളുടെ ജീവിതത്തിൽ ആദ്യമായിരുന്നു... ആ സുഖത്തിന്റെ ആലസത്യത്തിൽ അവൾ അറിയാതെ ഉറങ്ങിപ്പോയി...

ഫസൽ നേരേ പ്രൊഡ്യൂസറുടെ വീട്ടിലേയ്ക്കാണ് പോയത്... അവൻ ബൈക്ക് പുറത്തു നിർത്തി ഗേറ്റ് തുറന്ന് അകത്തു കടന്നു. ഡോർ ബെല്ലിൽ വിരലമർത്തി... അൽപനേരത്തിനകം അവർ കതകു തുറന്നു പുറത്തുവന്നു.

“ങ്ഹാ. ഫസൽ നീയെത്തിയോ... വാ.. അകത്തുവാ... അവൻ അവർക്കൊപ്പം അകത്തുകയറി.. അവിടെ രണ്ടുമൂന്നു ഗസ്റ്റുകളുണ്ടായിരുന്നു.“

“ഹായ്.. മീറ്റ് മിസ്റ്റർ ഫസൽ.. ഹി. ഈസ്. എ മെഡിക്കൽ സ്റ്റുഡന്റ്..“

“ഹായ് ഫസൽ. ഹൗ ആർ യു..“

“ഐ. ആം ഫൈൻ..“

ഫസൽ ഇവരൊക്കെ എന്റെ റിലേറ്റീവ്സാണ്.. ഡൽഹിയിലാണ്. അപ്രതീക്ഷിതമായി ഇവിടെത്തിയതാ... ഇന്നുതന്നെ തിരികെപോകും...

മൂന്നുപേരുണ്ടായിരുന്നവിടെ.. ഒരു മുതിർന്ന ആളും.. അയാളുടെ ഭാര്യയെപ്പോലെ തോന്നിക്കുന്ന ഒരു സുന്ദരി സ്ത്രീയും.. മകനാണെന്നു തോന്നുന്നു ഒരു പയ്യനും...

“ന്റെ ഹസ്ബന്റിന്റെ ഒരു പ്രോജക്ടിൽ ഫസലുണ്ടായിരുന്നു... അത് ഏറെക്കുറെ ഷൂട്ടിംഗ് നടന്നു വരികയായിരുന്നു. അപ്രതീക്ഷിതമായി ചില പ്രശ്നങ്ങളുണ്ടായി... അതിനൊപ്പം അദ്ദേഹത്തിന്റെ മരണവും..“

അവർ അൽപനേരം നിശബ്ദരായിരുന്നു.

“എന്തായാലും ഞാൻ നാട്ടിലുണ്ടല്ലോ.. ആ പ്രോജക്ട് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഒരു സ്വപ്നമായിരുന്നു. സ്ക്രിപ്റ്റ് ഇപ്പോഴുമിവിടുണ്ട്. അന്നത്തെ നായകൻ തന്നെ മതിയെന്നുള്ളതാണ് മനസ്സിൽ അതാ ഞാൻ ഫസലിനെ  ഇന്നിങ്ങോട്ട് ക്ഷണിച്ചത്... ബട്ട് ഫസൽ... ടു ഡേ... ഐ ആം ലിറ്റിൽ ബിസി... വൈ. ഡോണ്ട് വി മീറ്റ് ടുമാറോ മോർണിംഗ്...“

“എസ്. ഷുവർ....“

സംഭാഷണത്തിനിടയിൽ അവർ ഫസലിന് ജ്യൂസുമായെത്തി... അവൻ അത് കുടിച്ചു. അൽപനേരം സന്ദർശകരുമായി കുശലംപറഞ്ഞു... അവരെല്ലാം വളരെ ഫ്രണ്ട് ലി ആയിരുന്നു...

അവർ അകത്തെ സേഫ് തുറന്ന് സ്ക്രിപ്റ്റുമായെത്തി.. അത് ഫസലിന്റെ നേരേ നീട്ടി... ഫസൽ നീയിത് നന്നായൊന്നു വായിക്ക്.. കാലഘട്ടത്തിനനുസരിച്ചുള്ള മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തണം. നീ വായിച്ചിട്ട് നിന്റെ സജഷൻ പറഞ്ഞോ...

അവൻ സ്ക്രിപ്റ്റ് രണ്ടു കൈ കൊണ്ടും വാങ്ങി... അവന് മനസ്സിലായി. അപ്രതീക്ഷിതമായി താൻ അവിടെത്തിയത് അവർ ബുദ്ധിപൂർവ്വം മാനേജ് ചെയ്യുകയാണെന്ന്.

സ്ക്രിപ്റ്റ് കൈയ്യിൽ വാങ്ങി.. മറിച്ചും തിരിച്ചും നോക്കി.. അന്ന് പ്രിന്റ് ചെയ്ത സിനിമയുടെ പോസ്റ്ററിലെ പടം തന്നെയാണ് സ്ക്രിപ്റ്റിന്റെ കവറിൽ കൊടുത്തിരിക്കുന്നത്. തന്റെ മുഖം വലുതായും നായികയുടെയും മറ്റുള്ളവരുടെയും മുഖം ചെറുതായും പ്രിന്റെ ചെയ്തിരിക്കുന്നു...

“അപ്പോൾ ആന്റി.. ഞാൻ എന്നാൽ...“

“എസ്. ഷുവർ... കം. ടുമാറോ മോണിംഗ്... വി.വിൽ ഡിസ്കസ് ദി സ്ക്രിപ്റ്റ്..“

“എസ്.“

അവൻ എല്ലാവരോടും യാത്ര പറഞ്ഞിറങ്ങി.. സമയം 11 മണികഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഇനി മറ്റെങ്ങും പോകാനില്ല.. നേരേ വീട്ടിലേയ്ക്കു പോയാലോ.. വേണ്ട ഒന്നു ബീച്ചിൽ പോയിട്ടു പോകാം.. അവൻ സ്ക്രിപ്റ്റ് വണ്ടിയുടെ ബാഗിൽ ഭദ്രമായി വച്ചു. വാഹനം നേരേ ബിച്ചിലേയ്ക്കു വിട്ടു... ഒരുപാടു നാളുകളായിരുിക്കുന്നു ഇങ്ങോട്ടൊക്കെ വന്നിട്ട്... ബീച്ചിന്റെ മുഖഭാവം തന്നെ മാറിയിരിക്കുന്നു. വാഹനം ഒരു സൈഡിൽ പാർക്ക് ചെയ്തു... അവൻ ഗേറ്റിലൂടെ പാർക്കിലേയ്ക്കു പ്രവേശിച്ചു.. നല്ല വെയിലുണ്ട്.. ന്നാലും തണൽ വൃക്ഷങ്ങൾ ധാരാളമുണ്ട്. കോളേജ് കുട്ടികളാണ് ഏറെയും... അവർ കൂട്ടായും പെയറായും നടക്കുന്നു. ചിലർ മരച്ചുവട്ടിൽ ഭാര്യാഭർത്താക്കന്മാരെപ്പോലെ പെരുമാറുന്നു. അതിനിടയിലൂ‍ടെ ഐസ്ക്രീം വിൽപ്പനക്കാരൻ.. പ്രണയത്തിനു കുറച്ചു മധുരവും തണുപ്പും... അവൻ ചുറ്റും കണ്ണോടിച്ചു.. പരിചയക്കാരാരുമില്ല.. ഒഴിഞ്ഞ ഒരു കോൺക്രീറ്റ് സീറ്റിൽ അവൻ ഇരുന്നു.

തിരമാലകൾ ഓരോന്നായി കരയിലേയ്ക്കും വരും.. ശക്തി ക്ഷയിച്ച് വീണ്ടം കടലിലേയ്ക്കു പോകും... കരയോട് മല്ലിട്ട് എത്രനാളുകളാണ് ഈ കടൽ തിരമാലകൾ കഴിച്ചുകൂട്ടുന്നത്... ദൂരെമാറി മത്സ്യബന്ധനത്തിനു പോയ മരവഞ്ചികൾ തിരികെയെത്തുന്നു. അങ്ങകലെ വലവലിക്കുന്നവരെയും കാണാം... ഈ തിരക്കുകളിൽ നിന്നും ഒഴിഞ്ഞുമാറി ദൂരെ ഒരാൾ ഇരിക്കുന്നത് അവന്റെ ശ്രദ്ധയിൽ പെട്ടു.. ഒരു വലിയ കാൻവാസിൽ ചിത്രം വരയ്ക്കുകയാണയാൾ.. അവൻ എഴുന്നേറ്റ് അങ്ങോട്ടെയ്ക്ക് നടന്നു... ഒരു അമ്പതിനടുത്തു പ്രായം വരും.. നരച്ച താടിയും മുടിയും വ‍ൃത്തിയായി വസ്ത്രം ധരിച്ചിരിക്കുന്നു. അവൻ അയാളുടെ അടുത്തുചെന്നു ചിത്രം വരയ്ക്കുന്നത് നോക്കി നിന്നു.. ദൂരെക്കാണുന്ന പാറക്കെട്ടുകളും അതിനു സമീപത്തായി വലവലിയ്ക്കുന്ന സീനും തൊട്ടിപ്പുറത്തായി പറന്നുനടക്കുന്ന കാക്കകളും.. കരയിൽ പ്രേമസല്ലാപം നടത്തുന്ന കമിതാക്കൾ.. കണ്ടിട്ട് പ്രശസ്തനായ ചിത്രകാരനായിരിക്കുമെന്നു തോന്നി...

അവൻ അൽപനേരം അവിടെ നിന്നപ്പോൾ അദ്ദേഹം അവന്റെ മുഖത്തേയ്ക്കു നോക്കി...

“എന്താ ഇഷ്ടപ്പെട്ടോ...“

“അതേ... നന്നായിരിക്കുന്നു.“

“വരയ്ക്കുമോ...“

“ചെറുതായി...“

“എനിക്ക് ഇതൊരു ലഹരിയാണ്... ഓരോ ദിവസവും വ്യത്യസ്തമായ ലൊക്കേഷനുകളിൽ ഞാനെത്തും... വൈകുന്നേരമാകുമ്പോൾ ചിത്രവര പൂർത്തിയാകും... അത് ആരേലും വാങ്ങും. .കിട്ടിയ പൈസയുമായി വീട്ടിലേക്ക്..“

“എവിടാ വീട്..“

“ഈ ഭൂമി മൊത്തം എന്റെ വീടല്ലേ...“

ഒരിടത്തായി ഒതുക്കിവച്ചിരിക്കുന്ന വലിയ ബാഗ് അവന്റെ ശ്രദ്ധയിൽപ്പെട്ടു.. ഒരു നാടോടി ചിത്രകാരനാണെന്നു തോന്നുന്നു...

“എന്താ അങ്ങയുടെ പേര്..“

“സ്വന്തംപേര്... ഗോപാലൻ... എന്നെ ആൾക്കാർ വിളിക്കുന്നത് ഗോപു.. എന്നാണ്. ആർട്ടിസ്റ്റ് ഗോപു എന്നു പറഞ്ഞാൽ... ഏയ്... അധികമാർക്കുമറിയില്ല...“

“ഒരു ചിത്രത്തിന് എത്ര രൂപാ കിട്ടും...“ കാൻവാസിന്റെയുംപെയിന്റിന്റെയും പൈസാപോയിട്ട് തനിക്ക് അന്നത്തേക്കുള്ള ചിലവ്.. അത് മാത്രമേ ആഗ്രഹിക്കാറുള്ളൂ... ന്നാലും പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത വില ലഭിക്കാറുണ്ട്... “

അവൻ കുറേനേരം അദ്ദേഹവുമായി സംസാരിച്ചു...

സമയം ഉച്ചയ്ക്ക് ഒരുമണിയായിരിക്കുന്നു.

“ഭക്ഷണം കഴിച്ചോ...“

“ഇല്ല...“

“ഞാൻ വാങ്ങിവരട്ടോ..“

“നല്ല മനസ്സിന് നന്ദി... വിശപ്പുണ്ട്... ആരോടും ചോദിക്കാൻ മനസ്സനുവദിക്കുന്നില്ലായിരുന്നു...“

അവൻ ഹോട്ടലിൽ പോയി രണ്ടു ബിരിയാണിയുമായി എത്തി... ഒന്ന് അദ്ദേഹത്തിനു നൽകി.. ആ കോൺക്രീറ്റ് ബഞ്ചിൽ രണ്ടാളുമിരുന്നു... ഫസൽ വളരെപെട്ടെന്ന് അദ്ദേഹവുമായി അടുത്തു... മൂന്നു മണിയോടുകൂടി അദ്ദേഹം ചിത്രം പൂർത്തിയാക്കി.. അവൻ അദ്ദേഹത്തോടു ചോദിച്ചു...

“ഈ ചിത്രം  ഞാൻ വാങ്ങട്ടേ...“

“നിനക്കിത് ഫ്രീയായി എടുക്കാം...“

ഇല്ലില്ല... അവൻ തന്റെ പോക്കറ്റിൽ നിന്നും അഞ്ഞൂറു രൂപായെടുത്തു.. അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൈകളിലേയ്ക്കു കൊടുത്തു.. അദ്ദേഹമത് സന്തോഷത്തോടെ വാങ്ങി... ആ ചിത്രം ഭംഗിയായി പായ്ക്ക് ചെയ്തു അവനു നൽകി... ഇനിയും എവിടെയെങ്കിലും വച്ചു കാണാമെന്നു പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവൻ യാത്രയായി... അവൻ പോകുന്നത് അയാൾ വളരെനേരം നോക്കിനിന്നു.. അഞ്ഞൂറു രൂപ അദ്ദേഹത്തെ സംബന്ധിച്ച്‌ വലിയ തുകയായിരുന്നു. പലപ്പോളും ഇരുന്നൂറും മുന്നൂറും നൂറും രൂപയ്ക്കായിരുന്നു ചിത്രങ്ങൾ വിറ്റുപോയിരുന്നത്.. ഏതോ വലിയ വീട്ടിലെ പയ്യനായിരിക്കും...

ഫസൽ ബൈക്കുമെടുത്ത് നേരേ വീട്ടിലേയ്ക്ക്. പോകുന്നവഴിയ്ക്കും അവളുണ്ടോ പുറത്തെന്നു നോക്കി.. ഇല്ല.. ഉമ്മ വന്നുകാണും. ഇല്ലെങ്കിൽ എന്റെ ബൈക്കിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടാൽ പുറത്തിറങ്ങാറുള്ളതാ... മധുരമുള്ള ഓർമ്മകളാണ് അവൾ ഇന്നു തനിക്കു നൽകിയത്.. ഇനിയും അവസരങ്ങൾ തന്നെ കാത്തിരിക്കുന്നുവെന്ന് അവൻ മനസ്സിൽ പറ‍ഞ്ഞു... വീട്ടിലെ ഗേറ്റു തുറന്നു വാഹനം പോർച്ചിലേയ്ക്കു വച്ചു.

“ഉപ്പാ ഫസലെത്തി..“

“സഫിയ വാപ്പയോട് വിളിച്ചു പറഞ്ഞു..“

അവൻ വീട്ടിലേയ്ക്കു കയറി..

“പോയ കാര്യം നടന്നോ മോനേ...“ ഹമീദ് ചോദിച്ചു.

“കണ്ടു ഉപ്പാ... എല്ലാം ശരിയായി...“ താൻ ശരിയാക്കിയ കാര്യം എന്തെന്ന് ഉപ്പയോട് പറയാനാവില്ലല്ലോ...

അവൻ ചിത്രവും സ്ക്രിപ്റ്റുമായി റൂമിലേയ്ക്ക്. അവിടെ ഒഴിഞ്ഞ ഒരു സ്ഥലമുണ്ടായിരുന്നു. ഭംഗിയായി അവിടെ ആണിയടിച്ചു വച്ചു... നല്ല ഭംഗിയുണ്ട് അത് കാണാൻ... അവൻ കുറച്ചുനേരം അതും നോക്കിയിരുന്നു. സ്ക്രിപ്റ്റ് തന്റെ മേശയിൽ ഭദ്രമായിവച്ചു... എന്തായാലും നാളെ അവിടെ പോകണം..

“ഫസലേ.. താഴേയ്ക്കു വന്നേ... നിന്നെക്കാണാൻ ഒരാളെത്തിയിരിക്കുന്നു.“

അവൻ.. ഡ്രസ്സ് ചെയ്ത് താഴേയ്ക്കിറങ്ങി...



തുടർന്നു വായിക്കുക അടുത്ത ഞായറാഴ്ച്ച 11 04 2021


സസ്നേഹം ഷംസുദ്ധീൻ തോപ്പിൽ 04 04 2021

27.3.21

നിഴൽവീണവഴികൾ ഭാഗം 119

 

അവർ വളരെനേരം സംസാരിച്ചിരുന്നു. കുറച്ചു നാളുകളായിരിക്കുന്നു അവളെ കണ്ടിട്ട്... എന്തായാലും നാളെക്കഴിഞ്ഞ് കാണാമല്ലോ... അവന്റെ മനസ്സിന്റെ പൂന്തോട്ടത്തിൽ പ്രണയത്തിന്റെ പൂക്കളിട്ടു അവിടെ വണ്ടുകൾതേൻകുടിക്കാൻ മൂളി നടന്നു... പഴയ ഒരുപാട്ടിന്റെ ഈരടികൾ അയലത്തുള്ള റേഡിയോയിൽ നിന്നും ഒഴുകിയെത്തി....

രാവിലെ സഫിയയുടെ വിളികേട്ടാണ് ഫസൽ ഉറക്കമുണർന്നത്.

“ഫസലേ നിനക്ക് ഫോൺ.“

അവൻ വേഗത്തിൽതാഴേയ്ക്കിറങ്ങി.. അവൻ പ്രതീക്ഷിക്കുന്ന വ്യക്തിയാണെന്നറിയാം. ഫോണെടുത്തു. അങ്ങേത്തലയ്ക്കൽ അവൾതന്നെ.

“എന്തുറക്കമാ ഫസലേ..“

“ങ്ഹാ. നീയെത്തിയോ...“

“പിന്നല്ലാതെ.. .ഞങ്ങൾ രാവിലെ 5 മണിക്കുള്ള ഫ്ലൈറ്റിലിൽ ഇവിടെത്തി. ഇപ്പോഴിതാ വീട്ടിലുമെത്തി.. നീയിന്നിങ്ങോട്ടു വരുമോ..“

“വരാമല്ലോ...“

അവൻ വേഗം ഫോൺവച്ച്.. നേരേ റൂമിലേയ്ക്ക് പെട്ടെന്നു തന്നെ റഡിയായി.. താഴെ സഫിയ കാത്തുനിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു.

“എന്താ ഇത്ര വെപ്രാളം, അവൾ നിന്നോട് ഇന്നു വരുമെന്നു പറഞ്ഞിരുന്നതല്ലേ...“

“ങ്ഹാ.. ഞാനതങ്ങു മറന്നുപോയി...“

സഫിയ അവന് കാപ്പി കൊടുത്തു...

“ഫസലെങ്ങോട്ടാ.“

ഹമീദാണ് ചോദിച്ചത്.

“ഉപ്പാ.. ഐഷുവും ഉമ്മയും വന്നിട്ടുണ്ട്. ഞാനങ്ങോട്ട് ചെല്ലാൻ പറഞ്ഞു..“

“ശരി.. നേരത്തെ ഇങ്ങു പോരണം.“

“ശരി ഉപ്പാ...“

അലമാരയിൽ നിന്നും ബൈക്കിന്റെ താക്കോലുമെടുത്ത് അവൻ പുറത്തിറങ്ങി. സഫിയ തൊട്ടു പുറകെ ചെന്നു... അവൻ വണ്ടി പോർച്ചിൽ നിന്നും പുറത്തിറക്കി..

“എന്റെ അന്വോഷണം അവളുടെ ഉമ്മയോടു പറഞ്ഞേക്കണേ...“

“ശരി ഉമ്മാ...“

അവൻ ബൈക്കിൽ കയറി യാത്രയായി... സഫിയ അവൻ പോകുന്നത് നോക്കി നിന്നു...

വാഹനം പതുക്കെ റോഡിലേയ്ക്ക് കയറി... തന്റെ പുതിയ പരിചയക്കാരിയുടെ വീടിനടുത്തിയപ്പോൾ സ്പീഡൊന്നു കുറച്ചു... അതെ അവൾ മതിലിൽ മുകളിലൂടെ നോക്കുന്നു. പതുകെ വണ്ടി അവിടെ നിർത്തി..

“നീ എവിടെ പോകുന്നു.“

“സിറ്റിവരെ... ഒരാളെക്കാണാൻ.“

“ആരാ..“

“സുഹൃത്താ..“

“പെൺ സുഹൃത്താ..“

“അല്ല.. കൂടെ പഠിച്ചതാ...“

“എന്നെ ഈ വണ്ടിയിലൊന്നു കയറ്റുമോ..“

“പിന്നെന്താ...“

“ഇല്ലെങ്കിൽ വേണ്ട.. നാട്ടുകാരു കണ്ടാൽ ഓടിച്ചിട്ട് അടിക്കും..“

“അപ്പോ പേടിയുണ്ടല്ലേ...“

“ഉമ്മയില്ലേ...“

“ഉണ്ട്... അടുക്കളയിലാ...“

“അതെന്താ സഹായിക്കാൻ കൂടാറില്ലേ..“

“രാവിലെ ജോലിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞു... ഉമ്മയ്ക്ക് അവരുടെതായ ചില പരിപാടികളൊക്കെയുണ്ട്.“

“ന്നാ  ഞാൻ പോട്ടെ...“

“ശരി...“

“എന്നെ വീട്ടിലേയ്ക്ക് ക്ഷണിക്കുന്നില്ലേ...“

“ഉമ്മ ഇല്ലാത്ത ദിവസം വാ...“ അതു പറയുമ്പോൾ അവളുടെ മുഖത്തെ നാണം ഫസൽ ശ്രദ്ധിച്ചു. സംഗതി വീണു കിടക്കുകയാണല്ലോ... എന്നുള്ള തോന്നൽ അവനിലുണ്ടായി... വരട്ടെ... പതുക്കെയാകാം..

“അവൻ വണ്ടി മുന്നോട്ടു വിട്ടു... ജംഗഷനിൽ നിന്നും തിരിഞ്ഞ് വീതി കൂടിയ റോഡിലൂടെ യാത്ര തുടങ്ങി.. മുക്കാൽ മണിക്കൂറത്തെ യാത്ര.. അവൻലക്ഷ്യസ്ഥാനത്തെത്തി.

വീട്ടിൽ താമസക്കാരില്ലാതിരുന്നതിനാൽ ആകെ അലങ്കോലമായിരിക്കുന്നു. മതിലൂടെ വള്ളിച്ചെടികൾ പടർന്നു കയറിയിരിക്കുന്നു. അവൻ ഗേറ്റിനു മുന്നിൽ വണ്ടി നിർത്തി... ഐഷു അവനെ പ്രതീക്ഷിച്ച് നിൽക്കുകയായിരുന്നു. അവൾ ഓടിവന്ന് ഗേറ്റു തുറന്നു. അവൻ വണ്ടി അകത്തേയ്ക്കു വച്ചു.

“വലിയ എക്സ്പർട്ടായല്ലോ..“

“പിന്നല്ലാതെ...“

“എന്നെയുംകൂടി കയറ്റുമോ...“

“ഉമ്മസമ്മതിക്കുമോ..“

“അതു സാരമില്ല...“

“നീയങ്ങു തടിച്ചുപോയല്ലോടീ..“

“എന്തു ചെയ്യാനാ.. വേറേ ജോലിയൊന്നുമില്ല.. വീട്ടിനകത്തുന്നെ ഇരിപ്പാ...“

“വാപ്പ എങ്ങനുണ്ട്...“

“സുഖമായിരിക്കുന്നു... അവർ സംസാരിച്ചുകൊണ്ട് അകത്തേയ്ക്ക് കയറി... അവളുടെ ഉമ്മ ഹാളിലേയ്ക്കു വന്നു...


“ഫസലേ... എത്ര നാളായി കണ്ടിട്ട്... സുഖമാണോ..“

“സുഖമായിരിക്കുന്നു..“

“ഉപ്പയ്ക്ക് എങ്ങനുണ്ട്...“

“ഇടയ്ക്ക് ചെറിയ അസുഖങ്ങളും മറ്റുമൊക്കെ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇപ്പോൾ എല്ലാം ഓക്കെയാണ്.“

ഐഷുവിന്റെ ഉമ്മ അകത്തേയ്ക്കു പോയി... അൽപ സമയത്തിനകം ജ്യൂസുമായി എത്തി ഫസലിന് നേരേ നീട്ടി..

“ഉമ്മാ എനിക്കില്ലേ..“ ഐഷു ചോദിച്ചു.

“നിനക്കു വേണേങ്കി പോയി എടുത്തു കുടിച്ചോ...“

“ഫസലേ വീട് ഒരു ബന്ധുവിനെ ഏൽപിച്ചു പോയതാ... പക്ഷേ അവർ നേരേ നോക്കിയിട്ടൊന്നുമില്ല... അത്യാവശ്യം വീട്ടുസാധനങ്ങളൊക്കെ വാങ്ങിവച്ചിട്ടുണ്ട്. എന്തായാലും ഒരാഴ്ച ഇവിടെ നിൽക്കേണ്ടതല്ലേ...ഞങ്ങൾക്ക് സിറ്റിയിലൊന്നു പോകണം കുറച്ചു സാധനങ്ങൾ വാങ്ങണം. ഫസൽ ഫ്രീയാണോ..“

“പിന്നെന്താ... എനിക്കെന്താ പരിപാടി.. വെറുതെനിൽക്കുന്നു...“ അവന് സന്തോഷമായി...

അവരുടെ പഴയ മേഴ്സിഡസ് ബൻസ് കാർ ഗേറ്റ് കടന്നു അകത്തേയ്ക്കു വന്നു.. കാറ് പരിപാലിച്ചിരുന്നത് ഡ്രൈവർ തന്നെയായിരുന്നു. എല്ലാദിവസം വന്ന് സ്റ്രാർട്ട് ചെയ്തിടും.. അത്യാവശ്യം പുറത്തേയ്ക്കൊക്കെ പോകും... അതുകൊണ്ട് അതിന്റെ കാര്യത്തിൽ ടെൻഷനില്ല... തങ്ങൾ‌ വാഹനം വാങ്ങിയ അന്നുമുതലുള്ള ഡ്രൈവറാണ്... അദ്ദേഹം വാഹനം നോക്കുന്നത് സ്വന്തം കുഞ്ഞിനെ നോക്കുന്നതുപോലെയാണ്... വാഹനം ബാംഗ്ലൂരിലേയ്ക്ക് കൊണ്ടുപോകാമെന്നു വാപ്പ പറ‍ഞ്ഞതാ.. ഉമ്മയാ പറഞ്ഞത് വേണ്ട ഇവിടെ ജോൺസൺ തന്നെ നോക്കട്ടെയെന്ന്.. നാട്ടിൽ വരുമ്പോൾ അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും പോകാനുള്ളതല്ലേ... അത്യാവശ്യം വി.ഐ.പി. ഓട്ടത്തിനു പോകാറുണ്ട്. പണത്തിനുവേണ്ടിയല്ല.. വണ്ടിയുടെ സംരക്ഷണത്തിനു വേണ്ടിയാ.. ഓടാതിരുന്നലും പ്രശ്നമല്ലേ.. ആവരുമാനം ജോൺസനുള്ളതാണ്.. കൂടാതെ ശമ്പളവും നൽകുന്നുണ്ട്...

ഉമ്മ റഡിയായി എത്തി.. കൂടെ ഐഷുവും.. അവർ വണ്ടിയിൽ കയറി. ഡ്രൈവർ ഫസലിനെ കണ്ടു കുശലാന്വേഷണം നടത്തി.

അവർ നേരേ സിറ്റിയിലേയ്ക്ക്... തങ്ങൾ പഠിച്ച എൻഡ്രൻസ് സെന്ററിനടുത്ത് വണ്ടി നിർത്തി.. ഫസലും ഐഷുവും അകത്തേയ്ക്ക് കയറി... അവിടെ പ്രിൻസിപ്പാലുണ്ടായിരുന്നു.

“ങ്ഹാ എന്താ വിശേഷം.. കുറച്ചു നാളായല്ലേ ഐഷുവിനെ കണ്ടിട്ട്.“

“അത് സാർ ഇന്നാണ് നാട്ടിലേയ്ക്ക് വരുന്നത്. അവിടെ വാപ്പയ്ക്ക് വലിയ തിരക്കാ... ഞാനും ഉമ്മയും   മാത്രമാണ് വന്നത്. ഞങ്ങളിവിടെ ഒരാഴ്ച കാണും. എന്തായാലും ഇവിടെ എത്തിയാൽ വന്നിട്ടേ പോകൂവെന്നു മനസ്സിൽ കരുതിയതാ..

അവരുടെ ഭാവി പരിപാടികളെക്കുറിച്ചും പഠനകാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ചും അവർ സംസാരിച്ചു.. അദ്ദേഹത്തെ കാണാൻ ചില ഗസ്റ്റുകൾ എത്തിയതിനാൽ അവർ യാത്ര പറഞ്ഞ് പിരിഞ്ഞു...

നേരേ വണ്ടിയിൽ കയറി.. സിറ്റിയിലെ മാർക്കറ്റിലെത്തി... അത്യാവശ്യം എല്ലാ സാധനങ്ങളും ലഭിക്കുന്ന ഒരു കടയിൽ അവർ കയറി... വേണ്ട സാധനങ്ങളുടെ ലിസ്റ്റ് കൊടുത്തു.. പണ്ട് സ്ഥിരമായി വരാറുള്ളകടയായതിനാൽ അവരെ പരിചയമുണ്ടായിരുന്നു.

“എടുത്തു വച്ചോളൂ.. അപ്പുറത്തെ കടയിൽ കയറിയിട്ട് വരാം...“

അടുത്ത കടയിൽനിന്നും ചിലവീട്ടുസാധനങ്ങളൊക്കെ വാങ്ങി... വെജിറ്റബിൾസും ഫ്രൂട്ട്സുമൊക്കെ വാങ്ങി കാറിൽകൊണ്ടുവച്ചു...

തിരികെ കടയിലെത്തിയപ്പോൾ എല്ലാ സാധനങ്ങളും എടുത്തുവച്ചിരുന്നു. പണം നൽകി സാധനങ്ങളുമായി കാറിനടുത്തേയ്ക്ക്. ജോൺസൻ ഡിക്കി തുറന്നു... സാധനങ്ങളെല്ലാം അവിടെവച്ചു.. അവർ വീണ്ടും യാത്ര തുടങ്ങി... പോകുന്നവഴി ടെസ്റ്റയിൽസിൽ കയറി കുറച്ചു ഡ്രസ്സുകൾ വാങ്ങി...

ഇതിനിടയിലും ഫസലും ഐഷുവും പല കാര്യങ്ങളും സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ഉമ്മ ശ്രദ്ധിക്കാത്തപ്പോൾ ഭാവികാര്യങ്ങളും ശ്രദ്ധിക്കുമ്പോൾ പഠനകാര്യങ്ങളും സംസാരിക്കുമായിരുന്നു... അന്നത്തെ പർച്ചേസിംഗ് കഴിഞ്ഞ് അവർ വാഹനത്തിൽ കയറി.. നേരേര വീട്ടിലേയ്ക്ക്.. ഉച്ചയോടെ അവർ വീട്ടിലെത്തി...

സാധനങ്ങളെല്ലാം വീട്ടിലേയ്ക്ക് എടുത്തു വെച്ചു... ഫസലും അവരോടൊപ്പം കൂടി... അപ്പോഴേക്കും അവർക്കുള്ള ഭക്ഷണം ജോലിക്കാരി റഡിയാക്കിയിരുന്നു.

എല്ലാവരുമൊരുമിച്ച് ഭക്ഷണം കഴിച്ചു... ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് പരസ്പരം കളിയാക്കിയും തമാശകൾ പറഞ്ഞും സമയം പോയതറിഞ്ഞില്ല.. നാലു മണിയോടെ ഫസൽ യാത്രപറ‍ഞ്ഞു.

“ഫസലേ നാളെ വരുമോ..“

“വരാം..“

“നോ.. നാളെ വരേണ്ട.. നാളെ ഉമ്മയുടെ നാട്ടിലേയ്ക്ക് പോകുന്നു. അവിടെ ഉമ്മയുടെ ഉമ്മയും വാപ്പയുമുണ്ട്... രണ്ടാളു വയസ്സായി.. പല പല അസുഖങ്ങൾ അലട്ടുന്നുമുണ്ട്.. അവിടെ പോയിട്ട് ചിലപ്പോൾ രാത്രിയാകും തിരികെവരാൻ.. നമുക്ക് തൊട്ടടുത്ത ദിവസം കാണാം... പിന്നെ മറക്കേണ്ട എനിക്ക് ബൈക്കിൽ കയറണം..“

“നീ മറന്നാലും ഞാൻ മറക്കില്ല...“

അവൻ ബൈക്കുമായി റോഡിലേയ്ക്കിറങ്ങി... വാഹനം സാവധാനം റോഡിലൂടെ വീട് ലക്ഷ്യമാക്കി ഓടിത്തുടങ്ങി... വരുന്ന വഴിയിൽ തന്റെ പഴയ സിനിമാ മോഹങ്ങൾക്ക് ചിറകു മുളപ്പിച്ച പ്രൊഡ്യൂസറുടെ വീടിനടുത്തുകൂടെ തിരിഞ്ഞുവന്നു.. അവിടെ ആരേലുമുണ്ടോയെന്നറിയാമല്ലോ... വീടിനു മുന്നിൽ വണ്ടി നിർത്തി.. അവന്റെ ഓർമ്മകൾ പഴയ കാലത്തിലേയ്ക്കു തിരികെപ്പോയി... തന്നെ സിനിമയിൽ അഭിനയിപ്പിക്കാമെന്നു പറയുകയും ചില സീനുകൾ എഴുതുകയും ചിലത് ഷൂട്ട് ചെയ്യുകയും ചെയ്തതാണ്. പകരം ഭർത്താവും ഭാര്യയും തന്നെ ലൈംഗികമായി ഉപയോഗിച്ചു.... വർഷങ്ങൾ കടന്നുപോയെങ്കിലും ഇന്നും കൂടെക്കൂടെ അവരെ ഓർക്കാറുണ്ട്... ആദ്യമായി ബ്ലൂഫിലിം  കാണുന്നത് അവരോടൊപ്പമിരുന്നാണ്.. ഭാര്യയുമായി സെക്സ് ചെയ്യുന്നത് നോക്കിയിരുന്നു രസിച്ചിരുന്ന ഭർത്താവ്... അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആകസ്മിക മരണം തനിക്കും ഒരു ഷോക്കായിരുന്നു. മരണത്തിന് ആ വീട്ടിൽ താനെത്തിയിട്ടും ആർക്കും തന്നെ അറിയില്ലായിരുന്നു. എങ്ങനെ അറിയാനാ... രഹസ്യമായി നടന്ന കാര്യങ്ങളിലെ നായകനല്ലേ.. അതും അവിടെ രഹസ്യമായിരുന്നു. വീടു കണ്ടിട്ട് അകത്ത് ആളുള്ളതുപോലെ തോന്നി... അവൻ പതുക്കെ ഗേറ്റു തുറന്നു. പണ്ട് സെക്യൂരിറ്റിയും വേലക്കാരുമൊക്കെ ധാരാളമുണ്ടായിരുന്നതാ.. ഇന്നിവിടെ ആരുമില്ല.. അവൻ ഡോർബല്ലടിച്ചു...

പ്രായമുണ്ടെങ്കിലും സുന്ദരിയായ അവർ തന്നെ പുറത്തേയ്ക്കിറങ്ങിവന്നു...

“ആരാ....“ അവർ അവനെ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി...

“നീ... നീ... ഫസലല്ലേ...“

“അതേ...“

“എവിടായിരുന്നു നീ... അദ്ദേഹത്തിന്റെ മരണത്തിനു ശേഷം നിന്നെ കണ്ടതേയില്ലല്ലോ...“

“ഞാൻ വന്നിരുന്നു.. പക്ഷേ ആന്റിയെ കാണാനായില്ല...“

“എല്ലാം പോയില്ലേ... ധാരാളം സ്വപ്നങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു. എല്ലാം തകർന്നു തരിപ്പണമായി....

“ഇവിടെ ആരുണ്ട്...“

“ഇപ്പോഴിവിടെ ഞാൻ മാത്രമേയുള്ളൂ. വൈകിട്ട് മോളെത്തും.. മൂത്ത മകളെ വിവാഹം കഴിപ്പിച്ചു  ഞാൻ മൂത്ത മകളോടൊപ്പം ഓസ്ട്രേലിയയിലാണ്.. ഞങ്ങൾ വെക്കേഷനു വന്നതാ.. രണ്ടുമാസം നാട്ടിൽ കാണും...“

“ഫസലേ.. നീയൊരു ഒത്ത പുരുഷനായല്ലോ...“

അവന്റെ മുഖത്ത് നാണം വന്നു... ഇപ്പോഴും പഴയ പരിപാടികളൊക്കെ ഉണ്ടോ...

“ഇല്ലില്ല... എല്ലാം അന്നുകൊണ്ടു നിർത്തി...“

കാണാൻ ഇപ്പോഴും സുന്ദരിയാണ്. മെലിഞ്ഞ് വെളുത്തു തുടുത്തിരിക്കുന്നു. കണ്ടാൽ 30-35 വയസ്സ് പ്രായമേ പറയൂ.. പക്ഷേ അൻപതിനടുത്തു പ്രായമുണ്ടവർക്ക്... അവർ അകത്തുപോയി ഫസലിന് ജ്യൂസുമായെത്തി...

“ഇത് കുടിക്ക് ഫസലേ..“


അവൻ ഗ്ലാസ് വാങ്ങി.. അവർ അവനോടൊപ്പം തൊട്ടടുത്തു വന്നിരുന്നു. അവൻ ജ്യൂസ് കുടിക്കുന്നത് നോക്കി യിരുന്നു.

“ഫസൽ പിന്നീട് സിനിമയിലൊന്നും അഭിനയിച്ചില്ലേ...“

“ഇല്ലില്ല... എനിക്കേ വേറേ അവസരങ്ങളൊന്നും കിട്ടിയില്ല..“

“ഇപ്പോൾ എന്തു ചെയ്യുന്നു.“

“മെഡിക്കൽ എൻഡ്രൻസ് കിട്ടി. അടുത്ത മാസം ക്ലാസ് തുടങ്ങുന്നു.“

“കൺ‌ഗ്രാഡ്യൂലേഷൻസ്..“

“താങ്ക്യു.“

“അപ്പോൾ അഭിനയമോഹം..“

“അതിന് തൽക്കാലത്തേയ്ക്ക് കർട്ടനിട്ടു... ഇനി പഠിത്തമൊക്കെ കഴിഞ്ഞിട്ടു മതി ബാക്കിയെല്ലാം..“

അവർ അവന്റെ തോളിൽ കൈയ്യിട്ടു...


“പഴയതൊക്കെ ഓർമ്മയുണ്ടോ..“

“ഉണ്ട് ആന്റി...“

അവർ അവന്റെ നെഞ്ചിലെ രോമത്തിൽ തടവി...

“നാളെ നീ ഫ്രീയാണെങ്കിൽ ഇങ്ങോട്ടു പോരേ.. ഇവിടെ ആരും കാണില്ല.. മോള് നാളെ ഭർത്താവിന്റെ വീട്ടിൽ പോകുന്നു. വൈകുന്നേരമേ വരൂ...“

അവന്റെ മനസ്സിൽ ലഡ്ഡു പൊട്ടി.... പ്രായമുള്ള സ്ത്രീയാണെങ്കിലും പലതിന്റെയും ഗുരു അവരും ഭർത്താവുമായിരുന്നു. ഇനിയുമൊരങ്കത്തിനുള്ള ബാല്യം അവർക്കുണ്ട്... അപ്പോഴേയ്ക്കും പുറത്ത് ബല്ലടിച്ചു... അവർ വാതിൽ തുറന്നു... അവരുടെ മകളായിരുന്നത്...

“ഹാവ് യു ഫിനിഷ് ഷോപ്പിംഗ്...“

“യാ.. മമ്മീ...“

“മീറ്റ് മിസ്റ്റർ ഫസൽ... ഹീ വാസ് ആൻ ആക്ടർ... ഇൻ. അവർ മൂവി... അൺഫോർച്യൂണേറ്റിലി... ദാറ്റ് മൂവി ഡിസ്കണ്ടിന്യൂഡ്..“

“ഓ.. ഐ റിമംബർ...“

കാഴ്ചയിൽ 20 വയസ്സിലധികം പ്രായം കാണും.. മിഡിയും ടോപ്പുമിട്ടിരിക്കുന്നു. അവിവാഹിതയാണ്.. സൗന്ദര്യത്തിൽ അമ്മയുടെ അത്രയും വരില്ല.. പക്ഷേ കുഴപ്പമില്ല...

“ഹായ് മിസ്റ്റർ ഫസൽ.. ഗ്ലാഡ്റ്റു മീറ്റ്. യൂ...“

“അവനും ഷേക്ക്ഹാന്റ് കൊടുത്തും...“

അവർ മലയാളത്തിലും ഇംഗ്ലീഷിനും മിക്സ് ചെയ്തു സംസാരിച്ചു. അവരുടെ രണ്ടു മക്കളും പഠിച്ചത് വിദേശത്തായിരുന്നു. പിതാന്റെ മരണത്തോടെ അവർ നാട്ടിലെത്തി.... പിന്നീട് ഇവിടെത്തന്നെ കൂടി.. മൂത്ത മകൾ എയർ ഹോസ്റ്റസ്സാണ്... ഇവൾ സ്വന്തം കമ്പനിയുടെ ചെയർമാനും... കണ്ടാലറിയാം ഒരുപാട് ഉത്തരവാദിത്വം തലയിലേറ്റിയ പെണ്ണാണെന്നത്...

“ആർ യു. സ്റ്റഡിയിംഗ്.“

“യാ... ഹി.. പാസ്സ്ഡ് മെഡിക്കൽ എൻഡ്രൻസ് എക്സാം... അവന് കോഴിക്കോട് മെഡിക്കൽ കോളേജിൽ അഡ്മിഷനും റഡിയായി..“

“ഓ... കൺഗ്രാസ്.. ഡോക്ടർ ഫസൽ..“

“താങ്ക്സ്..“ ഫസൽ മറുപടി പറഞ്ഞു... അവൻ അൽപനേരം കൂടി അവിടെ കൂടി... അവസാനം ചില അത്യാവശ്യ കാര്യങ്ങളുണ്ടെന്നു പറഞ്ഞ് യാത്ര പറഞ്ഞ് പിരിഞ്ഞു...

വീട്ടിലെത്തിയപ്പോഴേയ്ക്കും അഞ്ചു മണി കഴിഞ്ഞിരുന്നു... വീട്ടുകാരോട് കാര്യം പറഞ്ഞിട്ടു പോയതിനാൽ അവർ പ്രത്യേകിച്ച് ഒന്നും ചോദിച്ചില്ല..സഫിയ അവനെ കള്ളച്ചിരോടെ നോക്കി... അവന് കാര്യം പിടികിട്ടിയിരുന്നു.

“എന്തു പറഞ്ഞു..“

“ആര്..“

“ഓ... നിനക്കൊന്നും മറിയില്ലല്ലോ...“

“അവൻ സഫിയയുടെ കഴുത്തിൽ കൈയ്യിട്ടു... ഉമ്മയെ കാണണംന്ന്...“

“കാണേണ്ടത് നിന്നെയല്ലേ...“

“ഉമ്മാ.. കളിയാക്കാതെ..“

“യ്യേ... ഈ ചെക്കന് നാണം വരുന്നു..“

അവൻ സഫിയയുടെ കൈ തട്ടിമാറ്റി മുകളിലത്തെ റൂമിലേയ്ക്കോടി....





തുടർന്നു വായിക്കുക അടുത്ത ഞായറാഴ്ച്ച 28 03 2021


സസ്നേഹം ഷംസുദ്ധീൻ തോപ്പിൽ 04 03 2021

20.3.21

നിഴൽവീണവഴികൾ ഭാഗം 118

 

ഡോക്ടർ യാത്ര പറഞ്ഞു പിരിഞ്ഞു. അവിടെനിന്നും വീട്ടിലേയ്ക്ക് ഫോൺചെയ്ത് വിശേഷങ്ങളൊക്കെ പറഞ്ഞു. അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ മാത്രമേ ഡിസ്ചാർജ്ജ് ആകുള്ളൂ എന്നു പറഞ്ഞപ്പോൾ സഫിയയ്ക്കും ചെറിയ വിഷമം തോന്നി. വാപ്പ ഇന്നെത്തുമെന്നാണ് കരുതിയത്. ങഹാ.. എന്തായാലും അസുഖം ഭേദമാകുമല്ലോ..?

രാത്രിയിൽ ഹോസ്പിറ്റലിൽ അവർ മൂവരും മാത്രം. പ്രത്യേകിച്ച് ഹമീദിന് പ്രശ്നങ്ങളൊന്നുമുണ്ടായില്ല. അൻവറും റഷീദും ‍ഡോക്ടറെ വിളിച്ചു സംസാരിച്ചു. അവരും ചെറിയ ടെൻഷനിലായിരുന്നു. രാവിലെ തന്നെ ഡോക്ടറെത്തി. എല്ലാം കൺട്രോളിലായിരിക്കുന്നു. ബാക്കി പരിശോധനകളുടെ റിസൾട്ടുകളും എത്തിയിരുന്നു.

“ഹമീദ്ക്കാ ഇന്നു വീട്ടിൽ പൊയ്ക്കോ... പക്ഷേ മരുന്നും ചെക്കപ്പും മുടക്കാൻ പാടില്ല. രണ്ടാഴ്ചകഴിഞ്ഞിട്ട് എന്തായാലും എത്തിയിരിക്കണം.“

“ശരി ഡോക്ടർ“

“ഫസലേ. നീ വേണം ഇതൊക്കെ ശ്രദ്ധിക്കാൻ.“

ഫസൽ തല കുലുക്കി. രാവിലെ പത്തുമണിക്ക് ഡോക്ടർ ഡിസ്ചാർജ്ജ് എഴുതിയിരുന്നു. ഫസൽ വീട്ടിൽ വിളിച്ച് വണ്ടി അയയ്ക്കാൻ പറഞ്ഞു.

വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം വീടുവിട്ടു നിന്ന ദിവസമായിരുന്നു ഹമീദിനെ സംബന്ധിച്ച്. ഉള്ളിൽ ചെറിയ ഭയം തോന്നിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു ഹമീദിന്. സൈനബയും ഭയന്നുപോയിരുന്നു. ഹമീദ് പുറമേ സന്തോഷവാനായിരുന്നുവെങ്കിലും ഉള്ളിൽ ചെറിയ ടെൻഷനുണ്ടായിരുന്നു. രാവിലെ ബ്രേക്ഫാസ്റ്റ് കാന്റീനിൽ നിന്നും വാങ്ങി. ആവശ്യമുള്ള മരുന്നുകൾ ഹോസ്പിറ്റലിലെ ഫാർമസിയിൽ നിന്നും വാങ്ങിയിരുന്നു. പത്തു മണിയോടെ വിഷ്ണു എത്തി. സിസ്റ്റർ വന്നു ഫസലിനോട് ഡോക്ടർ വിളിക്കുന്നെന്നു പറഞ്ഞു. ഫസൽ നേരേ ഡോക്ടറുടെ റൂമിലേയ്ക്ക് നടന്നു. വാതിൽ തട്ടി അകത്തേയ്ക്ക് പ്രവേശിച്ചു.

“ങ്ഹാ.. ഫസൽ ഇരിക്കൂ...“

ഫസൽ ഇരുന്നു.

“എന്നാ ക്ലാസ്സ് തുടങ്ങുന്നത്.“

“അടുത്ത മാസം...“

“എന്തായാലും വേണ്ട തയ്യാറെടുപ്പുകൾ നടത്തുക.“ അവർ കുറച്ചുനേരം കോളേജിനെക്കുറിച്ചും മറ്റും സംസാരിച്ചിരുന്നു.

“ഫസലേ.. ഉപ്പയ്ക്ക് ഇപ്പോൾ പ്രശ്നങ്ങളൊന്നുമില്ല... പക്ഷേ വളരെയധികം ശ്രദ്ധിക്കണം. പ്രായത്തിന്റേതായ ചില പ്രശ്നങ്ങളുണ്ട്. ഒരാളുടെ ശ്രദ്ധ എപ്പോഴുമുണ്ടാവണം... വീട്ടിൽ പ്രത്യേകം അക്കാര്യം അറിയിക്കണം. ചെക്കപ്പ് മുടങ്ങാതെ നടത്തണം. അവയവങ്ങളുടെ പ്രവർത്തനങ്ങളുടെ കാര്യക്ഷമത കുറഞ്ഞുവരുന്നു. മരുന്നുകൾ കൊണ്ട് അവയെ അതിജീവിക്കാൻപരിമിതികളുമുണ്ട്. അതിനാൽ നാം വളരെ ശ്രദ്ധിക്കുക. ഫസൽ പോയിക്കഴിഞ്ഞാലും വളരെ ശ്രദ്ധയുണ്ടാവണം. വീട്ടിലിപ്പോൾ ആരൊക്കെയുണ്ട്.“

“ഉമ്മയും രണ്ടു മാമിമാരുമുണ്ട്.“

“ങ്ഹാ.. എന്തായാലും എല്ലാരുടേയും ശ്രദ്ധ അദ്ദേഹത്തിലുണ്ടായിരിക്കണം.“ ഡോക്ടർ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റു... ഫസലും.. വാ ഫസലേ... നമുക്കു റൂമിലേയ്ക്കു പോകാം..“ അവർ രണ്ടാളും ഹമീദിക്കാന്റെ റൂമിലേയ്ക്ക് പോയി...

അവിടെ യാത്ര തിരിക്കാനുള്ള എല്ലാ തയ്യാറെടുപ്പുകളും നടത്തിയിരിക്കുകയായിരുന്നു. ബാഗ് വിഷ്ണു നേരത്തേതന്നെ വണ്ടിയിൽ കൊണ്ടുവച്ചു. വീൽച്ചെയർ എത്തിയിരുന്നു.

“ഹമീദ്ക്കാ.. കൊച്ചുമോനേട് എല്ലാം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. വളരെ സൂക്ഷിക്കണം... മരുന്നുകൾ മുടക്കാൻ പാടില്ല. രണ്ടാഴ്ചകഴിഞ്ഞ് വീണ്ടും ചെക്കപ്പിന് വരണം.“

“അൽഹംദുലില്ലാഹ്... എല്ലാം പടച്ചോൻെറ നിശ്ചയം...“ അദ്ദേഹം സാവധാനം വീൽച്ചെയറിലേയ്ക്ക് ഇരുന്നു. അവർ സഹായിച്ചു. ഡോക്ടറോട് യാത്രപറഞ്ഞ് പിരിഞ്ഞു... വലിയ ബുദ്ധിമുട്ടുകളില്ലാതെ തന്നെ ഹമീദ് വാഹനത്തിൽ കയറി... വിഷ്ണു വണ്ടിയെടുത്തു.

പോകുന്ന വഴിക്ക് സിറ്റിയിൽ നിന്നും പച്ചക്കറികളും ഫ്രൂട്സും വാങ്ങാൻ സഫിയ പറഞ്ഞയച്ചിരുന്നു. വിഷ്ണുവും ഫസലും അതു വാങ്ങുന്നതിനായി വാഹനം നിർത്തി പോയി.

“നീ പേടിച്ചുപോയോ...“ ഹമീദ് സൈനബയോട് ചോദിച്ചു.

“പടച്ചോൻ കാക്കും എന്നുറപ്പായിരുന്നു.“ അദ്ദേഹം അൽപനേരം നിശ്ശബ്ദനായിരുന്നു.

“എല്ലാറ്റിനും ഒരവസാനം ഉണ്ടല്ലോ... എന്റെ ജീവിതത്തിൽ നീ എത്തിയതിനുശേഷം സന്തോഷം എന്തെന്ന് നീ അറിഞ്ഞത് നമ്മുടെ മക്കൾ ഒന്നു രക്ഷപ്പെട്ടതിനു ശേഷംമാണെന്നെനിക്കറിയാം...“

“അതെന്താ അങ്ങനെപറഞ്ഞേ... ഞാൻ സന്തോഷവതിയായിരുന്നല്ലോ... ഒരു ഭാര്യയ്ക്കു വേണ്ട സംരക്ഷണവും കരുതലും അങ്ങു തന്നിട്ടുണ്ട്.“

“അതല്ല..“

“ഇക്കാ.. വെറുതെ അതുമിതുമോർത്ത് ടെൻഷനടിക്കാതിരിക്ക്. ഡോക്ടർ പ്രത്യേകം പറഞ്ഞതല്ലേ...“

“ഹമീദ് നിശബ്ദനായി... ഇനി ഓരോന്നുപറഞ്ഞ് അവളെ വേദനിപ്പിക്കേണ്ട.. നിഴലായി എന്നും കൂടെയുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു വിഷമവും സങ്കടവും, പരിഭവവും തന്നോട് കാണിച്ചിട്ടില്ല. തന്റെ കാലം കഴിഞ്ഞാൽ അവളുടെ അവസ്ഥ എന്തായിരിക്കും എന്നോർത്തുള്ള വിഷമം അദ്ദേഹത്തിനുണ്ട്.

അവർ സാധനങ്ങളും വാങ്ങി എത്തി. വണ്ടിയുടെ പിറകിൽ വച്ചു. വാഹനം വീണ്ടും യാത്ര തുടർന്നു. ഏകദേശം 12 മണിയോടെ അവർ വീട്ടിലെത്തി. സഫിയയും മറ്റും വീടിനു പുറത്തു കാത്തു നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വാഹനം നേരേ അകത്തേയ്ക്ക്. സഫിയയും ഫസലും ചേർന്ന് ഹമീദിനെ വാഹനത്തിൽ നിന്നും പുറത്തിറക്കി.. ഇപ്പോഴത്തെ തന്റെ സന്തത സഹചാരിയായ വടിയുടെയും സഫിയയുടെയും സഹായത്തിൽ ഹമീദ് വീട്ടിലേയ്ക്കുള്ള പടവുകൾ കയറി...

“ഞാൻ കുറച്ചുനേരം ഇവിടിരിക്കട്ടെ. നല്ല തണുത്ത കാറ്റുണ്ട്.“

ഹമീദ് തന്റെ ഇഷ്ട ഇരിപ്പിടത്തിൽ ഇരുന്നു. പുറമേ ചൂടു കുടുതലാണെങ്കിലും ഇവിടിരുന്നാൽ നല്ല തണുത്ത കാറ്റാണ്. സഫിയ അകത്തുപോയി വാപ്പയ്ക്ക് കുടിക്കാൻ വെള്ളവുമായെത്തി... അദ്ദേഹം വെള്ളം വാങ്ങിക്കുടിച്ചു.

“എങ്ങനുണ്ട് വാപ്പാ...“

“എനിക്ക് കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല. ഡോക്ടറുടെ നിർബന്ധം കൊണ്ടു ഒരു ദിവസം കിടന്നതല്ലേ...  ഞാൻ പൂർണ്ണ ആരോഗ്യവാനാ...“

നാദിറയുടെ മകൾ ഓടി അദ്ദേഹത്തിന്റെ അടുത്തെത്തി. ഹമീദ് അവളുമായി കുശലം പറഞ്ഞു... അദ്ദേഹത്തിന്റെ സന്തോഷം ഇപ്പോൾ വീട്ടിലെ രണ്ടു കുരുന്നുകളാണ്. നാദിറയുടെയും അഫ്സയുടെയും  രണ്ടു മക്കൾ. സമയം പോകുന്നതറിയില്ല. അവരുടെ കുസൃതികളും മറ്റും കണ്ടിരിക്കാൻ നല്ല രസമാണ്. കുറച്ചു നേരം കഴിഞ്ഞ് ഹമീദ് റൂമിൽ കയറി ഡ്രസ് മാറി... ഫസൽ തന്റെ റൂമിലേയ്ക്ക് പോയി...

റഷീദും അൻവറും വിളിച്ചു. ഫസൽ വിശദമായി കാര്യങ്ങൾ അവരെ ധരിപ്പിച്ചു. രണ്ടാഴ്ച കഴിഞ്ഞ് കൃത്യമായി ചെക്കപ്പിന് പോകണമെന്നും റഷീദ് പറഞ്ഞു. വാപ്പയുടെ ആരോഗ്യകാര്യത്തിൽ അവർ രണ്ടാളും അൽപം ടെൻഷനിലായിരുന്നു. എന്തായാലും വാപ്പയുടെ ആരോഗ്യസ്ഥിതി മോശമായി വരുന്നുവെന്നുള്ള കാര്യം രണ്ടാൾക്കുമറിയാം... പടച്ചോന്റെ സഹായത്താൽ വലിയ പ്രശ്നങ്ങളില്ലാതെ പോകുന്നു.

അപ്രതീക്ഷിതമായി വീടിന്റെ ഗേറ്റിൽ ഒരു വാഹനം വന്നു നിന്നു. ഫസൽ പുറത്തേയ്ക്കിറങ്ങി. ഡോക്ടർ ഗോപി... പിറകിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ അച്ഛനും അമ്മയും... അവൻ സന്തോഷത്തോടെ ഗേറ്റു തുറന്നു. അവർ വാഹനം അകത്തേയ്ക്ക് കടത്തി. ഗോപി ആദ്യം വണ്ടിയിൽ നിന്നുമിറങ്ങി.. പിറകേ ദാസനും ഭാര്യയും ഹമീദിന്റെ കളി കൂട്ടുകാരൻ

ഹമീദും സന്തോഷത്തോടെ അവരെ സ്വീകരിക്കാൻ പുറത്തേയ്ക്കിറങ്ങി.

“ദാസാ എത്ര നാളായി കണ്ടിട്ട്. അവർ രണ്ടാളും പരസ്പരം ആശ്ലേഷിച്ചു.“

“എന്തായി ഫസലേ കാര്യങ്ങൾ.. പുസ്തകങ്ങളൊക്കെ കിട്ടിയില്ലേ..“

“കിട്ടി അങ്കിൾ.. അടുത്തമാസം ക്ലാസ്സ് തുടങ്ങും.. ഒരു ദിവസം മുന്നേ എത്തിയേക്കണം.. ഞാനവിടെയുണ്ടാവും വീടറിയാമല്ലോ..“

“അറിയാം.“

അവർ അകത്തേയ്ക്ക് കയറി...

സഫിയയുടെ മനസ്സിലൂടെ മിന്നൽപിണറുകൾ പാഞ്ഞു... ഒരു നിമിഷം അവൾ മറ്റൊരു ലോകത്തേയ്ക്ക് പോയി.. പെട്ടെന്നുതന്നെ ചിന്തകൾ കടിഞ്ഞാണിട്ട് ഇപ്പോഴത്തെ സഫിയയായി മാറി.... അവർക്ക് എല്ലാവർക്കും വെള്ളം കൊടുത്തു.

“നിങ്ങൾ എവിടുന്നു വരുന്നു.

“ഹമീദേ ഞങ്ങൾ രണ്ടാഴ്ചയായി ഇവനോടൊപ്പമായിരുന്നു... പറ്റുന്നില്ല..നാടു വിട്ടു നിന്നിട്ട് ഉറക്കവും വരുന്നില്ല.. വലിയ അസ്വസ്ത്ഥത.. അങ്ങനെ തിരികെപ്പോകാമെന്നു കരുതി.. കുറച്ചു നാളായി എനിക്ക് നിന്നെ കാണണമെന്നുള്ള വലിയ ആഗ്രഹം.. ഞാൻ ഇവനോട് പറഞ്ഞപ്പോൾ പോകുന്നത് ഇതുവഴിയാക്കാമെന്നു പറഞ്ഞത്...“

അവർ പഴയ ഹമീദും ദാസനുമായി മാറി...

ഗോപിയോട് ഹമീദ് ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോയ കാര്യവും മരുന്നുകളുടെ കുറിപ്പടികളും നൽകി.. അദ്ദേഹം വിശദമായി ചോദിച്ചു മനസ്സിലാക്കി... മറ്റേ ഡോക്ടർ പറഞ്ഞതുതന്നെ ഗോപിയും പറഞ്ഞു. ആരോഗ്യം മോശമായി വരുന്നു വളരെ ശ്രദ്ധിക്കണം...

“ഭാര്യയും മോളും സുഖമായിരിക്കുന്നോ... അവർ വന്നില്ലേ..“ സഫിയ ചോദിച്ചു.

“ഇല്ല.. മോൾക്ക് പരീക്ഷയാണ്.. അതിനാൽ രണ്ടാളേയും യാത്രയിൽ നിന്നും ഒഴിവാക്കി...“

ഇവരുടെ കഥകളൊന്നും നാദിറയ്ക്കോ... അഫ്സയ്ക്കോ അറിയില്ല.. അയൽക്കാരായിരുന്നുവെന്നുള്ള കാര്യം മാത്രമേ അവർക്കറിയാവു... സഫിയയുടെ മനസ്സ് ഇപ്പോഴും അദ്ദേഹത്തെ കാണുമ്പോൾ പിടയ്ക്കാറുണ്ട്. ഇനി അതിനെക്കുറിച്ച് ഓർത്തിട്ട് കാര്യമില്ലല്ലോ...

സഫിയയും മറ്റുള്ളവരും അടുക്കളയിൽ അവർക്ക് ഭക്ഷണം തയ്യാറാക്കുന്ന തിരക്കിലായിരുന്നു. ഹമീദും ദാസനും പഴയകാര്യങ്ങൾ സംസാരിച്ച് ചിരിക്കുകയായിരുന്നു. കുറേ നാളുകൾക്കുശേഷം കണ്ടുമുട്ടിയതല്ലേ.. ഒരുപാട് കാര്യങ്ങൾ അവർക്ക് പരസ്പരം സംസാരിക്കാനുണ്ടായിരുന്നു. ദാസനും  ഭാര്യയ്ക്കും ശാരീരിക അവശതകളുണ്ട്... പ്രായം കൂടിവരികയല്ലേ എന്നാശ്വാസം...

അവർ എല്ലാവരും ഭക്ഷണം കഴിച്ചു. നാലു മണിവരെ എല്ലാവരും സംസാരിച്ചും പറഞ്ഞുമിരുന്നു. എന്തായാലും വീട്ടിലെത്തുമ്പോൾ വളരെ ഇരുട്ടുമെന്നറിയാം.. ഇവിടെ കയറാതെ പോയാൽ വലിയ നഷ്ടമാകുമായിരുന്നെന്ന് ദാസൻ പറഞ്ഞു..

സന്തോഷത്തോടെ അവർ യാത്രപറഞ്ഞ് പിരിഞ്ഞു... ആ വാഹനം വീടുമുറ്റത്തുനിന്നും കടന്നുപോയി.. ഫസൽ ഗേറ്റ് കുറ്റിയിട്ട് തിരികെയെത്തി... ഹമീദിന് വളരെ സന്തോഷമായിരുന്നു. അനേകനാളിനുശേഷം അവനെ കണ്ടതല്ലേ... കുറേനേരം സംസാരിച്ചും പറഞ്ഞുമിരുന്നു. ആ ഒരു സന്തോഷം..

ഫസൽ വൈകുന്നേരം വായിച്ചു തീർന്ന പുസ്തകവുമെടുത്ത് ലൈബ്രറിയിലേയ്ക്കു പോയി.

“ഫസലേ നേരത്തേ വരണേ..“ സഫിയയാണത് പറഞ്ഞത്..

റഷീദ് ബിസ്സിനസ്സിന്റെ തിരക്കിൽത്തെന്നെയായിരുന്നു. റിയാദിലെ പുതിയ ബ്രാഞ്ച് തുടങ്ങാനുള്ള സംവിധാനങ്ങൾ തുടങ്ങിയിരുന്നു. അതിനാവശ്യമുള്ള സ്റ്റാഫുകളെ എടുക്കണം. അഭിമന്യുവും റഷീദും പറ്റിയ ലൊക്കെഷൻ കണ്ടെത്തിയിരുന്നു. ഒരു സൂപ്പർമാർക്കറ്റാണ്... വിദേശികളും സ്വദേശികളും ധാരാളമായി എത്തുന്ന സ്ഥലം... നല്ല വലിപ്പമുള്ള സ്ഥലമാണ് അവർക്ക് കിട്ടിയത്.. കോൺട്രാക്ട് സൈൻ ചെയ്ത്. ഇന്റീരിയൽ ചെയ്യാനുള്ള സംവിധാനങ്ങൾ തുടങ്ങിയിരുന്നു.

വളരെ മോഡേൺ രീതിയിലാണ് അവരവിടെ പ്ലാൻ ചെയ്തിരിക്കുന്നത്. അടുത്ത മാസം ഉദ്ഘാടനം ചെയ്യണമെന്നാണ് ലക്ഷ്യം...

അതിനിടയ്ക്കുതന്നെയാണ് ദുബായിലെ ബ്രാഞ്ചും തുറക്കേണ്ടത്.. അതിന്റെ പണിയും ദ്രുതഗതിയിൽ നടക്കുന്നു. അതുടനേ തീരും.. അടുത്ത ആഴ്ച അവിടേയ്ക്കു പോകണം... അവിടുത്തെ കാര്യത്തിൽ യാതൊരു ടെൻഷനുമില്ല അൻവർ വേണ്ടതെല്ലാം ചെയ്യുന്നുണ്ട്.

ഫസൽ ലൈബ്രറിയിലേയ്ക്ക് പോകുന്നു വഴി അവളുടെ വീടിനടുത്തെത്തിയപ്പോൾ ഗേറ്റിലേയ്ക്ക് നോക്കി.. തന്നെ പ്രതീക്ഷിച്ചതുമാതിരി അവൾ പുറത്തു നിൽക്കുന്നു. ഓടി ഗേറ്റിനടുത്തെത്തി...

“എന്താ ഇന്നലെ കാണാതിരുന്നത്...“

“അത് ഉപ്പയ്ക്ക് സുഖമില്ലായിരുന്നു. ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോയി..“

“ഇപ്പോൾ എങ്ങനുണ്ട്.“

“കുഴപ്പമില്ല...“

“ഉമ്മയുണ്ടോ..“

“ഉണ്ട് അകത്താ..“

അൽപനേരം അവർ അവിടെനിന്നു സംസാരിച്ചു... അകത്തു നിന്നും ഉമ്മയുടെ വിളികേട്ടപ്പോൾ അവൾ യാത്ര പറഞ്ഞു പിരിഞ്ഞു...

ഫസൽ മുന്നോട്ടു നടന്നു... ലൈബ്രറിയിലെത്തി. ആനുകാലികങ്ങളിലൂടെ ഒന്നു കണ്ണോടിച്ചു. പുസ്തകം തിരികെ നിൽകി... പുതിയ രണ്ടു പുസ്തകങ്ങൾ എടുത്തു..

“എന്നാ ഫസലേ ക്ലാസ്സ് തുടങ്ങുന്നേ..“ ലൈബ്രേറിയനായ അങ്കിളായിരുന്നു ചോദിച്ചത്.

“അടുത്തമാസം.“

“ക്ലാസ്സ് തുടങ്ങിയാൽ പിന്നെ ഇങ്ങോട്ടുള്ള വരവൊക്കെ കുറയുമല്ലേ..“

“കഴിയുമ്പോഴൊക്കെ വരണമെന്നാണാഗ്രഹം..“

“നന്നായി പഠിക്കണം... ഈ നാട്ടിലെ ആദ്യത്തെ ഡോക്ടറായിരിക്കും..“

“അവൻ തലകുലുക്കി..“

പുസ്തകവുമായി നേരേ വീട്ടിലേയ്ക്ക് തിരിച്ചു. പോകുന്നവഴിക്ക് വീണ്ടും ആ വീടിനു മുന്നിലെത്തിയപ്പോൾ ഗേറ്റിനകത്തുകൂടി അകത്തേയ്ക്കു നോക്കി.. ആരുമില്ല. ഗേറ്റ് അടച്ചിരിക്കുന്നു. അവൻ വീട്ടിലേയ്ക്കു നടന്നു.

വീട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ ഐഷുവന്റെ കാൾ എത്തിയിരുന്നു.

“ഫസലേ.. നാളെ ഞങ്ങൾ നാട്ടിലേയ്ക്കു വരികയാണ്..“ എയർപോർട്ടിൽ നിന്നും നേരേ അങ്കിളിന്റെ വീട്ടിൽ പോകണം അങ്കിളിന്റെ മോളുടെ നിശ്ചയമാണ്. അതു കഴിഞ്ഞ് രാത്രിയിലേ ഞങ്ങൾ വീടിലെത്തുകയുള്ളൂ.. നീ നാളെ വീട്ടിലേയ്ക്ക് വരുമോ..“

“വരാം...“

“പിന്നെ നമുക്കുൊന്ന് കോച്ചിംഗ് സെന്ററിൽ പോകണം. അവിടുന്നു വിളിച്ചിരുന്നു. താനൊഴിച്ച് എല്ലാവരും അവിടെത്തിയിരുന്നെന്നു പറഞ്ഞു. എന്റെ അസൊകര്യം ഞാൻ അവരോട് പറഞ്ഞിരുന്നു. അതു മാത്രമല്ല എന്റെ അങ്കിളിന്റെ മകളെ അവിടെ ചേർക്കണം. അതുകൂടി സംസാരിക്കാം. വാപ്പ വിളിച്ചു കാര്യങ്ങളൊക്കെ സംസാരിച്ചിരുന്നു. അതുകൊണ്ടു കുഴപ്പമില്ല..

“വാപ്പ വരുന്നില്ലേ..“

“ഇല്ലില്ല... ഞാനും ഉമ്മയും മാത്രം... പിന്നെ ഇത്തവണ ഞാനും ഉമ്മയും നിന്റെ വീട്ടിലേയ്ക്കു വരുന്നുണ്ട്... ന്റ ഭാവി അമ്മായി അമ്മയെ ഒന്നു കാണണം.. നീന്റെ വീടും ചുറ്റുപാടുകളുമൊന്നു കണ്ടിരിക്കാം...“

“വരുന്നതൊക്കെ കൊള്ളാം ഇവിടെ നിന്നുകളയുമെന്നു പറയരുത്..“

“അതേ ഞാൻ വന്നുകയറേണ്ട വീടല്ലേ അത്..“

“അത് അന്ന്..“

അവർ വളരെനേരം സംസാരിച്ചിരുന്നു. കുറച്ചു നാളുകളായിരിക്കുന്നു അവളെ കണ്ടിട്ട്... എന്തായാലും നാളെക്കഴിഞ്ഞ് കാണാമല്ലോ... അവന്റെ മനസ്സിന്റെ പൂന്തോട്ടത്തിൽ പ്രണയത്തിന്റെ പൂക്കളിട്ടു അവിടെ വണ്ടുകൾതേൻകുടിക്കാൻ മൂളി നടന്നു... പഴയ ഒരുപാട്ടിന്റെ ഈരടികൾ അയലത്തുള്ള റേഡിയോയിൽ നിന്നും ഒഴുകിയെത്തി....

 സ്വപ്നങ്ങള്‍... സ്വപ്നങ്ങളേ
നിങ്ങള്‍ സ്വര്‍ഗ്ഗകുമാരികളല്ലോ
നിങ്ങളീ ഭൂമിയില്‍ ഇല്ലായിരുന്നെങ്കില്‍
നിശ്ചലം ശൂന്യമീ ലോകം......




സസ്നേഹം ഷംസുദ്ധീൻ തോപ്പിൽ 21 03 2021

തുടർന്ന് വായിക്കുക അടുത്ത ഞായറാഴ്ച്ച 28 03 2021


13.3.21

നിഴൽവീണവഴികൾ ഭാഗം 117

 

ഭാര്യയല്ല കുറ്റക്കാരിയെങ്കിലും പണം കൂടുതൽ ഉണ്ടാകുന്നതു കാണുമ്പോൾ വീണ്ടും പഴയതുപോലെ ആയാലോ എന്നുള്ള പേടി. അടുത്ത കാലത്ത് അവളുടെ വാപ്പയ്ക്ക് സ്റ്റോണിന്റെ സർജറിയുണ്ടായിരുന്നു. അതിനുള്ള പണമൊക്കെ അയച്ചുകൊടുത്തതും അൻവർതന്നെ. അവരും സാമ്പത്തികമായി ഇപ്പോൾ കുറച്ചു ബുദ്ധിമുട്ടിലാണ്. നോക്കിയും കണ്ടുമൊക്കെ ജീവിച്ചില്ലേൽ ഇതുപോലെയാകും.

ഫസൽ അത്താഴം കഴിഞ്ഞ് റൂമിലേയ്ക്ക് പോയി. പുസ്തകം മറിച്ചു നോക്കി. വായന തുടങ്ങി.. സിരകളിൽ വികാരമുണ്ടാക്കുന്ന രീതിയിലുള്ള രചനാരീതിയായിരുന്നു. രാത്രി ഒരുമണിവരെ ഇരുന്നു വായിച്ചു. നല്ല ഉറക്കം വന്നപ്പോൾ ഉറങ്ങി.. രാവിലെ കുറച്ചു ലേറ്റായാണ് ഉണർന്നത്. പ്രത്യേകിച്ച് ഒന്നും ചെയ്യാനില്ല. കാപ്പികുടി കഴിഞ്ഞ് റൂമിലേയ്ക്കു പോയി... ചില പുസ്തകങ്ങൾ റഫർ ചെയ്തു. ക്ലാസ്സ് ഉടൻ തുടങ്ങും. അതിനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പുകളും നടത്തുന്നുണ്ട്.

റഷീദും അഭിമന്യുവും തങ്ങളുടെ തിരക്കുകളിലേയ്ക്കു കടന്നിരുന്നു. സ്റ്റീഫന്റെ മരുമകനും ജോയിൻ ചെയ്തു. ഇപ്പോൾ എല്ലാം സിസ്റ്റമാറ്റിക്കായിരിക്കുന്നു. ഓർഡർ സ്വീകരിക്കുന്നതിനായി ഒരാളെ പ്രത്യേകം നേരത്തേ നിയമിച്ചിരുന്നു. അതു കൂടാതെ ഒരാളെക്കൂടെ എടുത്തു. ഹോം ഡെലിവറി കുറച്ചു കൂടുതൽ വരുന്നുണ്ട്.

ബേക്കറിയുടെ വരുമാനം ദിനം പ്രതി വർദ്ധിച്ചുവരുന്നു. എല്ലാം അവരുടെ കഠിനാധ്വാനത്തിന്റെ ഫലം എന്നു മാത്രമേ പറയാനാവൂ. അൻവർ ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് വിളിക്കാറുണ്ട്. കാര്യങ്ങൾ അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും ഡിസ്കസ് ചെയ്തു മാത്രമാണ് മുന്നോട്ടു പോകുന്നത്. പുതിയ ബ്രാഞ്ച് അവിടെ ആരംഭിക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ ദ്രുദഗതിയിൽ മുന്നോട്ടു പോകുന്നു. അടുത്ത മാസം ആദ്യം തുടങ്ങാനാണ് പ്ലാൻ. റഷീദും അഭിമന്യുവും അടുത്ത ആഴ്ച അവിടേയ്ക്ക് പോകും.. വേണ്ട കാര്യങ്ങളൊക്കെ ചെയ്തതിനു ശേഷം തിരികെവരും.. ഒരാഴ്ചത്തെ പരിപാടി. പിന്നീട് ഉദ്ഘാടനത്തിന് പോയാൽ മതിയല്ലോ.അവിടുത്തെ ചുമതലയും അൻവറിനു തന്നെ... നാട്ടിൽ നിന്നും ഒരു പയ്യനെ കൊണ്ടുവന്നിട്ടുണ്ട്. ഇവിടെ നിന്നും പണിയൊക്കെ പഠിക്കുകയാണ് അതിനുശേഷം അവനെ അവിടുത്തെ ചുമതല ഏൽപ്പിക്കും. റഷീദിനെ സംബന്ധിച്ച അന്യനായൊരു വ്യക്തിയല്ല. റഷീദിന്റെ ഭാര്യ വളർന്നത് ഒരു അനാഥാലയത്തിലായിരുന്നല്ലോ. അവിടെത്തെന്നെ ആൺകുട്ടികൾക്കുള്ള വിഭാഗത്തിലെ ഒരു പയ്യൻ... ഇന്നിപ്പോൾ അവന് 21 വയസ്സുണ്ട്. മാനേജരാണ് തന്നോട് വിവരം ചോദിച്ചത്. കാര്യങ്ങൾ മനസ്സിലായപ്പോൾ ആള് മിടുക്കനാണെന്ന് മനസ്സിലായി. എന്നാൽ പാസ്പോർട്ടെടുകകാൻ പറഞ്ഞു... പൂർണ്ണമായും അനാഥനെന്നു പറഞ്ഞുകൂടാ. അച്ഛൻ ചെറുപ്പത്തിലേ ഉപേക്ഷിച്ചു പോയതാണ്. വളർത്താൻ മാർഗ്ഗമില്ലാതെവന്നപ്പോൾ അമ്മതന്നെയാണ് അവനെ ഇവിടെ എത്തിച്ചത്. എത്തീംഘാനയിൽ പഠിപ്പിച്ചു. നന്നായി പഠിക്കുമായിരുന്നതിനാൽ വേണ്ട സഹാങ്ങളൊക്കെ ചെയ്തു. ഇപ്പോഴത്തെ കാലത്ത് നാട്ടിൽ ഒരു ജോലി ലഭിക്കുകയെന്നു പറഞ്ഞാൽ വലിയ പാടാണ്. അവനൊരു ജോലി ലഭിച്ചാൽ ഭാവി ജീവിതം സുഗമമായിരിക്കും എന്നു കരുതിയാണ് മാനേജർ തന്നോട് ഇക്കാര്യം പറഞ്ഞത്. അതു കേട്ടപ്പോൾ നല്ലൊരു പ്രവർത്തിയായിരിക്കുമെന്നു റഷീദിനും തോന്നി. അൻവറും അഭിമന്യുവുമായി സംസാരിച്ചപ്പോൾ അവരും ഓക്കൊ... പിന്നെ ഒട്ടും താമസിച്ചില്ല.. പാസ്പോർട്ടും വിസയും എല്ലാം  റഡി.. അൻവറിന്റെ കീഴിൽ ട്രെയിനിംഗ്. മിടുക്കൻ. നന്നായി ഇംഗ്ലീഷും ഹിന്ദിയും സംസാരിക്കുന്നു. പറഞ്ഞുകൊടുക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ വളരെ വേഗം പഠിക്കുന്നു.

അൻവറിന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ അവനെക്കൊണ്ട് ഒരു ബ്രാഞ്ച് കൈകാര്യം ചെയ്യാനാവുമെന്നുള്ളത് ഉറപ്പാണ്. പുതിയ ബ്രാഞ്ചിന്റെ ഉദ്ഘാടനം മുതൽ അവന് അവിടെയാകും ചുമതല. എം.ബി.എ. കഴിഞ്ഞു. കംപ്യൂട്ടറും നന്നായറിയാം.. നല്ല ദീർഘവീക്ഷണമുണ്ടവന്. പുതിയ ബ്രാഞ്ചിന്റെ ഇന്റീരിയർ ചെയ്യാൻ അവന്റെ സഹായവുമുണ്ടായിരുന്നു.

വിഷ്ണുവിനോട് പറഞ്ഞത് പ്രകാരം രാവിലെ തന്നെ വീട്ടിലെത്തി. ഹമീദിയ്ക്കയ്ക്ക് ഇന്നു ചെക്കപ്പിനുപോകാനുള്ള ദിവസമാണ്. ഹമീദും സൈനബയും ഫസലും സഫിയയുമാണ് കൂടെപ്പോകുന്നത്. റഷീദ് പ്രത്യേകം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് ചെക്കപ്പ് മുടക്കാൻ പാടില്ലാന്ന്. അതുകൊണ്ട് കൃത്യമായി പോയേപറ്റൂ. പ്രത്യേകിച്ച് ഡോക്ടറും വളരെ സ്ട്രിക്ടാണ്. രാവിലെ 7 മണിക്ക് തന്നെ അവർ ഹോസ്പിറ്റലിലേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു. ഒരു മണിക്കുറിനകം അവരവിടെ എത്തി. ബ്ലഡും യൂറിനും കൊടുത്തു. അതിനു ശേഷം കാന്റീനിൽ നിന്നും ആഹാരം കഴിച്ചു. ഒരു മണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞ് വീണ്ടും ബ്ലഡ് കൊടുത്തു.. അപ്പോഴേയ്ക്കും ഡോക്ടർ ഒ.പിയിലെത്തിയിരുന്നു.

“എങ്ങനുണ്ട് ഹമീദിക്കാ.. സുഖമാണോ.“

“സുഖമാണ് ഡോക്ടർ...“

“മോനെന്തു പറയുന്നു.“

“രാവിലെ വിളിച്ചിരുന്നു. സുഖമായിരിക്കുന്നു ഡോക്ടറോട് അന്വേഷണം പറയാൻ പറഞ്ഞു.“

ഡോക്ടറുടെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം പ്രഷർ നോക്കി. പ്രഷർ കൂടുതൽ കാണിക്കുന്നു. അപ്പോഴേയ്ക്കും ടെസ്റ്റ് റിസൾട്ടുകളുമെത്തി. ഷുഗർ കൂടിത്തന്നെ നിൽക്കുന്നു. ഗുളികയിൽ നിൽക്കില്ലെന്നു തോന്നുന്നു. അങ്ങനെയെങ്കിൽ ഇൻസുലിൽ സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്യേണ്ടിവരും. എന്തായാലും നോക്കാം.

“ഫസലേ... ഉപ്പാക്ക് പ്രഷറും ഷുഗറും കുറച്ച് കൂടുതലാണ്. പൾസ് കുറച്ചു കൂടുതൽ കാണിക്കുന്നു. നമുക്ക് ഒരു ഇ.സി. ജി. എടുക്കണം. കൂടാതെ ചില പരിശോധനകളും.. രണ്ടു ദിവസം സ്റ്റേ ചെയ്യുന്നതിൽ ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടോ..“

“അത് ഡോക്ടർ.. പോയി വന്നാൽ പോരേ...“

“അതുപോരാ... ഇവിടെ കിടന്ന് നമുക്ക് അസുഖം കുറയ്ക്കാം. അതിനു ശേഷം വീട്ടിൽ പോകാം..“

“അത്...“

“ഹമീദിക്കാ ഇനി കൂടുതലൊന്നും ചിന്തിക്കേണ്ട... നമ്മുടെ അസുഖം ഭേദമാക്കാനല്ലേ...“

മനസ്സില്ലാ മനസ്സോടെ സമ്മതിച്ചു. ഡോക്ടർ ഉടൻ തന്നെ ചില ടെസ്റ്റുകൾക്ക് എഴുതിയിട്ടു. പ്രഷർ കുറക്കുന്നതിനായി ഒരു ഇഞ്ചക്ഷൻ നൽകി. ഇ.സി.ജി.യിൽ കുറച്ച് വേരിയേഷനുണ്ട്. അത് പ്രായത്തിന്റെതാണ്.. പ്രശ്നമുള്ള കാര്യമല്ല... ഒരു വി.ഐ.പി. റൂം തന്നെയാണ് ഹമീദിന് നൽകിയത്. ഹമീദും സൈനബയും ഫസലും ഹോസ്പിറ്റലിൽ നിൽക്കാമെന്നു തീരുമാനിച്ചു. അപ്രതീക്ഷിത വരവായതുകൊണ്ട് ഒന്നും കരുതിയില്ല ഫസൽ സഫിയയോടൊപ്പം തിരികെപ്പോയി ഡ്രസുമെടുത്തു വരാമെന്നു കരുതി യാത്ര തിരിച്ചു.

വീട്ടിലെത്തിയപ്പോഴേയ്ക്കും റഷീദിന്റെ ഫോണെത്തിയിരുന്നു ഫസൽ കാര്യങ്ങളെല്ലാം വിശദമായി പറഞ്ഞു... വേണ്ട എല്ലാ ട്രീറ്റുമെന്റും കൊടുക്കാൻ ഡോക്ടറോടു പറയണമെന്നും താൻ ഹോസ്പിറ്റലിലേയ്ക്ക് വിളിച്ച് ഡോക്ടറോട് സംസാരിക്കാമെന്നു പറഞ്ഞു.

അവൻ ഡ്രസ്സുമെടുത്ത് ഹോസ്പിറ്റലിലേയ്ക്ക് വിഷ്ണുവുമായി യാത്ര തിരിച്ചു. അവിടെ ഹമീദിന് ചെറിയ ക്ഷീണമുണ്ടായിരുന്നതിനാൽ ഡ്രിപ് സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തിരുന്നു. പ്രത്യേകിച്ച് ആരോഗ്യ പ്രശ്നങ്ങളൊന്നുമില്ലെങ്കിൽ പല അവയവങ്ങളുടെയു പ്രവർത്തനക്ഷമത കുറവാണ്... പുറമേ നോക്കിയാൽ ആരോഗ്യവാനെന്നു തോന്നും... ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് പ്രഷറും ഷുഗറും നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ഫസൽ എത്തിയശേഷം അവർക്കുള്ള ആഹാരം ക്യാന്റീനിൽ നിന്നും ഓർഡർ ചെയ്തു. റഷീദ് ഡോക്ടറുമായി ഫോണിൽ സംസാരിച്ചു. പേടിക്കേണ്ടതില്ലെന്നും പ്രഷറും ഷുഗറും കൂടി നിൽക്കുന്നത് ഈ പ്രായത്തിൽ അത്ര നല്ലതല്ലെന്നും പറഞ്ഞു. വേണ്ട മുൻകരുതലെടുത്തെന്നും മരുന്നുകൾ നൽകിയെന്നും ഡോക്ടർ പറഞ്ഞു. വൈകുന്നേരംമായപ്പോഴേയ്ക്കും പ്രഷർ കൺട്രോളിലെത്തിയിരുന്നു. ഷുഗർ ഇൻസുലിൻ എടുത്തു കുറയ്ക്കുന്നതിനുള്ള നടപടികളും ആരംഭിച്ചു. ഒരുവിധം കൺട്രോളിലായിക്കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നീട് ഗുളിക മതിയാകും.. ഹമീദിന് ഉള്ളിൽ ഭയമുണ്ടെങ്കിലും അതൊന്നും പുറത്തു കാണിച്ചിരുന്നില്ല.. എന്നായാലും തനിക്കു പോകാനുള്ള സമയമായെന്നുള്ള തോന്നൽ കുറച്ചു നാളുകളായി അദ്ദേഹത്തെ അലട്ടാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു. തന്റെ പേരക്കുട്ടി ഒരു ഡോക്ടറായി ക്കാണാൻ ആഗ്രഹം.. അതു മാത്രമാണ് ഹമീദിന് അവസാനമായുള്ളത്... അതിനുള്ള ആയുസും ആരോഗ്യവും  പടച്ചോൻ നൽകുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കാം.

അടുത്ത ദിവസം രാവിലെതന്നെ സിസ്റ്റർമാർ ഡോറിൽ തട്ടി. ബ്ലഡ് എടുക്കാനായി വന്നതാണ്. രാവിലെ തന്നെപലതരത്തിലുള്ള പരിശോധനകൾ തുടങ്ങിയുരന്നു. ഇ.സി.ജി. എക്സ്റേ, തുടങ്ങി എല്ലാം. പത്തു മണിയോടെ ഡോക്ടറെത്തി. റിസൾട്ടു കണ്ടപ്പോൾ ഡോക്ടർക്കും സന്തോഷം..

“ഹമീദിക്കാ... പടച്ചോന്റെ സഹായത്താൽ എല്ലാം നോർമ്മലായിരിക്കുന്നു.. പിന്നെ... ഇനി.. പറയുന്നതുപോലൊക്കെ ചെയ്യണം... ഇന്നെന്തായാലും വിടുന്നില്ല. നാളെ രാവിലെ ഡിസ്ചാർജ്ജ് ചെയ്യാം... മരുന്നുകൾ സമയത്തുതന്നെ കഴിക്കണം മുടങ്ങാനേ പാടില്ല.. ആഹാരത്തിലുള്ള രീതിയിൽ മാറ്റംവരുത്തരുത്. പഞ്ചസാര പൂർണ്ണമായു ഒഴിവാക്കണം...“

“ചുരുക്കിപ്പറഞ്ഞാൽ എനിക്കൊന്നും കഴിക്കാനാവില്ലെന്നാണ് ഡോക്ടർ പറഞ്ഞുവരുന്നത്.“

“അങ്ങനെയല്ലിക്കാ.. ആഹാരം മരുന്നായി ഉപയോഗിക്കുക.. നമ്മുടെ ആരോഗ്യം നിലനിർത്തുന്നതിനായി... പ്രായത്തിന് ഇതൊന്നും താങ്ങാനുള്ളകരുത്തില്ല.. പ്രായമെന്നു പറയുന്ന വെറും കണക്കുകളല്ല.. പ്രകൃതി നമ്മുടെ ശരീരത്തിൽ വരുത്തുന്ന മാറ്റം...“

“ശരിയാ.. പഴയതുപോലെ ആരോഗ്യം ഇപ്പോഴില്ല.. ധൈര്യവും ചോർന്നുപോകുന്നു..“

“എല്ലാം ശരിയാകും ഇക്കാ....“

ഡോക്ടർ യാത്ര പറഞ്ഞു പിരിഞ്ഞു. അവിടെനിന്നും വീട്ടിലേയ്ക്ക് ഫോൺചെയ്ത് വിശേഷങ്ങളൊക്കെ പറഞ്ഞു. അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ മാത്രമേ ഡിസ്ചാർജ്ജ് ആകുള്ളൂ എന്നു പറഞ്ഞപ്പോൾ സഫിയയ്ക്കും ചെറിയ വിഷമം തോന്നി. വാപ്പ ഇന്നെത്തുമെന്നാണ് കരുതിയത്. ങഹാ.. എന്തായാലും അസുഖം ഭേദമാകുമല്ലോ..?




തുടർന്നു വായിക്കുക അടുത്ത ഞായറാഴ്ച്ച 21 03 2021


സസ്നേഹം ഷംസുദ്ധീൻ തോപ്പിൽ 14 03 2021

6.3.21

നിഴൽവീണവഴികൾ ഭാഗം 116


അപ്പോഴാണ് ടെലിഫോൺ ശബ്ദിച്ചത്. അവൻ ഫോണെടുത്തു. ഐഷുവായിരുന്നത്. അവർ കുറേനേരം സംസാരിച്ചു. ഇവിടുത്തെ വിവരങ്ങളും അവിടത്തെ വിവരങ്ങളും ചോദിച്ചറിഞ്ഞു. അടുത്ത ആഴ്ച അവർ നാട്ടിലേയ്ക്കു വരുന്നെന്നും കാണണമെന്നും പറഞ്ഞു. വരുന്ന ദിവസം പിന്നീട് അറിയിക്കാമെന്നും പറഞ്ഞു. അവളും ഉമ്മയും മാത്രമാണ് വരുന്നത്. വാപ്പയ്ക്ക് തിരക്കുകാരണം സമയം കിട്ടുന്നില്ല. രണ്ടുമൂന്നു ദിവസം ഇവിടെ കാണും..

സഫിയയുടെ വീടുപണി വളരെ വേഗം നടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. സഫിയയും ഫസലുമൊക്കെ ഇടയ്ക്കൊക്കെ അവിടെ പോകാറുണ്ട്. വീടിന്റെ കോൺട്രാക്ടർ അലി എന്നു വിളിപ്പോരുള്ള മനുഷ്യൻ സഫിയയുടെ കാര്യങ്ങൾ അറിഞ്ഞപ്പോൾ അവളോട് അയാൾക്കൊരു താൽപര്യം... സഫിയയോട് പലവട്ടം അടുക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. സഫിയയ്ക്ക് കാര്യം പിടികിട്ടിയതുകൊണ്ട് കൂടുതൽ അടുപ്പം കാണിച്ചില്ല. 44 വയസ്സുണ്ട്. വിവാഹിതനായിരുന്നു. ഭാര്യ ക്യാൻസർ ബാധിച്ചു മരിച്ചു. ഒരു കുട്ടിയുണ്ട്. പിന്നീട് വിവാഹം കഴിച്ചില്ല. പക്ഷേ സഫിയയെ കണ്ടതുമുതൽ അയാൾക്ക് വലിയ ആഗ്രഹം. സഫിയ സഹരിക്കുന്നില്ലെന്നു മനസ്സിലായപ്പോൾ തൽക്കാലം അയാളതിൽ നിന്നുംപിന്തിരിഞ്ഞു... തന്റെ ജോലിയെ ബാധിക്കുമെന്നുള്ളതുകൊണ്ട് കൂടുതൽ നിർബന്ധത്തിനുപോയതുമില്ല.

ഒരു പുനർ വിവാഹത്തെക്കുറിച്ച് സഫിയ ചിന്തിച്ചിട്ടുപോലുമില്ല. ഒരു വിവാഹത്തിൽ നിന്നുണ്ടായ തിക്ത ഫലങ്ങൾ ഓർക്കാത്ത നിമിഷങ്ങളില്ല. അതിൽ നിന്നുള്ള ഭയം അതെന്നും തന്നെ പിന്തുടർന്നുകൊണ്ടിരിക്കും. സഫിയ എന്ന ഉമ്മ ഇപ്പോഴും ഈ ഭൂമിയിൽ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നത് ഫസലിനെയും ഉറ്റവരേയും ഓർത്തിട്ടാണ്. റഷീദ് ഒരിക്കൽ പുനർ വിവാഹത്തെക്കുറിച്ച് ചോദിച്ചതാണ്. പക്ഷേ താൽപര്യം കാണിച്ചില്ല. ജീവിതത്തിൽ ഇഷ്ടപ്പെട്ടത് ഒരു പുരുഷനെമാത്രം പക്ഷേ ആ ബന്ധത്തിൽ നിന്നും രണ്ടുപേർക്കും പിന്തിരിയേണ്ടി വന്നു. ആ ഓർമ്മകൾ മാത്രമാണ് ഇന്നും അവശേഷിക്കുന്നത്. വിവാഹിതയായെങ്കിലും ഒരാളുടെ കാമം തീർക്കാനുള്ള ശരീരത്തിനുടമയെന്ന നിലയിൽ മാത്രമാണ് താൻ സ്വയം കരുതിയിരുന്നത് അപ്പോഴും മനസ്സ് തന്റെ ആദ്യ പ്രണയത്തിനൊപ്പമായിരുന്നു. നല്ല സ്വഭാവമുള്ള മനുഷ്യൻ തന്നെയാണ് അലി. പക്ഷേ മാനസികമായി ഒരു വിവാഹത്തിനോ ദാമ്പത്യത്തിനോ താൽപര്യമില്ല... ഇനിയുള്ള ജീവിതം കുടുംബത്തോടൊപ്പം ഫസലിനെയും അവന്റെ കുഞ്ഞുങ്ങളേയും നോക്കി ജീവിക്കുക.

കൃത്യമായ ഇടവേളകളിൽ ഹമീദിന് മരുന്നുകൾ എടുത്തു നൽകിയിരുന്നത് സഫിയ തന്നെയായിരുന്നു. സ്പ്രേ തലയിണയ്ക്കടുത്തുതന്നെ വച്ചിട്ടുണ്ട്. പലപ്പോഴും ഉപയോഗിക്കേണ്ടിവന്നിട്ടുണ്ട്. പ്രായമായെങ്കിലും അവശനാണെങ്കിലും മനോധൈര്യം ഒന്നുകൊണ്ടുമാത്രം ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞുപോകുന്നു. തന്റെ കാര്യത്തിൽ മക്കളുടെ പ്രത്യേക ശ്രദ്ധയുണ്ടെന്ന് ഹമീദിനറിയാം.. അധികനാൾ ഈ ദുനിയാവിൽ ഉണ്ടാവില്ലായെന്നും ഉറപ്പാണ്. ഉള്ളടത്തോളം കാലം ആരോഗ്യത്തോടിരിക്കണം അതാണ് ആഗ്രഹം.. എല്ലാം പടച്ചോന്റെ തീരുമാനങ്ങളാണല്ലോ. ഫസൽ ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് ബൈക്കുമെടുത്ത് കറങ്ങാറുണ്ട്. ഫസലിന്റെ ബൈക്കിന്റെ ശബ്ദം കേൾക്കുമ്പോൾ രണ്ടു വീടുകൾക്കപ്പുറമുള്ള ഒരു താത്ത പുറത്തേയ്ക്ക് ഇറങ്ങി നിൽക്കാറുണ്ട്. ആദ്യമൊന്നും അവൻ ശ്രദ്ധിച്ചില്ല.. പിന്നീടാണ് അവനത് മനസ്സിലായത്. കാണാൻ നല്ല മൊ‍ഞ്ചുണ്ട്. വിവാഹിതയാണെന്നു തോന്നുന്നു. കുട്ടികളായിട്ടില്ലായിരിക്കണം. ഒരു ദിവസം തിരികെ വരുന്നവഴിക്ക് വീടിനോട് ചേർന്നു നിൽക്കുന്ന അരമതിലിനരുകിൽ അവൾ നിൽക്കുന്നു. അവൻ ബൈക്ക് സ്ലോ ചെയ്തു. അവർ നോക്കി ചിരിച്ചു. അവനും.. അവൻ ബൈക്ക് നിർത്തി പേര് ചോദിച്ചു.

“ഫൗസിയ...“

“നല്ല പേര്.“

“നിന്റെ പേരെന്താ..“

“ഫസൽ.“

“ഇവിടാണോ വീട്..“

“അല്ല.. കെട്ടിച്ചോണ്ടുവന്നതാ.. ഗൾഫിലാ...“

വലിയ പ്രായമായിട്ടില്ല.. എന്തോ ഒരു ഇഷ്ടം അവനോടുണ്ടെന്ന് മനസ്സിലായി... ഇവർ അഭി ചേട്ടന്റെ  വിവാഹത്തിന് വന്നിരുന്നു. അന്നും തന്നെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നത് അവന് മനസ്സിലായിരുന്നു. അൽപനേരം അവിടെ നിന്നിട്ട് അവൻ യാത്ര പറഞ്ഞു പിരിഞ്ഞു... അവരെന്തോ അവനിൽ നിന്നു പ്രതീക്ഷിക്കുന്നതായി അവനൊരു തോന്നൽ... കുറച്ചു നാളുകളായി അവന്റെ മനസ്സിൽ ലൈംഗികതയ്ക്ക് വളരെ പ്രാധാന്യം വന്നുതുടങ്ങിയിരുന്നു. കാണാൻ സുന്ദരൻ പലരും നോക്കാറുണ്ട്. ഇപ്പോൾ പ്രേമം തോന്നാറില്ല ശാരീരികമായ ആകർഷണം...

അടുത്ത ദിവസം അവൻ ലൈബ്രറിയിൽ നിന്നും പുസ്തകമെടുക്കാനായി പോയി... അന്ന് ബൈക്ക് എടുത്തിരുന്നില്ല. ആ വീടെത്തിയപ്പോൾ ഗേറ്റിലൂടെ അകത്തേയ്ക്ക് നോക്കി. അതേ. ഫൗസിയ മുറ്റം തൂക്കുന്നു. അവൻ കുറച്ചുനേരം നോക്കി നിന്നു. നല്ല അഴകൊത്ത ശരീരം തുടുത്ത മുഖം... മിന്നുന്ന കണ്ണുകൾ. അപ്രതീക്ഷിതമായി അവൾ തിരിഞ്ഞുനോക്കി.. നോക്കി ചിരിച്ചു.. അവൻ ഗേറ്റിനടുത്തേയ്ക്ക് ചെന്നു. തൊട്ടപ്പുറത്ത് വേറേ വീടുകളില്ല.. റോഡിൽ മറ്റാരേയും കാണാനുമില്ലായിരുന്നു. അവൾ ഗേറ്റ് തുറന്നു. അവൻ ഗേറ്റ് കടന്ന് അകത്തേയ്ക്ക്.

“ഇവിടാരുമില്ലേ...“

“ഇല്ല ഭർത്താവിന്റെ ഉമ്മ യും ഞാനും മാത്രമേയുള്ളു. ഉമ്മ ബന്ധുവീട്ടിൽ പോയിരിക്കുന്നു. അൽപംകഴിഞ്ഞു വരും... വാ വെള്ളം കുടിച്ചിട്ടു പോകാം...“

“അവൻ ക്ഷണം സ്വീകരിച്ചു. സിറ്റൗട്ടിൽ കയറി ഇരുന്നു. അവൾ അകത്തേയ്ക്ക് പോയി. ഫ്രിഡ്ജിൽ നിന്നും തണുത്ത ജ്യൂസുമായി വന്നു. അവൻ അറിയാത്തതുപോലെ അവളുടെ കൈകളിൽ സ്പർശിച്ചു. അവളുടെ മുഖത്ത് നാണം സ്ഫുരിക്കുന്നത് കാണാമായിരുന്നു. ദൂരെ നിന്നു കാണുന്നതിലും സുന്ദരിയായിരുന്നു. വലിയ പ്രായമില്ല.. പഠിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ പിടിച്ചു കെട്ടിച്ചതാകും. വിവാഹശേഷം ഭർത്താവ് കൂടുതൽ നാൾ നിന്ന ലക്ഷണമില്ല... അവന്റെ മനസ്സിൽ പലവിധ ആഗ്രഹങ്ങളും പൊട്ടി മുളച്ചു. പലരും തന്നെ ഉപയോഗിച്ചിട്ടുണ്ട്. പക്ഷേ ഇപ്പോൾ തനിക്ക് പെണ്ണ് ആവശ്യ ഘടകമാണെന്നുള്ള തോന്നൽ...

“എത്ര വയസ്സായി...“

“പതിനേഴ്...“

അവളുടെ സംസാരത്തിനും ചിരിക്കും ഒരു ആകർഷണമുണ്ടായിരുന്നു. ഗ്ലാസ്സ് തിരികെ കൊടുക്കുമ്പോഴും അവൻ അവളുടെ കൈകളിൽ സ്പർശിച്ചു.

“എന്നും ലൈബ്രറിയിൽ പോകുമോ.“

“ചില ദിവസങ്ങളിൽ..“

“എനിക്കേ ബൈക്കിൽ കയറാൻ വല്യ ആഗ്രഹാ.. അതാ നോക്കി നിൽക്കുന്നേ..“

“ഭർത്താവിനറിയില്ലേ..“

“ഇല്ല... അല്ലേലും അദ്ദേഹത്തിന് അതിനൊന്നും താൽപര്യമില്ല.. രണ്ടാംകെട്ടാ... കുറച്ചു പ്രായക്കൂടുതലുമുണ്ട്..“

അവന് കാര്യം പിടികിട്ടി.

“എന്റെ ബൈക്കിൽ കയറ്റാം..“

“യ്യോ വേണ്ട... നാട്ടാര് കണ്ടാലേ ജീവിതം തുലയും..“

അവളോട് സംസാരിച്ചിരിക്കാനും ഒരു രസം... കുറച്ചു നേരം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ പറഞ്ഞു..

“ഫസൽ ഇനി പൊയ്ക്കോ... ഉമ്മ വരാറായി... ഉമ്മയില്ലാത്ത ദിവസം ഞാൻ പുറത്തിറങ്ങി നിൽക്കാം.. അന്ന് വാ.. സംസാരിച്ചിരിക്കാം..“

ഫസലിന് ഉള്ളിലൊരു കുളിര് കോരി... ഇത് നടക്കും....

അവൻ അവിടെനിന്നുമിറങ്ങി ലൈബ്രറിയിലേയ്ക്ക്... പുസ്തകങ്ങൾ തിരയുന്നതിനിടയിൽ പമ്മന്റെ ഭ്രാന്ത് എന്ന നോവൽ അവന്റെ കണ്ണിൽ പെട്ടു. നല്ല കട്ടിയുള്ള പുസ്തകം. ഒരുപാട് കേട്ടിരിക്കുന്നു വായിക്കാനുള്ള അവസരം കിട്ടിയില്ല.. പുസ്തകം എ യാണ്... എടുത്താൽ അവരെല്ലാം എന്തു ധരിക്കും തന്നെക്കുറിച്ച്. അല്ലെങ്കിൽ താനെന്തിനാ പേടിക്കുന്നേ... താനൊരാണല്ലേ... ഇതെല്ലാം വായിക്കാനുള്ളതല്ലേ... അവൻ കൂടെ രണ്ടു മൂന്നു പുസതകങ്ങളുമെടുത്തു ലൈബ്രറേറിയൻ രജിസ്റ്ററിൽ എഴുതി പുസതകങ്ങൾ അവന് നൽകി...

“ഇത് ഇന്ന് വന്നതേയുള്ളൂ.. വലിയ ഡിമാന്റാ. വേഗം കൊണ്ടുവരണേ... ഡോക്ടറാകാൻ പോകല്ലേ.. ഇതൊക്കെ വായിക്കണം..“

അവന് ഒരു ചമ്മലുണ്ടായി.. പക്ഷേ മുഖത്ത് പ്രകടിപ്പിച്ചില്ല.. പുസ്തകമെടുത്ത് നേരേ വീട്ടിലേയ്ക്ക്... നേരം സന്ധ്യ കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ആ വീടിനു മുന്നിലെത്തിയപ്പോൾ ഗേറ്റിലൂടെ അകത്തേയ്ക്ക് നോക്കി.. കതകടച്ചിരിക്കുന്നു. മുറ്റത്ത് മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ വീടു കാണാം... ഉറക്കമായി കാണും.. പ്രത്യേകിച്ച് രണ്ടു പെണ്ണുങ്ങൾ മാത്രമല്ലേയുള്ളൂ... അവൻ മുന്നോട്ടു നടന്നു.

“എന്താ ഫസലേ ലേറ്റായത്“

“അവിടെ രണ്ടു സുഹൃത്തക്കളെ കണ്ടു സംസാരിച്ചു നിന്നു ഉപ്പ.“

അവൻ പുസ്തകവുമായി മുകളിലേയ്ക്ക് പോയി.

അൻവർ നല്ല തിരക്കിലാണെപ്പോഴും. ബേക്കറിയിൽ നല്ല ജോലിയുണ്ട്, തിരക്ക് വളരെ കൂടുതലുമാണ്. കൂടാതെ ഹോം ഡെലിവറിയും തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. രണ്ടു പയ്യമ്മാർ മാത്രമാണ് ഉണ്ടായിരുന്നത് തിരക്കു കൂടിയതിനാൽ മൂന്നുപെരെക്കൂടി റിക്രൂട്ട് ചെയ്തു. ഒരു സ്വദേശിയും രണ്ടു ഹിന്ദിക്കാരും. റൂട്ടൊക്കെ നന്നായ അറിയാവുന്നരാണവർ. അഡ്മിനിസ്ട്രേഷൻ കൈകാര്യം ചെയ്യാൻ റഷീദിനേക്കാളും മിടുക്കനാണ് അൻവറെന്ന് റഷീദിനും നന്നായറിയാം... അതുകൊണ്ടുതന്നെയാണ് ബേക്കറിയുടെ പൂർണ്ണ ചുമതല അൻവറിനെ ഏൽപ്പിച്ചത്. മാസംതോറും ശമ്പളവും ലാഭവിഹിതവും അവന്റെ അക്കൗണ്ടിലേയ്ക്ക് എത്തുന്നുണ്ട്. എന്തുകൊണ്ടോ. എത്ര കിട്ടുന്നു എന്താണ് എന്നുള്ള കാര്യങ്ങളൊന്നും അവൻ ഭാര്യയോട് പറഞ്ഞിട്ടില്ല. കാരണം ഒരനുഭവം ഉള്ളതാണല്ലോ..

ഭാര്യയല്ല കുറ്റക്കാരിയെങ്കിലും പണം കൂടുതൽ ഉണ്ടാകുന്നതു കാണുമ്പോൾ വീണ്ടും പഴയതുപോലെ ആയാലോ എന്നുള്ള പേടി. അടുത്ത കാലത്ത് അവളുടെ വാപ്പയ്ക്ക് സ്റ്റോണിന്റെ സർജറിയുണ്ടായിരുന്നു. അതിനുള്ള പണമൊക്കെ അയച്ചുകൊടുത്തതും അൻവർതന്നെ. അവരും സാമ്പത്തികമായി ഇപ്പോൾ കുറച്ചു ബുദ്ധിമുട്ടിലാണ്. നോക്കിയും കണ്ടുമൊക്കെ ജീവിച്ചില്ലേൽ ഇതുപോലെയാകും.



സസ്നേഹം ഷംസുദ്ധീൻ തോപ്പിൽ 07 03 2021


തുടർന്നു വായിക്കുക അടുത്ത ഞായറാഴ്ച്ച 14 03 2021

27.2.21

നിഴൽവീണവഴികൾ ഭാഗം 115


 പണത്തിന്റെ കുറവാണെങ്കിലും അതും അദ്ദേഹം നൽകാൻ തയ്യാറാണ്.. വളരെ ആത്മാർത്ഥതയുള്ള സ്വദേശിയാണയാൾ.. റഷീദിനെ സ്വന്തം അനുജനെപ്പോലെയാണ് കാണുന്നത്. വേണ്ട എല്ലാസഹായവും ചെയ്തുകൊടുക്കുന്നു. എത്ര വിസവേണമെന്നു പറഞ്ഞാൽ മതി അടുത്ത നിമിഷം അതെല്ലാം റഡിയാക്കാനുള്ള നടപടികൾ ആരംഭിക്കും. തന്റെ വിജയത്തിനു കാരണം ആ മനുഷ്യസ്നേഹിയുമാണെന്ന് റഷീദിനറിയാം...

അടുത്ത ദിവസം അഭിമന്യുവിന്റെ വിവാഹപാർട്ടിയായിരുന്നു. സ്റ്റാഫുകളും മറ്റു പ്രമുഖ വ്യക്തികളും മാത്രം. എല്ലാറ്റിന്റെയും മുന്നിൽ റഷീദ് ഓടി നടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അൻവറിന് യാത്രാവിലക്കുള്ളതിനാൽ സൗദിയിലേയ്ക്ക് വരാനായില്ല. എന്നാലും എല്ലാവിധ ആശംസകളും നേർന്നിരുന്നു. അടുത്ത ദിവസം മുതൽ രണ്ടാൾക്കും ജോലിയിൽ പ്രവേശിക്കണം. സ്റ്റാഫുകളെല്ലാം വളരെ സന്തോഷത്തിലായിരുന്നു ഇങ്ങനെയൊരു ആഘോഷം ആദ്യമായായിരുന്നു. വിഭവ സമൃദ്ധമായ ഭക്ഷണം. എല്ലാവരും വളരെ സന്തോഷത്തിലുമായിരുന്നു. അതു കഴിഞ്ഞ് ഓരോരുത്തരായി പിരി‍ഞ്ഞു. അടുത്തദിവസംകാണാമെന്നു പറഞ്ഞ് റഷീദും യാത്രപറഞ്ഞിറങ്ങി.

നാട്ടിലേയ്ക്ക് വിളിച്ച് റഷീദ് വിവരങ്ങൾ തിരക്കി. വാപ്പയുടെ സുഖവിവരം ദിവസം രണ്ടു മൂന്നു നേരമെങ്കിലും വിളിക്കാറുണ്ട് റഷീദ് നാട്ടിലേയ്ക്ക്. ഇപ്പോൾ മോളും അവനോട് സംസാരിക്കാറുണ്ട്. അവൾക്ക് ചില വാക്കുകൾ പറയാനറിയാം.. അതൊക്കെ കേൾക്കുമ്പോൾ മനസ്സിന് സന്തോഷം. അനാഥാലയത്തിലെ പുതിയ ബ്ലോക്കിന്റെ പണി കഴിഞ്ഞതായി അറിയിപ്പ് ലഭിച്ചിരുന്നു. അതിനായുള്ള പണം മുടക്കിയത് റഷീദ് തന്നെയായിരുന്നു. അവരുടെ കടപ്പാടും നന്ദിയും പ്രാർത്ഥനയും ജീവിതത്തിൽ എന്നും തനിക്കു കരുത്തു പകരുമെന്നറിയാം. ഇത്തവണത്തെ വരവിൽ റഷീദിന് അവിടെ പോകാനായില്ല. അടുത്ത വരവിൽ എത്താമെന്നു അറിയിച്ചിരുന്നു. ഉദ്ഘാടനത്തിന് റഷീദിനെ അവർ പ്രതീക്ഷിച്ചു.പക്ഷേ റഷീദിന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ താൻ ചെയ്യുന്ന പ്രവർത്തി മറ്റൊരാൾ അറിയുന്നത് ഇഷ്ടമല്ലാത്ത ആളായിരുന്നു. കൂടുതൽ താമസിപ്പിക്കാതെ ഉദ്ഘാടനം നടത്തണമെന്ന് അധികാരികളോട് അദ്ദേഹം അഭ്യർത്ഥിച്ചു. അതവർ സ്വീകരിച്ചു. അടുത്ത ആഴ്ച അതിന്റെ ഉദ്ഘാടനമാണ്. ആ ബ്ലോക്കിന് അവർ നൽകിയിരിക്കുന്ന പേര് ഹമീദ് അലി അക്ബർ ബ്ലോക്കെന്നാണ്. അതുപോലും അവരുടെ അഭ്യർത്ഥന മാനിച്ചായിരുന്നു. വാപ്പയോട് അനുവാദം ചോദിച്ചില്ല... പിന്നെ കൂടുതൽ എതിർക്കാൻ പോയില്ല. അവൾ ഇപ്പോഴും അവരുമായി ബന്ധപ്പെടുന്നുണ്ട്. തന്റെ ഓരോ പടവുകളും താണ്ടാനുള്ള കരുത്തു നൽകിയ തന്നെ സംരക്ഷിച്ചു നിർത്തിയ സ്ഥാപനം.. മറക്കാനാവില്ല ഈ ജന്മം.

റഷീദ് തിരക്കുകളിലേയ്ക്ക് വഴുതിവീണു.അഭിമന്യുവും ജോലിയിൽ ജോയിൻ ചെയ്തു. വിവാഹത്തോടെ തന്റെ ഉത്തരവാദിത്വങ്ങൾ വർദ്ധിച്ചിരിക്കുന്നു. പഴയ ആളല്ല ഇപ്പോൾ അഭിമന്യു. ഉത്തരവാദിത്വമുള്ള ഒരു ഹൃഗനാഥൻ. ന്നാലും ജോലിയിൽ യാതൊരു കുറവും വരുത്താറില്ല. എല്ലാ ബ്രാഞ്ചുകളിലും സന്ദർശിക്കുക.അവിടെ ഉള്ള കുറവുകളും മറ്റും പരിഹരിക്കുക. ജീവനക്കാരുടെ പ്രശ്നങ്ങൾ ക്ഷമയോടെ മനസ്സിലാക്കുക. അതിനുള്ള പരിഹാരം കണ്ടെത്തുക. എല്ലാവിധത്തിലും തിരക്കോടു തിരക്കുതന്നെ. ജബലലിയിൽ പുതുതായി ഒരു ബ്രാഞ്ച് തുടങ്ങുന്ന കാര്യത്തിലുള്ള ചർച്ചകൾ നടക്കുന്നു. കുറച്ച് ദൂരം കൂടുതലാണെങ്കിലും അവിടൊരു ബ്രാഞ്ചുണ്ടെങ്കിൽ വളരെ പ്രയോജനകരമായിരിക്കുമെന്നാണ് പൊതുവേ എല്ലാവരുടേയും അഭിപ്രായം. സ്പോൺസർക്കും അതിൽതാൽപര്യമുണ്ട്. അതിനായുള്ള പ്രവർത്തനങ്ങളും തുടങ്ങിക്കഴിഞ്ഞു. തിരക്കുകളുടെ രണ്ടാഴ്ചകൾ കടന്നുപോയി. നാട്ടിൽ സഫിയയുടെ വീടുപണി നടക്കുന്നു. എല്ലാം വളരെവേഗത്തിലാണ്. കോൺട്രാക്ടറുമായി സംസാരിക്കാറുണ്ട്. അടുത്ത മാസം ഫസലിന്റെ ക്ലാസ്സ് തുടങ്ങും. അതിന്റെ ഏർപ്പാടുകളും നടത്താൻ അറിയിച്ചിട്ടുണ്ട്.

റഷീദ് എയർപോർട്ടിലേയ്ക്കുള്ള യാത്രയിലായിരുന്നു കൂടെ അഭിമന്യുവും ഭാര്യയും... സ്റ്റീഫന്റെ മകളും ഭർത്താവും വരുന്നുണ്ട്. അവരെ സ്വീകരിക്കണം. തങ്ങളുടെ ഓഫീസിലെ അക്കൗണ്ട്സിലേയ്ക്കാണ് അവനെ കൊണ്ടുവരുന്നത്. താമസം അഭിമന്യുവിന്റെ ബിൽഡിംഗിൽതന്നെ. കൃത്യ സമയത്തുതന്നെ ഫ്ലൈറ്റ് എത്തിയിരുന്നു. അവരെ രണ്ടാളേയും സ്വീകരിച്ച് അവർ റൂമിലേയ്ക്ക്. നാട്ടിലെ വിശേഷങ്ങൾ വാതോരാതെ സംസാരിച്ചിരുന്നു. ബന്ധുക്കളെ വിട്ടു വന്നതിൽ വിഷമമുണ്ടെങ്കിലും ഇവിടെയും  ബന്ധുക്കളുണ്ടല്ലോ എന്ന ആശ്വാസം. അവരെല്ലാം റൂമുകളിലെത്തി. ഇവിടെ താമസ സൗകര്യം കണ്ട് സ്റ്റീഫൻരെ മകളുപോലും ഞെട്ടിപ്പോയി. വളരെ വിശാലമായ ഫ്ലാറ്റ് പൂർണ്ണമായും ഫർണിഷ് ചെയ്തത്. തൊട്ടപ്പുറത്ത് അഭിമന്യുവും കുടുംബവും. എന്തായാലും എല്ലാവരും അടുത്തടുത്തു തന്നെയുണ്ടല്ലോ.

അൻവറിന് സൗദിയിലെത്തിയാൽ കൊള്ളാമെന്നുള്ള ആഗ്രഹമുണ്ട്.പക്ഷേ പാസ്പോർട്ട് ബ്ലാക്ക് ലിസ്റ്റ് ചെയ്തിരിക്കുന്നു. ഇവിടുത്തെ നിയമം അനുശാസിക്കുന്ന കാര്യം മാത്രമേ റഷീദ് ചെയ്യുള്ളൂ. വഴിവിട്ട ഒരു നടപടികളും സ്വീകരിക്കാൻ റഷീദ് തുനിയുകയുമില്ല. പഴയ കാലം തന്റെ അഹങ്കാരത്തിന്റെ ഫലം.. ഒരു സുപ്രഭാതത്തിൽ ഒന്നുമില്ലാതായ അവസ്ഥ. അവസാനം ജയിലിൽ.. ആരുമായും ബന്ധമുണ്ടായിരുന്നില്ല. റഷീദിന്റെ കാരുണ്യമില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ താനിന്നും ജയിലിലെ ഇരുട്ടുമുറികളിലായിരുന്നേനേ... ഇന്നും അൻവറിന് അതൊരു പേടിസ്വപ്നമാണ്.

സ്മിത പോകുന്നതിന്റ തലേ ദിവസം വിളിച്ചിരുന്നു. അവൾ യാത്ര പറയാൻ എല്ലാവിധ യാത്രാമംഗളങ്ങളും ആശംസിച്ചു. കൂടെ അവളുടെ കുടുംബവും അവനോട് സംസാരിച്ചു. അവളുടെ അനുജത്തി അവനോട് പഠനവിവരങ്ങളൊക്കെ തിരക്കുകയും ചെയ്തു. അടുത്ത മാസം ക്ലാസ്  തുടങ്ങുമെന്നും അതിനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പുകളും അവളും പൂർത്തിയാക്കിയെന്നും പറഞ്ഞു..

പഠനത്തിൽ റിയ വളരെ മിടുക്കിയാണ്. അത് പഠിക്കുമ്പോഴേ മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു. കാണാനും സുന്ദരി.. തന്നോട് കുറച്ച് അടുപ്പം കാണിച്ചുതുടങ്ങിയപ്പോഴേ ഐഷു കടിഞ്ഞാണിട്ടു.. എപ്പോഴും ഒരു സെക്യൂരിറ്റിയെപ്പോലെ തന്നെ ഐഷു വീക്ഷിക്കുമായിരുന്നു. അവൾ വിളിച്ച കാര്യം അറിഞ്ഞാൽ ഐഷു പിണങ്ങും അതുകൊണ്ട് അവളോട് ഇതൊന്നും പറയേണ്ട എന്നു കരുതി. താൻ പല സ്ത്രീകളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. പലരേയും കാണുമ്പോൾ ലൈംഗികമായ ചിന്തകൾ ഉണ്ടാകും പക്ഷേ ഐഷുവിനോടു മാത്രം ഇതുവരെ അങ്ങനെയൊരു അടുപ്പം തോന്നിയിട്ടില്ല.. ഒരുപക്ഷേ ആത്മാർത്ഥമായ പ്രണയമായിരിക്കാം... അവിടെ സെക്സിന് വലിയ പ്രാധാന്യമില്ലല്ലോ.. തങ്ങൾ പലപ്പോഴും സംസാരിക്കാറുണ്ട്. പക്ഷേ ഒരിക്കലും മോശമായ രീതിയിൽ സംസാരിക്കുകയോ നോക്കുകയോ ചെയ്തിട്ടില്ല. ഒരിക്കൽ അവളോട് ഒരുമ്മ തരുമോയെന്നു ചോദിച്ചതിന് നാലഞ്ചു ദിവസം മിണ്ടാതെ നടന്നു. അവൾ തികച്ചു വ്യത്യസ്ഥയാണ്.. ആരോടുമായി താരതമ്യം ചെയ്യാനാവില്ല. പാവമാണ്. തന്നെ അത്രയ്ക്ക് ഇഷ്ടവുമാണ്. താനാണെങ്കിലോ അവസരം ലഭിച്ചാൽ.... അവന്റെ മനസ്സിൽ കുറ്റബോധം തോന്നി.

ചെയ്യുന്ന പ്രവർത്തികൾ മോശമാണെന്നറിയാം.. അവസരങ്ങൾ താനായിട്ട് ഉണ്ടാക്കുന്നതല്ല.. തേടിവരുന്ന അവസരങ്ങളിൽ നിന്ന് തെന്നിമാറാനാവാതെ വീണുപോകുന്നു. ഒരുപക്ഷേ തന്റെ വീക്ക്നെസ്സായിരിക്കാം.. കുട്ടിക്കാലത്തെ പീഠനങ്ങൾ.. അതായിരിക്കും തന്നെ ഇതിലേയ്ക്ക് വലിച്ചിഴച്ചത്. ശാരീരികമായ അടുപ്പം പലരുമായി ഉണ്ടെങ്കിലും മനസ്സ് ഇപ്പോഴും ഐഷുവിന് മാത്രം അവകാശപ്പെട്ടതാണ്. ജീവിതത്തിൽ സ്മിതയിൽ നിന്നും ലഭിച്ച സുഖം മറ്റാരിൽ നിന്നും ലഭിച്ചിട്ടില്ല. അവളുടെ ശരീരഘടനയും വികാരമുണ്ടാക്കുന്ന സംഭാഷണവും.. ഒരുപക്ഷേ അതായിരിക്കും കാരണം. അവളെക്കുറിച്ച് ഓർക്കുമ്പോഴേ തന്റെ മനസ്സിൽ ലൈംഗിക ഉത്തേജനം ഉണ്ടാകും. അവളും ആഗ്രഹിക്കുന്നത് ഇണയുടെ സാമീപ്യം മാത്രം. പ്രകൃതിയുടെ ഓരോ വികൃതികൾ... തന്നേക്കാൾ പ്രായക്കൂടുതൽ. സെക്സിന് പ്രായമൊരു പ്രശ്നമല്ലല്ലോ... മനുഷ്യൻകല്പിച്ചു നൽകിയ മൂല്യങ്ങളിൽ ഊന്നിയുള്ള ജീവിതം. അതിൽ നിന്നുള്ള വ്യതിചലനങ്ങൾക്ക് കാരണമാകുന്നതും സെക്സ് തന്നെയാണ്. വിശക്കുമ്പോൾ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നതുപോലെ ലൈംഗിക ദാഹമുണ്ടാകുമ്പോൾ അതും ലഭ്യമാകേണ്ടതുതന്നെ. ഇതിനെ അവിഹിതമെന്നു പറയാമോ? രണ്ടാളുടേയും സമ്മതത്തോടെയുള്ള ഒരു കൊടുക്കൽ വാങ്ങൽ. ഇവിടെ ആരും ആരേയും ചതിക്കുന്നില്ല. ജൈവീകമായ ഒരു പ്രവർത്തി. ചിന്തകൾക്ക് കടിഞ്ഞാണിട്ടുകൊണ്ട് അവൻ വായനയിൽ മുഴുകി.

അടുത്ത ദിവസംരാവിലെ മൗലവി വിളിച്ചിരുന്നു. അന്നു വൈകുന്നേരം ഒരു പ്രഭാഷണമുണ്ടെന്നും വരുന്നുണ്ടോയെന്നു ചോദിച്ചു. അവന് സമ്മതമായിരുന്നു. വൈകുന്നേരം 3 മണിക്കുതന്നെ അദ്ദേഹം അവിടെത്തി. കുടുംബവുമായി ഇരുന്നു സംസാരിച്ചു. അല്പനേരത്തിനകം അവർ ഇറങ്ങി. കൃത്യം അഞ്ചരയ്ക്കു തന്നെ അവരവിടെ എത്തി. ഇത്തവണ ഫസലിന് അവസരമുണ്ടായിരുന്നില്ല. മൂന്നു നാല് പ്രഭാഷകരുണ്ടായിരുന്നു. തനിക്ക് സ്റ്റേജിന്റെ ഫ്രണ്ടിൽ തന്നെ ഇരിക്കാനുള്ള സീറ്റു ലഭ്യമാക്കിയിരുന്നു.

ഇസ്ലാംമതവിശ്വാസി ജീവിതത്തിൽ അനുശാസിക്കേണ്ട രീതികളെപ്പറ്റിയുള്ള പ്രഭാഷണമായിരുന്നു. വളരെ വാചാലനായി അദ്ദേഹം സംസാരിച്ചു. പരസ്പര വിശ്വാസവും കുടുംബസ്നേഹവും അങ്ങനെ നീണ്ടുപോയി...

“പ്രിയ സഹോദരരേ... നമ്മുടെ മതത്തിൽ ഒളിഞ്ഞും തെളിഞ്ഞും ചില ലൈംഗിക വൈകൃതങ്ങൾ കണ്ടുവരുന്നു. മുതിർന്നവർ അവരുടെ ലൈംഗിക ശമനത്തിനായി കുട്ടികളെ ഉപയോഗിക്കുന്നു. ചെറുപ്രായത്തിൽ അവരിലുണ്ടാക്കുന്ന ഈ ഷോക്ക് ഒരിക്കലും അവരുടെ ജിവിതത്തിൽ മറക്കാനാവില്ല. ഒരുപക്ഷേ അവരുടെ ഭാവി തന്നെ അപകടത്തിലാക്കുന്നതാണിത്. വിവാഹിതരും അവിവാഹിതരും ഇതിൽ ഒട്ടും പിന്നിലല്ല. ഇസ്ലാം ഒരിക്കലും ഇതിനെ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചിട്ടില്ല. മൃഗങ്ങൾ പോലും ചെയ്യാത്ത പ്രവർത്തിയാണിത്.  ഇണയോട് ആകർഷണമാകാം. പക്ഷേ സ്വവർഗ്ഗത്തോട് ആകർഷണം തോന്നുന്നത് മാനസിക വൈകല്യമാണ്. അതിനുള്ള ചികിത്സകൂടിയാണ് ഇസ്ലാം. എത്രയോ അനുഭവങ്ങൾ ഞാൻ കേട്ടിരിക്കുന്നു. പലരേയും ജീവിതത്തിലേയ്ക്ക് മടക്കിക്കൊണ്ടുവരാനായിട്ടുണ്ട്. സ്വയം അറിയുക, കുട്ടികൾ നമ്മുടെ സമ്പത്താണ്. അവരെ ലൈംഗിക ശമനത്തിനുള്ള ഉപകരണമായി കാണരുത്... മനുഷ്യന് ലൈംഗിക തൃഷ്ണ ജന്മനായുള്ളതാണ്. അവന്റെ വിവേകമാണ് അവനെ പിടിച്ചു നിർത്തുന്നത്. സമൂഹത്തിൽ ചില നിയമങ്ങൾ നമ്മൾ പ്രാവർത്തികമാക്കേണ്ടതുണ്ട്. കാമത്തിന് കടിഞ്ഞാണിടണം. പ്രസംഗം അങ്ങനെ നീണ്ടുപോയി.

അവൻ ആലോചിക്കുകയായിരുന്നു. ഈ മൗലവി തന്നേയും ഇതുപോലെ ഉപയോഗിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇപ്പോൾ അദ്ദേഹം മാനസാന്തരപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. എത്രയോ മൗലവിമാർ ഈ സമുഹത്തിലുണ്ട്. അവർക്ക് ഈ പ്രഭാഷണം ഒരു പ്രചോദനമാണെങ്കിൽ... പക്ഷേ ഇപ്പോൾ അദ്ദേഹം അതിൽനിന്നെല്ലാം വിമുക്തനായിരിക്കുന്നു. വളർന്നുവരുന്ന മക്കളെ ഓർത്തായിരിക്കണം. തന്റെ പ്രായമുള്ള ഒരു മകനുണ്ട്. തന്നേക്കാൾ പ്രായമുള്ള മകളുമുണ്ട്. ഇപ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന് പേടി തന്റെ മക്കളെ ഇതുപോലെ ആരെങ്കിലും ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ടോ എന്നാണ്. എന്തായാലും കുസൃതികൾ തനിക്കും ഇഷ്ടമായിരുന്നു. ആദ്യം ചില എതിർപ്പുകളുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും പിന്നിട് താനും ആ വഴിക്കുതിരിഞ്ഞുപോയി.

എത്രയോ കുട്ടികൾ ഈ വഴികളിലൂടെ മയക്കുമരുന്നിന്റെയും മദ്യത്തിന്റെയും അടിമകളായി മാറിയിട്ടുണ്ട്. ലൈംഗിക തൃഷ്ണ പരിഹരിക്കാൻ ഒരു ശരീരം മതി എന്ന ചിന്ത.. ആ ശരീരത്തിനുള്ളിൽ നിഷ്കളങ്കമായ ഒരു മനസ്സുണ്ടെന്ന് ചിന്തിക്കാറില്ല. തുടയിടുക്കുകളിലും വായിലുമെല്ലാം ലൈംഗിക തൃഷ്ണ തീർക്കുന്നവർ.. സമൂഹത്തിന് എത്ര പുരോഗമനമുണ്ടെങ്കിലും ഇങ്ങനെയുള്ള കാര്യങ്ങളിൽ ഒരു മാറ്റവും ഉണ്ടാകുന്നില്ല.

പ്രഭാഷണം അവസാനിച്ചു. അവർതിരികെ കാറിൽ കയറി..

“ഫസലേ ഇന്നത്തെ പ്രസംഗം എങ്ങനുണ്ടായിരുന്നു.“

“വളരെ നന്നായിരുന്നു.“

“ഇത് എന്റെ ഒരു കുറ്റസമ്മതവും പ്രായശ്ചിത്തവുമായിരുന്നു... ‍ഞാനും ഇതുപോലൊരാളായിരുന്നു. അതിൽ നിന്നും എന്നെ വിമുക്തനാക്കിയത് നീയാണ്. നിന്നോടെനിക്ക് നന്ദിയുണ്ട്.“

അദ്ദേഹം ഒരുപാട് മാറിയിരുന്നു. പഴയ ചിന്താഗതികളും ഇല്ലാതായി.. കുട്ടികളിൽ കണ്ടുവരുന്ന വിഷാദത്തിനും പഠന വൈകല്യത്തിനും ഇതും ഒരു കാരണമാണെന്ന അഭിപ്രായക്കാരനാണ് അദ്ദേഹം. അവർ വളരെനേരം ഈ വിഷയത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിച്ചിരുന്നു. അപ്പോഴേയ്ക്കും വീടെത്തിയിരുന്നു. നേരം വൈകിയതിനാൽ വീട്ടിലേയ്ക്ക് കയറുന്നില്ലെന്നു പറഞ്ഞു. ഇനിയും കാണാമെന്നു പറഞ്ഞ് മൗലവി  യാത്രയായി. ഫസൽ വീട്ടിൽ കയറി. ഹമീദ് വിശേഷങ്ങളൊക്കെ ചോദിച്ചു. അവൻ ചുരുക്കി കാര്യങ്ങൾ അവതരിപ്പിച്ചു. ഉപ്പയോട് പറയാനുള്ള വിഷയമല്ലല്ലോ.. അതുകൊണ്ട് പൂർണ്ണമായുള്ള വിവരങ്ങൾ പറഞ്ഞില്ല. പകരം ഇസ്ലാം അനുശാസിക്കുന്ന ജീവിതരിതിയെപ്പറ്റി പറഞ്ഞു.

അപ്പോഴാണ് ടെലിഫോൺ ശബ്ദിച്ചത്. അവൻ ഫോണെടുത്തു. ഐഷുവായിരുന്നത്. അവർ കുറേനേരം സംസാരിച്ചു. ഇവിടുത്തെ വിവരങ്ങളും അവിടത്തെ വിവരങ്ങളും ചോദിച്ചറിഞ്ഞു. അടുത്ത ആഴ്ച അവർ നാട്ടിലേയ്ക്കു വരുന്നെന്നും കാണണമെന്നും പറഞ്ഞു. വരുന്ന ദിവസം പിന്നീട് അറിയിക്കാമെന്നും പറഞ്ഞു. അവളും ഉമ്മയും മാത്രമാണ് വരുന്നത്. വാപ്പയ്ക്ക് തിരക്കുകാരണം സമയം കിട്ടുന്നില്ല. രണ്ടുമൂന്നു ദിവസം ഇവിടെ കാണും..

അവന്റെ മനസിൽ സന്തോഷത്തിന്റെ പെരുമ്പറകൊട്ടി....




സസ്നേഹം ഷംസുദ്ധീൻ തോപ്പിൽ 28 02 2021


തുടർന്നു വായിക്കുക അടുത്ത ഞായറാഴ്ച്ച 07 03 2021